ปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการร้องขอให้พิจารณาพิพากษาคดีโดยเร่งด่วน ในศาลปกครองแห่งราชอาณาจักรไทย

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวคิด ทฤษฎี แนวคำพิพากษา มาตรการทางกฎหมาย และงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเกี่ยวกับปัญหาทางกฎหมายเกี่ยวกับการร้องขอให้พิจารณาพิพากษาคดีโดยเร่งด่วนในศาลปกครองแห่งราชอาณาจักรไทย เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพซึ่งศึกษาเอกสาร ตัวบทกฎหมาย ตำราทางวิชาการ และสื่ออิเล็กทรอนิกส์ของไทยและของต่างประเทศ จากการวิจัยพบว่า กฎหมายใช้บังคับ คือ พระราชบัญญัติจัดตั้งศาลปกครอง และวิธีพิจารณาคดีปกครอง  พ.ศ. 2542 มาตรา 66 กับ ระเบียบของที่ประชุมใหญ่ ตุลาการในศาลปกครองสูงสุด ว่าด้วยวิธีพิจารณาคดีปกครอง  (ฉบับที่ 7)  พ.ศ. 2562 ซึ่งข้อ 49/2 ไม่มีบทบัญญัติมาตราใดที่ให้อำนาจผู้มีสิทธิฟ้องคดีต่อศาลปกครองสามารถยื่นคำร้องขอให้พิจารณาพิพากษาคดีโดยเร่งด่วนได้ กฎหมายที่ใช้อยู่ไม่มีบทบังคับให้คู่กรณีซึ่งเกี่ยวข้องต้องเข้าร่วมในการพิจารณาคดีโดยเร่งด่วน และกฎหมายยังไม่ครอบคลุมระยะเวลาในการพิจารณาคดีโดยเร่งด่วน จึงควรมีการแก้ไขมาตรา 66 โดยกำหนดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับผู้มีสิทธิยื่นคำร้องขอพิจารณาคดีโดยเร่งด่วนในศาลปกครอง และข้อ 49/2 ด้วยการกำหนดวิธีพิจารณาคดีโดยเร่งด่วนให้ครอบคลุมทั้งศาลและคู่กรณีที่เกี่ยวข้อง รวมทั้งเพิ่มเติมเรื่องควบคุมระยะเวลาในการพิจารณาคดีโดยเร่งด่วนให้ชัดเจนขึ้น เพื่อปรับปรุงกฎหมายให้ครอบคลุมสอดคล้องกับการแก้ไขปัญหาอย่างทันท่วงที