Organization Engagement as a Mediator Connecting Organizational Culture and Human Resource Management to Work Efficiency of Employees the Manufacturing Steel Industry at Rayong Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study 1) the factors Human resource management, engagement, organization culture, and work performance 2) organizational commitment as an intermediate variable that connects organizational culture to work performance, and 3) organizational commitment as an intermediate variable that connects human resource management to work performance. The samples used in the research were 276 employees of a machine tool manufacturing company for steel industry in Rayong Province. The statistics used in this research consist of frequency, percentage, mean and standard deviation values. The structural equation model (SEM) was analyzed by using the Smart PLS 3.0 program. The results showed that 1) the Human resource management, engagement, organization culture, and work performance were at a high level with an average value of 4.10, 4.43, 3.95, and 4.43 respectively, and standard deviation was 0.921, 0.683, 0.961, and 0.882, respectively. 2) Factors affecting overall work performance found that the engagement, human resource management, and organizational culture directly influenced work performance were 0.507, 0.244 and 0.028. 3) Factors affecting Engagement found that human resource management had an influence on engagement and organizational culture. The values of 0.619 and 0.266 showed that the relationship in the organization and most personnel operations will occur from human resource management. Therefore, in order to develop the operation to be more efficient, it should focus on the relationship of personnel in the organization. including the development of human resource management as the main.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กิตติยาวดี พุทธอ้อม. (2561). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานบริษัท แอ๊ดด้า ฟุตแวร์ (ไทยแลนด์) จำกัด. วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (สาขาวิชาบริหารธุรกิจ), มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี.
ณัฐวรา ชมแก้ว, ธนายุ ภู่วิทยาธร, และนิตย์ หทัยวสีวงศ์ สุขศรี. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับความผูกพันต่อองค์กร และประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากร มหาวิทยาลัยราชภัฏสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาการจัดการ, 4(2), 89-116.
ธัญญ์วาริน จันทรา. (2563). วัฒนธรรมองค์กรมีความสัมพันธ์กับความผูกพันต่อองค์กรของพนักงานกลุ่มธุรกิจการค้าระหว่างประเทศ ประเภทข้าวและอาหาร ในเครือเจริญโภคภัณฑ์. การค้นคว้าอิสระปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต (สาขาวิชาการจัดการ), มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
นรุตต์ ทรงฤทธิ์. (2563). วัฒนธรรมองค์กรและความผูกพันต่อองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานในเขตภาคเหนือของประเทศไทย. ราชภัฏเพชรบูรณ์สาร, 18(2), 41-53.
ลดาพร เอกพาณิช, ลัสดา ยาวิละ, และรัตนา สิทธิอ่วม. (2563). พฤติกรรมการเป็นสมาชิกที่ดีขององค์กรและความผูกพันต่อองค์กรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพของพนักงานสายบริการมหาวิทยาลัยนเรศวร. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม, 14(1), 58-74.
ศศิวิมล ทุมวัน. (2560). ปัจจัยเชิงการบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อความผูกพันในองค์การของข้าราชการกรุงเทพมหานครสามัญ. การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 2. มหาสารคาม: มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
ศิริพงศ์ สมพีรพันธุ์. (2560). กระบวนการจัดการทรัพยากรมนุษย์ที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงานสหกรณ์ภาคการเกษตรในจังหวัดนครราชสีมา. การค้นคว้าอิสระบริหารธุรกิจมหาบัณฑิต (สาขาวิชาบริหารธุรกิจ), มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลอีสาน.
สมคิด บางโม. (2560). การบริหาร. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพาณิช.
Daneshmandnia, A. (2019). The influence of organizational culture on information governance effectiveness. Records Management Journal, 29(1/2), 18-41.
Delaney, J. T., & Huselid, M. A. (1996). The impact of human resource management practices on perceptions of organizational performance. Academy of Management journal, 39(4), 949-969.
Gallup, C. (2010). State of the American Workplace Employee Engagement Insights for U.S. Business Leaders. Washington, D. C.: Gallup.
Guest, D. E. (1997). Human resource management and performance: a review and research agenda. International journal of human resource management, 8(3), 263-276.
Hair Jr, J. F., Sarstedt, M., Ringle, C. M., & Gudergan, S. P. (2018). Advanced issues in partial least squares structural equation modeling. Sage publications.
Hewitt, A. (2004). Employee Engagement Higher at Double-Digit Growth Companies. Double Digit Growth and Engagement. Retrieved August 15, 2021, from http://www.hewittassociates.com/Intl/NA/en-US/Default.aspx.
Lubis, F. R., & Hanum, F. (2020, December). Organizational culture. In 2nd Yogyakarta international conference on educational management/administration and pedagogy (YICEMAP 2019). Atlantis Press (pp. 88-91).
Osborne, S., & Hammoud, M. S. (2017). Effective employee engagement in the workplace. International Journal of Applied Management and Technology, 16(1), 4.
Otoo, F. N. K. (2020). Measuring the impact of human resource management (HRM) practices on pharmaceutical industry's effectiveness: the mediating role of employee competencies. Employee Relations: The International Journal. Retrieved July 2, 2021, from https://www.emerald.com/insight/0142-5455.htm
Rana, S., Pant, D., & Chopra, P. (2019). Work engagement and individual work performance: Research findings and an agenda for employee relationships. Journal of Emerging Technologies and Innovative Research, 6(5), 17-32.
Taro Yamane. (1973). Statistic: An Introductory Analysis. New York: Harper & Row.
Wahyuningsih, S. H., Sudiro, A., Troena, E. A., & Irawanto, D. (2019). Analysis of organizational culture with denison’s model approach for international business competitiveness. Problems and perspectives in management, 17(1), 142-151.
