การเข้าถึงบริการโทรคมนาคมและการสื่อสารออนไลน์ของผู้สูงอายุไทย
คำสำคัญ:
การเข้าถึงบริการ, บริการสื่อสารโทรคมนาคม, การสื่อสารออนไลน์, ผู้สูงอายุไทยบทคัดย่อ
การเข้าสู่สังคมผู้สูงอายุของประเทศไทยกับการเปลี่ยนแปลงความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีการสื่อสารโทรคมนาคม ก่อให้เกิดช่องว่างและข้อจำกัดบางประการของการปรับตัวระหว่าง “ผู้สูงวัย” กับ “เทคโนโลยียุคใหม่” ภาครัฐมีความพยายามเพิ่มโอกาสการเข้าถึงบริการได้อย่างทั่วถึงของประชากรทุกกลุ่มวัยตามนโยบายประเทศไทย 4.0 สำหรับการพัฒนาอย่างยั่งยืนโดยคนทุกกลุ่ม บทความนี้ชี้ให้เห็นข้อมูลสถานการณ์และแบบแผนการใช้งานการสื่อสารโทรคมนาคมที่สำคัญของผู้สูงอายุไทยในช่วงปี พ.ศ. 2554-2557 โดยใช้ข้อมูลโครงการสำรวจพฤติกรรมการใช้บริการโทรคมนาคมของประชากรไทยจากสำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ ผลการวิเคราะห์พบว่า ผู้สูงอายุเข้าถึงบริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ สมาร์ทโฟน และอินเทอร์เน็ต เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ส่วนการใช้โทรศัพท์ประจำที่และโทรศัพท์สาธารณะมีแนวโน้มลดลงอย่างต่อเนื่อง ผู้สูงอายุมีการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการสื่อสารที่ทันสมัยมากขึ้น โดยเฉพาะการสื่อสารในรูปแบบออนไลน์ ทั้งในการค้นหาข้อมูล การดาวน์โหลดเพลงและวิดีโอ รวมถึงการใช้สังคมออนไลน์และการแชท แต่อย่างไรก็ตาม แม้ว่าพฤติกรรมการใช้งานจะมีปริมาณเพิ่มขึ้น การศึกษานี้ยังคงพบว่าในระดับประเทศ อัตราการใช้งานการสื่อสารออนไลน์ของผู้สูงอายุไทยยังมีไม่สูงมาก โดยเฉพาะในเขตชนบท ซึ่งยังมีความแตกต่างของการเข้าถึงบริการโทรคมนาคม การพัฒนายุทธศาสตร์ด้านการสื่อสารอาจต้องมุ่งเป้ายังกลุ่มผู้สูงอายุนอกเขตเมืองมากให้เพิ่มขึ้น
เอกสารอ้างอิง
กรมอนามัย กระทรวงสาธารณสุข. (ม.ป.ป.). บทบาทผู้สูงอายุต่อสังคม ครอบครัว ชุมชน. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2559. จาก https://hp.anamai.moph.go.th/soongwai/statics/about/soongwai/topic006.php.
กวีพงษ์ เลิศวัชรา และกาญจนศักดิ์ จารุปาณ. (2555). รายงานการวิจัยเรื่อง การศึกษาปัญหาการเรียนรู้เทคโนโลยีของผู้สูงอายุ. กรุงเทพฯ: วิทยาลัยนวัตกรรม มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
กุศล สุนทรธาดา. (2556). สูงวัยกับไฮเทค. จดหมายข่าวประชากรและการพัฒนา. 33(6) เดือนสิงหาคม - กันยายน 2556.
ไทยรัฐออนไลน์. (10 กุมภาพันธ์ 2558). คนไทยสูงอายุเล่น “ไลน์” สนั่น. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2559. จาก https://www.thairath.co.th/content/480169.
ธนยศ สุมาลย์โรจน์ และ ฮานานมูฮิบบะตุดดีน นอจิ สุขไสว. (2558). ผู้สูงอายุในโลกแห่งการทำงาน: มุมมองเชิงทฤษฎีทางกายจิตสังคม. วารสารปัญญาภิวัฒน์. 7(1) มกราคม - เมษายน 2558.
ธนา ทุมมานนท์. (2557). เทคโนโลยี Second Screen ยุคทีวีดิจิตอลไทย. วารสาร กสทช. ประจำปี 2557 เล่ม 2/2. หน้า 25-45.
ธีระพงศ์ สันติภพ. (2553). ผู้สูงอายุกับการเข้าถึงระบบเทคโนโลยีสารสนเทศ. ใน สุชาดา ทวีสิทธิ์ และ สวรัย บุณยมานนท์. ประชากรและสังคม 2553: คุณค่าผู้สูงอายุในสายตาสังคมไทย. เอกสารวิชาการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล หมายเลข 372. พิมพ์ครั้งที่ 1. นครปฐม: สำนักพิมพ์ประชากรและสังคม.
ปราโมทย์ ประสาทกุล และ ปัทมา ว่าพัฒนวงศ์. 2553. นิยามผู้สูงอายุด้วยช่วงชีวิตข้างหน้า. ใน สุชาดา ทวีสิทธิ์ และ สวรัย บุณยมานนท์ (บรรณาธิการ). ประชากรและสังคม 2553: คุณค่า ผู้สูงอายุในสายตาสังคมไทย. เอกสารวิชาการสถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล หมายเลข 372. พิมพ์ครั้งที่ 1. นครปฐม: สำนักพิมพ์ประชากรและสังคม.
