การพัฒนาบ้านอัจฉริยะสำหรับผู้สูงอายุด้วยเทคโนโลยีไอโอทีและระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินอัตโนมัติ: กรณีศึกษาจังหวัดนครพนม

บทคัดย่อ

บทความนี้ศึกษาการออกแบบและพัฒนาบ้านอัจฉริยะสำหรับผู้สูงอายุในจังหวัดนครพนม ซึ่งเป็นพื้นที่ที่มีสัดส่วนผู้สูงอายุสูงมากที่สุดในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ คิดเป็นร้อยละ 28.71 ของประชากรทั้งหมดและมีข้อจำกัดในการเข้าถึงบริการทางการแพทย์ฉุกเฉิน ศึกษาโดยใช้วิธีวิจัยแบบผสมผสาน ประกอบด้วย การเก็บข้อมูลความต้องการบ้านของผู้สูงอายุเชิงปริมาณ จำนวน 436 ราย การสัมภาษณ์เชิงลึก จำนวน 24 ราย และการสนทนากลุ่มกับผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง 8 ราย จากนั้นวิจัยเชิงทดลองโดยบูรณาการเทคโนโลยีไอโอทีและระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินอัตโนมัติ รวมทั้งประเมินระบบการใช้งานและแอปพลิเคชัน ผลการศึกษานำไปสู่การพัฒนาบ้านต้นแบบพื้นที่ใช้สอยไม่เกิน 100 ตารางเมตร ที่ติดตั้งระบบอัจฉริยะ 3 ส่วนหลัก ได้แก่ ระบบความปลอดภัยอัตโนมัติ เช่น เซนเซอร์ตรวจจับการล้มและการเคลื่อนไหวผิดปกติ ระบบติดตามสุขภาพ เช่น การวัดสัญญาณชีพ และระบบแจ้งเตือนฉุกเฉินอัตโนมัติที่เชื่อมต่อกับศูนย์บริการการแพทย์ฉุกเฉิน ผลการทดสอบระบบเป็นระยะเวลา 3 เดือน พบว่า ระบบการใช้งานในบ้านอัจฉริยะมีความแม่นยำในการตรวจจับเหตุฉุกเฉินร้อยละ 95 มีเวลาตอบสนองเฉลี่ย 2 นาที 50 วินาที และมีอัตราการแจ้งเตือนผิดพลาดเพียงร้อยละ 5 นอกจากนี้ ผลการประเมินความพึงพอใจพบว่า ผู้สูงอายุร้อยละ 80 รู้สึกปลอดภัยและมั่นใจมากขึ้น อีกทั้งผู้ดูแลเห็นว่าระบบช่วยลดภาระในการดูแลได้อย่างมีนัยสำคัญ