Development of Reality Technology to promote Teachers’ Skills Digital Technology for Learning Activities under Lampang Non – Formal Education Centre
Main Article Content
Abstract
This Article aimed to study 1) to develop Reality Technology to promote the use of digital technology for teachers' learning management; 2) to compare skills in using digital technology for teachers' learning management. 3) teachers’ satisfaction towards reality technology to promote skills using digital technology in learning management. The sample group consisted of 2 groups, totalling 40 people by the purposive selection, consisting of 1 control group and 1 experimental group. Data was collected using a questionnaire. The data were analyzed by percentage, arithmetic mean and standard deviation, and t-test. The results of the research were as follows: 1) the results of the development of Reality technology for promoting the use of digital technology for teachers' learning management Under the Office of Non-formal Education and Informal Education, Lampang Province, from experts, it was found that the mean was 4.49 2) Skills in using digital technology for teachers' learning management. Among the groups taught by virtual technology media was higher than those taught by normal methods. 3) learners who studied Reality Technology had a statistical significance at the .05 level. overall satisfaction with an average of 4.37
Article Details

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จรินทร อุ่มไกร และ ไกยสิทธิ์ อภิระติง. (2562). การพัฒนาสื่อดิจิทัลร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริมโดยอาศัยการเรียนรู้แบบร่วมมือด้วยเทคนิค STAD
ในรายวิชาคอมพิวเตอร์ชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. วารสารโครงงานวิทยาการคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยีสารสนเทศ , 5(2), 18-27
จิรวดี โยยรัมย์ และ สิทธิโชค น้อยเกิดพะเนาว์. (2562). การพัฒนาบทเรียนมัลติมีเดียสอดแทรกการ์ตูนแอนิเมชัน 2 มิติร่วมกับเทคโนโลยีความจริงเสริม (AR) เรื่อง ดาราศาสตร์และอวกาศสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3. การประชุมวิชาการระดับชาติการจัดการเทคโนโลยีและนวัตกรรม ครั้งที่ 5 (น 2604-2609) มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
จิรายุ คุ้มถนอม. (2563). ศึกษาผลการจัดการเรียนรู้ด้วยเทคโนโลยีความเป็นจริงเสริม เรื่อง งานเขียนแบบเพื่อส่งเสริมความสามารถในการเขียนภาพฉาย ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนสุคนธีร. (การค้นคว้าอิสระ). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ชูศรี วงศ์รัตนะ.(2560). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. (พิมพครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ : ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ปรียา สงค์ประเสริฐ. (2565). การพัฒนาทักษะการใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อการจัดการเรียนรู้ในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโควิด-19 โดยใช้กระบวนการนิเทศแบบ 3D&3Srr .วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(2), 18-38.
ภวัตวริษฐ์ ธัญวัฒนยิ่ง. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความคิดสร้างสรรค์ทางวิทยาศาสตร์ เรื่อง แสงและการมองเห็น ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ตามแนวคิดหมวกหกใบกับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ .วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏธนบุรี.
สมนึก ภัททิยธนี. (2562). การวัดผลการศึกษา. ภาควิชาวิจัยและพัฒนาการศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน. (2565). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล ตาม (ว6/2561). สืบค้นเมื่อ 2 เมษายน 2565, จาก https://www.ocsc.go.th/digital_skills2.
สำนักงานส่งเสริมการศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย. (2564). นโยบายและจุดเน้นการดําเนินงาน สำนักงาน กศน. ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. กรุงเทพมหานคร: กลุ่มแผนงาน สำนักงาน กศน.