School Administration and Geosocial Based Sustainable Development
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aims to study theories and concepts of school administration appropriate to the current context, analyze the concept of geosocial based sustainable development, propose approaches to school administration that support geosocial based sustainable development, and geosocial based sustainable development, and synthesize the connections between school administration and geosocial based sustainable development. This analysis and synthesis of new theoretical concepts and knowledge in school administration for geosocial based sustainable development. The results indicate that effective school administration emphasizes the principles of geosocial based sustainable development, the Sustainable Development Goals (SDGs), geosocial and local development, participatory community development, education should be responded to local needs. A new concept, namely, school administration for geosocial based sustainable development in economic, social, and environmental dimensions that can be applied to develop educational institutions as centers of sustainable community development. This results in students gaining an understanding and pride in their local culture, possessing life skills that consistent with the Sufficiency Economy Philosophy, and being able to become a key force in driving geosocial based sustainable development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
จรีพร นาคสัมฤทธิ์, ปนัดดา ลาภเกิน, บุญธิดา ม่วงศรีเมืองดี, อารมย์ จันทะสอน, ปัญญา ไวยบุญญา, ศศิธร โคสุวรรณ, และประภัสสร ยอดสง่า. (2566). การจัดแหล่งเรียนรู้ภูมิสังคมภูมิวัฒนธรรมเพื่อการสอนสังคมศาสตร์. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(3), 325-339.
ชยพล คำยะอุ่น. (2566). รูปแบบการบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วม โดยเครือข่ายการศึกษาของโรงเรียนบ้านเสี้ยว สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาน่าน เขต 2. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 16(2), 1-14
ชัยโรจน์ นพเฉลิมโรจน์. (2567). การประยุกต์ใช้หลักการทรงงานข้อที่ 5: ภูมิสังคม. วารสารสถาบันพอดี, 1(5), 30-40.
ณัฐวุฒิ พันทะลี, วิรุธ วิโรจโน, สุขพัฒน์ อนนท์จารย์, อาทิตย์ แสงเฉวก, เดชา นามวงษา และวีรนุช พรมจักร์. (2565). ความเหลื่อมล้ำทางสังคมไทยในยุคชีวิตวิถีใหม่ : Social Inequality in Thailand In The New Normal. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 5(2), 185–209.
ปัญณพงศ์ วงศ์ณาศรี, พระครูปริยัติธำรงคุณ (กำธร ทองประดู่), พระศุภชาติ (ธมฺมิสฺสโร) สำลีวงษ์ และ ปรรณพัชญ์ จิตร์จำนงค์. (2567). การพัฒนาภาวะผู้นำในศตวรรษที่ 21. วารสารรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 4(2), 137-151.
มนูญ มุกข์ประดิษฐ์. (2551). ภูมิสังคมกับแนวพระราชดำริ. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2568,จาก https://www.hii.or.th/wiki84/index.php?title=ภูมิสังคมกับแนวพระราชดำริ
วิศรุต วังคาม, สุชาติ บางวิเศษ, และจุฑามาส ศรีจำนงค์. (2025). แนวทางการบริหารโรงเรียนสิ่งแวดล้อมศึกษาเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเลย เขต 1. วารสารสังคมพัฒนศาสตร์, 8(6), 54–67.
ศาสตรา ปาสาบุตร, ศักดิ์พงศ์ หอมหวล, และวิมลมาศ ปฐมวณิชกุล. (2558). รูปแบบกระบวนการพัฒนาคุณภาพการศึกษาของผู้เรียนโรงเรียนขนาดเล็ก บนฐานภูมิสังคมสร้างสรรค์. Chophayom Journal, 26(1), 145–155.
สำนักงานคณะกรรมการพิเศษเพื่อประสานงานโครงการอันเนื่องมาจากพระราชดำริ (สำนักงาน กปร.). (2560). ๑๐. ภูมิสังคม. สืบค้นเมื่อ 15 มิถุนายน 2568, จาก https://www.rdpb.go.th/th/King/หลักการทรงงาน-c24/๑๐-ภูมิสังคม-v9182.
สำนักงานมูลนิธิชัยพัฒนา ร่วมกับ หลักสูตรวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาภูมิสังคมอย่างยั่งยืน คณะผลิตกรรมการเกษตร มหาวิทยาลัยแม่โจ้. (2558). โครงการหนึ่งทศวรรษการพัฒนาภูมิสังคมอย่างยั่งยั่งยืนตามรอยพ่อ เฉลิมพระเกียรติ 60 พรรษา สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี.สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2568,จาก https://www.chaipat.or.th/images/stories/news/Information/2557/news-decade/news-decade.pdf.
อัจฉรา นิยมาภา. (2564). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาวิถีใหม่สู่คุณภาพการศึกษาที่พึงประสงค์ ในบริบทที่เปลี่ยนแปลง. วารสารศึกษาศาสตร์ มสธ, 14(2), 178-195.
อิทธิศักดิ์ จิราภรณ์วารี และศุภกฤต ทวีสง่า. (2557). ประเทศไทยกับการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารบริหารการพัฒนานวัตกรรมเชิงบูรณาการ, 2(2), 1–15.
Anthony, W. P. (1978). Participative Management. Massachusetts: Addison-Wesly.
Kallio, K. P. (2018). Citizen-subject formation as geosocialization: a methodological approach on ‘learning to be citizens. Geografiska Annaler: Series B, Human Geography, 100(1),1-16.
Supising, J., Boonrawd, S., Taweeboonyawat, S., Chaichana, P., Puthaprasert, C., & Kosanpipat, S. (2024). School Administration Model in Driving the Sustainable Development Goals (SDGs). Interdisciplinary Research Review, 19(4). 39-51
United Nations. (2018). Issues and Trends in Education for Sustainable Development. Retrieved June 15,2025, from https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000261445.
