การกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์เพื่อความหลากหลาย
คำสำคัญ:
ความหลากหลายของรายการโทรทัศน์, การกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์, การกำกับดูแลโครงสร้างของกิจการโทรทัศน์, การกำกับดูแลเนื้อหาของกิจการโทรทัศน์, การกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์เพื่อความหลากหลายบทคัดย่อ
บทความฉบับนี้นำเสนอถึงความหมายของความหลากหลายในกิจการโทรทัศน์ การกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์ และวิธีการส่งเสริมความหลากหลายในกิจการโทรทัศน์ โดยแบ่งวิธีการกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์ออกเป็นการกำกับดูแลทางด้านโครงสร้าง และการกำกับดูแลทางด้านเนื้อหา โดยการกำกับดูแลกิจการโทรทัศน์เพื่อความหลากหลายในส่วนของโครงสร้างกิจการโทรทัศน์ ได้แก่ การกำหนดลักษณะของการประกอบกิจการที่หลากหลาย การกำหนดลักษณะความเป็นเจ้าของที่หลากหลาย การกำหนดแหล่งที่มาของเงินได้จากการประกอบกิจการที่หลากหลาย การกำหนดพื้นที่ออกอากาศที่หลากหลาย และการกำหนดสัดส่วนให้มีผู้ผลิตรายการอิสระ ส่วนของการส่งเสริมให้เกิดความหลากหลายในเนื้อหาของกิจการโทรทัศน์ ได้แก่ การกำหนดสัดส่วนให้มีกลุ่มเป้าหมายที่หลากหลาย การกำหนดสัดส่วนให้มีวัตถุประสงค์รายการที่หลากหลาย การกำหนดสัดส่วนให้มีรูปแบบและเนื้อหารายการที่หลากหลาย การกำหนดสัดส่วนให้มีลักษณะเนื้อหาที่ปรากฏที่หลากหลาย และ การกำหนดให้มีการนำเสนอข้อมูลข่าวสารอย่างรอบด้านครบถ้วน
เอกสารอ้างอิง
ThaiPBS. (2560). ความเป็นมา. เข้าถึงข้อมูลเมื่อวันที่ 12 กันยายน พ.ศ.2560 จาก
https://org.thaipbs.or.th/organization/history
พระราชบัญญัติการประกอบกิจการกระจายเสียง และกิจการโทรทัศน์ พ.ศ.2551
พิรงรอง รามสูต. (2556). การกำกับดูแลเนื้อหาอินเตอร์เน็ต. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์.
ประกาศคณะกรรมการกิจการกระจายเสียง กิจการโทรทัศน์ และกิจการโทรคมนาคมแห่งชาติ เรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไข
การประมูลคลื่นความถี่เพื่อให้บริการโทรทัศน์ในระบบดิจิตอล ประเภทบริการทางธุรกิจระดับชาติ พ.ศ.2556
อิทธิพล วรานุศุภากุล. (2558). การกำกับดูแลสื่อภาพยนตร์ของไทย. วารสารวิชาการนวัตกรรมสื่อสารสังคม, 2(2), 36-46.
อิทธิพล วรานุศุภากุล และพิรงรอง รามสูตร. (2560). ความหลากหลายของรูปแบบรายการโทรทัศน์ของสถานีโทรทัศน์ระบบ
อนาล็อก ก่อนและหลังการกำเนิดของโทรทัศน์ระบบดิจิตอล. วารสารนิเทศศาสตร์ธุรกิจบัณฑิตย์, 11(1), 273-308.
Abramson, B.D. (2001). Media policy after regulation? International journal of cultural studies. Vol.4(3), pp 301-326.
ACMA. (2017). Australian TV content. Retrieved April 15, 2017, from https://www.acma.gov.au/Industry/Broadcast/
Television/Australian-content/australian-content-television
ACMA. (2017b). All about children’s television. Retrieved April 15, 2017, from https://www.acma.gov.au/Citizen/TV-
Radio/Television/Kids-and-TV/all-about-childrens-television-kids-tv-advertising-i-acma
Baran, S.J. and Davis, D.K. (2009). Mass Communication Theory (5th Edition). MA: Wadsworth.
