กลยุทธ์สายการบินต้นทุนต่ำในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงเหตุผลและความจำเป็นของการมีสายการบินต้นทุนต่ำ ตลอดจนกลยุทธ์การแข่งขันที่ประสบความสำเร็จของสายการบินต้นทุนต่ำในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนซึ่งจะช่วยเพิ่มความเข้าใจในกลยุทธ์ที่เหมาะสม อันจะเป็นประโยชน์ต่อสายการบินต้นทุนต่ำ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ มีการเก็บข้อมูลด้วยวิธีการสัมภาษณ์เจาะลึกแบบไม่มีโครงสร้าง และทำการวิเคราะห์สองแนว คือ 1) แนววิเคราะห์ทางด้านธุรกิจ ประกอบด้วย การวิเคราะห์สภาวะแวดล้อมและพลังขับเคลื่อนในการแข่งขัน 5 ประการ และ 2) แนววิเคราะห์ทางด้านวัฒนธรรม ขอบเขตการศึกษาเป็นสายการบินต้นทุนต่ำ 4 สายการบิน ได้แก่ เซ้าท์เวสต์แอร์ไลนส์ เจ็ทสตาร์แอร์เวยส์ ไทยแอร์เอเซีย และนกแอร์
ผลการวิจัยพบว่า เหตุผลของการมีสายการบินต้นทุนต่ำมีด้วยกัน 4 ประการ ดังนี้ 1) เพื่อเป็นทางเลือกในการเดินทางของประชาชน 2) เพื่อขยายฐานธุรกิจของสายการบินหลัก 3) เพื่อตอบสนองต่อการท่องเที่ยวและธุรกิจในยุคโลกาภิวัตน์ 4) วัฒนธรรมของการเดินทางที่ต้องการความรวดเร็วในราคาประหยัด และกลยุทธ์การแข่งขันที่ประสบความสำเร็จในการดำเนินธุรกิจของสายการบินต้นทุนต่ำในประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนมีด้วยกัน 6 ประการ ดังนี้ 1) การกำหนดราคาตั๋วเครื่องบินที่ต่ำเพื่อให้เกิดแรงจูงใจแก่ผู้โดยสารให้มาใช้การบริการอย่างต่อเนื่อง 2) การซื้อเครื่องบินใหม่เพียงแบบเดียวเป็นจำนวนมากทำให้ต้นทุนในการดำเนินงานต่ำ 3) การเปิดเส้นทางบินที่สามารถแข่งขันได้เพื่อรองรับการขยายตัวของฐานลูกค้า 4) การร่วมเป็นพันธมิตรกันของสายการบินต้นทุนต่ำกับผู้ร่วมลงทุนในต่างประเทศ 5) การเพิ่มมูลค่าบริการให้กับลูกค้าในเชิงความปลอดภัย ความตรงต่อเวลา และความสะดวกในการใช้บริการ 6) การสร้างความสัมพันธ์ของวัฒนธรรมที่แตกต่างกันในองค์การเพื่อให้มีเป้าหมายเดียวกัน
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ นายเรืออากาศ
ข้อความที่ปรากฎในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้ เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่าน ไม่เกี่ยวข้องกับโรงเรียนนายเรืออากาศฯ และคณาจารย์ท่านอื่น ๆในโรงเรียนนายเรืออากาศฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบขององค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่เพียงผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
[2] สายการบินนกแอร์. แบบแสดงรายการประจำปี 2558 (แบบ 56-1). กรุงเทพฯ: บริษัท สายการบินนกแอร์ จำกัด (มหาชน), 2558
[3] ผู้จัดการสุดสัปดาห์. “ประเมินศักยภาพการบินอาเซียน ฤาสายการบินแห่งชาติพ่าย Low Cost.” [ออนไลน์] เข้าถึงได้จาก: http://www.manager.co.th/AstvWeekend/ViewNews.aspx? NewsID=9580000092337., 4 มีนาคม 2559.
[4] วีรยุทธ ดิษยะศริน. “การพัฒนาอุตสาหกรรมการบินเพื่อเตรียมความพร้อมสู่ประชาคมอาเซียน.” วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิต, สาขาวิชาผู้นำทางสังคม ธุรกิจ และการเมือง วิทยาลัยนวัตกรรมทางสังคม, มหาวิทยาลัยรังสิต, 2557.
[5] Hofstede, G. Dimensionalizing Cultures: The Hofstede Model in Context. Online Readings in Psychology and Culture, 2(1). http://dx.doi.org/10.9707/2307-0919.1014. 2011. Humphrey, A. “SWOT Analysis for Management Consulting” (PDF). SRI Alumni Newsletter: SRI International. 2005.
[7] Jetstar Airways. “Jetstar Airways.” [Online] Accessed from: http://www.jetstar.com/th/th/about-us/jetstar-group/jetstar-airways., 28 October 2015.
[8] Khee, Alan – TAN, Jin. Toward a Single Aviation Market in ASEAN: Regulatory Reform and Industry Challenges. Faculty of Law, National University of Singapore .2013.Porter, M.E..Competitive Strategy Techniques for Analyzing Industries and Competitors. New York: The Free Press. 1985.
[9] Southwest Airlines. “Southwest Airlines – A Brief History.” southwest.com., Southwest Airlines Co. 2009. Archived from the original on August 18, 2010.
[10] Sosa ,Aileen. ASEAN Single Aviation Market. Philippine Civil Aviation Policy Paper,the Philippine Bases Conversion Development Authority (BCDA), March 28,2007.
[11] Thomas, Ian and Others. Developing ASEAN’s Single Aviation Market and Regional AirServices Arrangements with Dialogue Partners . REPSF II Project No. 07/003 2008.
