การพัฒนารูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูเพื่อพัฒนาคุณภาพผู้เรียนโรงเรียนวัดนวลนรดิศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) ศึกษาองค์ประกอบและแนวทางการส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ เชิงรุกผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ (PLC) 2) เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบัน และความต้องการชุมชนแห่ง การเรียนรู้ 3) เพื่อสร้างรูปแบบชุมชนแห่งการเรียนรู้ (PLC) เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู 4) เพื่อศึกษาผลการใช้รูปแบบ (PLC) เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู 5) ประเมินผลการใช้รูปแบบ PLC เพื่อส่งเสริมสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ประชากร ได้แก่ ครูผู้สอนโรงเรียนวัดนวลนรดิศ ปีการศึกษา 2568 จำนวน 153 คน นักเรียน และผู้ปกครองกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ครูผู้สอน จำนวน 153 คน นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-6 ระดับชั้นละ 10 คน จำนวน 60 คน ผู้ปกครองนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 1-6 ซึ่งได้มาโดยการคัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 60 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกการสังเคราะห์เอกสารองค์ประกอบ แบบสอบถามและแบบสัมภาษณ์ สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าความถี่ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) องค์ประกอบของชุมชนแห่งการเรียนรู้ทางวิชาชีพ ประกอบด้วย การออกแบบการเรียนรู้ การพัฒนาสื่อและเทคโนโลยี การจัดกิจกรรมเน้นคิดและปฏิบัติ การจัดการเรียนรู้เชิงรุก และการวัดผลตามสภาพจริง 2) ระดับความคิดเห็นความต้องการใช้รูปแบบ PLC ภาพรวมอยู่ในระดับมาก 3) ผลการทดสอบความรู้ความเข้าใจก่อนและหลังใช้รูปแบบ เท่ากับ 13.03 และ 19.32 ตามลำดับ (แตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ) 4) ระดับความคิดเห็นเกี่ยวกับการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนภาพรวม ในระดับมาก 5) ความพึงพอใจของผู้ปกครอง นักเรียน และครู อยู่ในระดับมากที่สุดตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
เชษฐชาย วรรณประพันธ์. (2564). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดประสบการณ์การเรียนรู้เชิงรุกของครูปฐมวัย สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครพนม เขต 1. วิทยานิพนธ์ ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.
ทิศนา แขมมณี. (2559). ศาสตร์การสอน:องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ. (พิมพ์ ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นฤมล คล้ายริน. (2565).การพัฒนารูปแบบเพื่อพัฒนาสมรรถนะครูด้านการจัดการเรียนรู้เชิงรุกสำหรับครูโรงเรียนเทศบาลอินทปัญญา วัดใหญ่อินทาราม สังกัดเทศบาลเมืองชลบุรี. วารสารวิจัยและวิชาการ สถาบันรัชภาคย์, 16(3), 313-328.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. พิมพ์ครั้งที่10. กรุงเทพฯ : บริษัทสุวีริยาสาส์น จำกัด.
พิมพันธ์ เดชะคุปต์ และพเยาว์ ยินดีสุข. (2559). การจัดการเรียนรู้ในศตวรรษที่ 21. (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
มินตรา ลายสนิทเสรีกุล และ ปิยพงษ์ สุเมตติกุล. (2557). แนวทางการพัฒนาสมรรถนะการจัดการเรียนรู้ของครูผู้สอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนสาธิตสังกัดสำนักงาน คณะกรรมการการอุดมศึกษา. วารสารวิธีวิทยาการวิจัย, 27(1), 1-18.
โรงเรียนวัดนวลนรดิศ. (2566). แผนปฏิบัติการประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2566. โรงเรียนวัดนวลนรดิศ สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 1.
วัทนวิภา บุดดีสี. (2565). การพัฒนาโปรแกรมเสริมสร้างสมรรถนะการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครูสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารและพัฒนาการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฎสกลนคร.
สมคิด พรมจุ้ย.(2563). เทคนิคการประเมินโครงการ. กรุงเทพฯ: จตุพร ดีไซน์.
อรไท แสงลุน. (2564). การพัฒนารูปแบบการส่งเสริมความสามารถในการจัดการเรียนรู้เชิงรุกของครู โดยใช้การศึกษาชั้นเรียนผ่านชุมชนแห่งการเรียนรู้เชิงวิชาชีพ. วิทยานิพนธ์ดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยนเรศวร.
Darling-Hammond, L. (1999). Teacher quality and student achievement: A review of state policy evidence. Center for the Study of Teaching and Policy. University of Washington.
Gilmer, B.V.H. (1966). Applied Psychology: Adjustment in Living and Work. (2nd ed). New York: McGraw-Hill.
Seng,P. M. (1990).The fifth discipline: The art and practice of the learning community. New York: Doubleday.
Sergiovanni, T. J. (1998). Ledership as pedagogy, capital development and school effectiveness. International Journal of Leadership in Education, 1(1), 37-46.
