Content Analysis of Poddast via OTT Radio Service in Thailand

Main Article Content

Prawornrat Raweng

Abstract

This article is to present the results of podcast content analysis in order to describe 1) Over the top services of podcast 2) radio program types of podcast and 3) radio program formats of podcast. The content analysis was conducted using a sampling of podcast programs in Thai language collected from December 2017 to February 2018, totaling 104 episodes from podcast application for iPhone. The result of content analysis shows that, from the service provider category, podcast from user generated content was found as the top services of podcast, followed by podcast from mass media providers. From the income category, non-profitable podcast was the most found out in the sampling, followed by advertising-based on podcast. From the content category, mass content and niche content were found in the same amount in the market. For radio program types of podcast, economic development, society, quality of life and environment are the most popular program types, followed by entertainment, education promotion, ethics, arts, cultures, health science, sports, news, and lastly, democratic education respectively. For radio program formats of podcast, conversational program was the most found out from the sampling, followed by interview program, straight talk program, descriptive program, discussion program, news program and variety program, respectively.


 

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Research article

References

1. ชลิตา ศรีนวล. (2558). Over-the-Top (OTT): สงครามที่เพิ่งเริ่มต้นในระบบนิเวศใหม่ของเทคโนโลยีสารสนเทศ และการสื่อสาร. วารสารเทคโนโลยีสารสนเทศ, 11(1), 74-81.
2. ณัทธร อารยะกุล. (2558). พฤติกรรมการเปิดรับฟังข่าวสารทางวิทยาศาสตร์ และความพึงพอใจของผู้ฟังพอดคาสท์ที่มีต่อรายการวิทย์แคสต์. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี, คณะครุศาสตร์อุตสาหกรรมและเทคโนโลยี, สาขาวิชาเทคโนโลยีการเรียนรู้และสื่อสารมวลชน.
3. พรทิพย์ เย็นจะบก. (2556). การรู้เท่าทันสื่อบนสถานการณ์ความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศไทย: กรณีศึกษาเฉพาะสื่อ
กระแสหลักและสื่อใหม่ ในช่วงเวลาหาเสียงเลือกตั้งปี พ.ศ. 2554. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
4. ศุภางค์ นันตา. (2553). การผลิตรายการวิทยุกระจายเสียงเบื้องต้น. มหาสารคาม: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
5. สมสุข หินวิมาน และคณะ. (2557). ความรู้เบื้องต้นทางวิทยุและโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
6. สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2560). รายงานผลการดำเนินงานประจำปี 2560 คณะกรรมการกิจการกระจายเสียงและกิจการโทรทัศน์. ค้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ 2561, จาก https://broadcast.nbtc.go.th/services/?type=NTYwNDAwMDAwMDAx
7. _________. (2560). สภาพการแข่งขันและแนวทางการกำกับดูแลกิจการ Over The Top : OTT. กรุงเทพมหานคร.
8. สุทิติ ขัตติยะ. (2555). หลักการวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์. กรุงเทพมหานคร: บริษัท ประยูรวงศ์พริ้นติ้ง จำกัด.
9. Abdous, M., Facer, B., & Yen, C. (2015). Trends in podcast download frequency over time, podcast use,
and digital literacy in foreign language and literature courses. International Journal of Distance Education Technologies, 13(2), 15.
10. Bashford, S. (2006). The revolution masterclass on podcasting. Revolution, 62-64.
11. Wertime, K., & Fenwick, I. (2008). DigiMarketing: The essential guide to new media & digital marketing. Singapore: John Wiley & Sons