ภลดา วงค์ไชยา. (2557). “ประชากรไทยที่ไม่ใช้อินเทอร์เน็ต : กลุ่มคนที่เข้าไม่ถึงเทคโนโลยีการสื่อสาร”. วารสาร กสทช. ประจำปี 2557 เล่ม 2/2. หน้า 283-296.
วรรณรัตน์ รัตนวรางค์. (2558). พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตเพื่อหาข้อมูลสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารพฤติกรรมศาสตร์เพื่อการพัฒนา. 7(1), 169-185.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2554). รายงานดัชนีชี้วัดในกิจการโทรคมนาคมของประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2553. กรุงเทพฯ: บริษัท ฮีซ์ จำกัด.
สำนักงานคณะกรรมการกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ. (2554). รายงานผลสำรวจพฤติกรรมผู้ใช้บริการโทรคมนาคมและวิทยุโทรทัศน์ในยุคหลอมรวมสื่อและเทคโนโลยี convergence ของประเทศไทย ปี 2553. กรุงเทพฯ: บริษัท ฮีซ์ จำกัด.
สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ. (2558). สำนักงาน กสทช. ร่วมกับ สวทช.เผยผลสำรวจมูลค่าตลาดสื่อสารประจำปี ’57 และประมาณการปี ’58. สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2559. จาก https://www.nstda.or.th/news/20458-nstda.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2558ก). สรุปผลที่สำคัญสำรวจการมีการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารในครัวเรือน พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2558ข). รายงานเชิงวิเคราะห์เรื่องปัจจัยที่มีผลต่อการใช้อินเทอร์เน็ตของผู้สูงอายุในประเทศ พ.ศ. 2557. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ.
สุปราณี ศรีฉัตราภิมุข. (2557). ยุทธศาสตร์การพัฒนาคุณภาพชีวิตและการเรียนรู้ของคนพิการ ผู้สูงอายุ และผู้ด้อยโอกาส ในยุคการหลอมรวมเทคโนโลยี. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยและให้คำปรึกษาแห่งมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สมาน ลอยฟhา. (2554). ผู้สูงอายุกับเทคโนโลยีสารสนเทศ. วารสารสารสนเทศศาสตร. 29(2), หน้า 53-64.
สมาน ลอยฟ้า. (2557). พฤติกรรมการใช้อินเทอร์เน็ตของผู้ใหญ่ในชนบท. อินฟอร์เมชั่น. 21(2), หน้า 18-28.
อรรถพล สาธิตคณิตกุล. (2558). ก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยกับเทคโนโลยีที่ช่วยอำนวยความสะดวกในยุคหน้า.สืบค้นเมื่อ 3 พฤษภาคม 2559. จาก https://www.telecomjournalthailand.com/ก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงวัย.
อภิษฎา เหล่าวัฒนพงษ์. (2554). ความต้องการและแนวทางในการจัดสวัสดิการของผู้สูงอายุด้านอาชีพ : โครงการส่งเสริมอาชีพ พื้นที่กรุงเทพมหานคร. วารสารวิทยบริการ. 22(3), หน้า 56-67.
อารีย์ มยังพงษ์. (2556). สภาพและความต้องการการฝึกอบรมด้าน ICT ของผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานคร. Journal of Community Development Research. 6(1). หน้า 108-119.
อุไรวรรณ อมรนิมิต. (2546). การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้Logistic Regression : ทางเลือกของการวิเคราะห์ความเสี่ยง. วารสารวิชาการ มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย. 23(2), หน้า 21-35.
Bianchi, A., & Phillips, J. G. (2005). Psychological Predictors of Problem Mobile Phone Use. Cyberpsychology, Behavior, and Social networking, 8 (1), 39-51.
Ryu, M., S. Kim, & E. Lee (2009). Understanding the factors affecting online elderly user’s participation in video UCC service. Computers in Human Behavior, 25(3), 619-632.
Shapira, N. A., Barak, A., & Gal, I. (2007). Promoting older adults’ well-being through Internet training and use. Aging & Mental Health, September 2007; 11(5): 477–484.
Sum, S., Mathews, R. M., Hughes, I., & Campbell, A. (2008). Internet use and loneliness in older adults. CyberPsychology & Behavior, 11(2), 208-211.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ปรากฏในวารสารกิจการสื่อสารดิจิทัล เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักงาน กสทช. ซึ่งสำนักงาน กสทช. เปิดโอกาสให้สาธารณะหรือบุคคลทั่วไปสามารถนำผลงานไปเผยแพร่ คัดลอก หรือตีพิมพ์ซ้ำได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตแบบเปิด (Creative Commons: CC) โดยมีเงื่อนไขสำหรับผู้ที่นำผลงานไปใช้ต้องระบุอ้างอิงแหล่งที่มา (Attribution: BY) ห้ามดัดแปลง (NoDerivatives: ND) และต้องไม่ใช้เพื่อการค้า (NonCommercial: NC) เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากสำนักงาน กสทช.
อนึ่ง ข้อความ ตาราง และภาพที่ปรากฏในบทความซึ่งได้รับการตอบรับให้ตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ โดยไม่ผูกพันต่อ กสทช. และสำนักงาน กสทช. หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้นิพนธ์แต่ละท่านต้องรับผิดชอบบทความของตนเองแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับ กสทช. และสำนักงาน กสทช. แต่ประการใด