DCA. (2017). Updating Australia's media laws. Department of Communications and the Arts, Australian
Government. Retrieved April 14, 2017, from https://www.communications.gov.au/what-we do/television/
commercial-tv
DCMS. (2012). DCMS Submission: Narrative on Media Ownership. Retrieved January 23, 2017, from
https://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20140122145147/https:/www.levesoninquiry.org.uk/wp-
content/uploads/2012/07/DCMS-submission_Narrative-on-media-ownership.pdf
Doyle,G. & Paterson, R. (2008). Public Policy and Independent Television Production In the UK. Journal of Media
Business Studies, 5(3), 17-33.
FCC. (2016a). How to Apply for a Radio or Television Broadcast Station. Retrieved December 15, 2016, from
https://www.fcc.gov/media/radio/how-to-apply
FCC. (2016b). Children’s Educational Television. Retrieved December 15, 2016, from https://transition.fcc.gov/
cgb/consumerfacts/childtv.pdf
Freedman, D. (2008). The Politics of Media Policy. Cambridge: Polity Press.
Goldfarb, C.B. (2008). The FCC's broadcast media ownership rules. Retrieved December 15, 2016, from
https://fpc.state.gov/documents/organization/103691.pdf
Hans-Bredow-Institut. (2006). Final Study on Co-Regulation Measures in the Media Sector. Retrieved May 25, 2015,
from https://ec.europa.eu/avpolicy/docs/library/studies/coregul/final_rep_en.pdf
Hitchens, L. (2006). Broadcasting pluralism and diversity: A comparative study of policy and regulation. Bloomsbury
Publishing.
Napoli, P. M. (1999). Deconstructing the diversity principle. Journal of Communication, 49(4), 7-34.
Ofcom. (2005). Review of television production sector. Retrieved February 11, 2017, from
https://www.ofcom.org.uk/__data/assets/pdf_file/0023/51278/tpsr.pdf
Ofcom. (2009). Media ownership rules review. Retrieved January 30, 2017, from https://www.ofcom.org.uk/
consultations-and-statements/category-2/morr
Ruane K.A. (2011). Fairness Doctrine: History and Constitutional Issues. Retrieved March 6, 2016, from
https://fas.org/sgp/crs/misc/R40009.pdf
Seibert, F. et al. (1956). Four Theories of the Press. Chicago: University of Illinois Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ปรากฏในวารสารกิจการสื่อสารดิจิทัล เป็นลิขสิทธิ์ของสำนักงาน กสทช. ซึ่งสำนักงาน กสทช. เปิดโอกาสให้สาธารณะหรือบุคคลทั่วไปสามารถนำผลงานไปเผยแพร่ คัดลอก หรือตีพิมพ์ซ้ำได้ ภายใต้สัญญาอนุญาตแบบเปิด (Creative Commons: CC) โดยมีเงื่อนไขสำหรับผู้ที่นำผลงานไปใช้ต้องระบุอ้างอิงแหล่งที่มา (Attribution: BY) ห้ามดัดแปลง (NoDerivatives: ND) และต้องไม่ใช้เพื่อการค้า (NonCommercial: NC) เว้นแต่ได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากสำนักงาน กสทช.
อนึ่ง ข้อความ ตาราง และภาพที่ปรากฏในบทความซึ่งได้รับการตอบรับให้ตีพิมพ์และเผยแพร่ในวารสารนี้เป็นความคิดเห็นของผู้นิพนธ์ โดยไม่ผูกพันต่อ กสทช. และสำนักงาน กสทช. หากมีความผิดพลาดใด ๆ ผู้นิพนธ์แต่ละท่านต้องรับผิดชอบบทความของตนเองแต่เพียงผู้เดียว ไม่เกี่ยวข้องกับ กสทช. และสำนักงาน กสทช. แต่ประการใด
