Conflict Management of School Administrators under Uthaithani Primary Educational Service Area Office 2
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purpose of this research article 1) assess the level of conflict management and school effectiveness; 2) analyze the relationship between administrators’ conflict management strategies and school operational performance; and 3) construct a predictive equation for school effectiveness based on administrators’ conflict management variables. The sample group for this study consisted of 278 teachers affiliated with the Uthai Thani Primary Educational Service Area Office 2, obtained through stratified random sampling classified by school size. The research instrument used for data collection was a questionnaire, with an Item-Objective Congruence (IOC) index ranging from 0.80 to 1.00 and an overall reliability coefficient (Cronbach’s Alpha) of 0.904. Data analysis was conducted using a statistical software package. The statistics employed included descriptive statistics: frequency, percentage, mean, and standard deviation; and inferential statistics: Pearson’s correlation coefficient and Stepwise Multiple Regression Analysis. The findings indicated that 1) the overall state of administrators' conflict management was at a high level, whereas the overall school effectiveness was at the highest level. 2) There was a positive correlation between administrators' conflict management styles and school effectiveness at the .01 level of statistical significance. 3) The conflict management factors influencing school effectiveness included Compromising (X3), Collaborating (X2), and Competing (X1), respectively. These variables could jointly predict 68.40% of the variance in school effectiveness at the .05 level of statistical significance.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กัญญรัตน์ คำแพง, ละดา ดอนหงษา, ศศิรดา แพงไทย และ กนกอร ตองโม้แก้ว. (2565). การบริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ประถมศึกษาสกลนคร เขต 3. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 4(4),137-148.
ณัชชรีย์ คำไพ, พจนีย์ มั่งคั่ง และ กัญภร เอี่ยมพญา. (2564). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษาสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดระยอง. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 18(83),118-130.
ธนพงษ์ จอมพระ, ลินดา นาคโปย และ สายฝน เสกขุนทด. (2565). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อการทำงานเป็นทีมของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปราจีนบุรี เขต 1. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร,19(85),110-120.
ธนัสถา โรจนตระกูล. (2562). การจัดการความขัดแย้งเชิงสร้างสรรค์. วารสารวิชาการ คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์, 6(2), 69-83.
ธัญญลักษม์ มหาศิริพันธ์ สิทธิชัย สอนสุภี บุญฤทธิ์ เพ็ชรวิศิษฐ์. (2563). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองคาย เขต 1. วารสารปัญญาปณิธาน. 5(2),95-108.
ธงชัย จันทร์กระจ่าง, ณัฐภูมิ จับคล้าย, ณัชพล พิจิตรวิไลเลิศ, ดรัณภพ สุวรรณโน, สิปปนนท์ จันทร์แปลง และ สถิรพร เชาวน์ชัย. (2567). ความสัมพันธ์ระหว่างการจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดองค์กรส่งเสริมการปกครองส่วนท้องถิ่น จังหวัดพิจิตร. Journal of Applied Education, 2(4),1-10.
วนภัทร ปิ่นวรสาร และสมใจ เดชบํารุง. (2567). การบริหารความขัดแย้งของครูโรงเรียนกลุ่มเครือข่ายที่ 54 เขตภาษีเจริญ สังกัดกรุงเทพมหานคร. วารสารชมรมบัณฑิตศิลป์, 2(4),99-111.
สถาพร ปิ่นเจริญ. (2556). ภาวะผู้นำกับการจัดการ (Vol. 2). กรุงเทพฯ: จามจุรีโปรดักส์.
สุพัตรา อภัย และ ทินกร พูลพุฒ. (2565). การจัดการความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษานครสวรรค์ เขต 2. วารสารบริหารการศึกษา มศว., 19(37), 175-183.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาอุทัยธานี เขต 2. (2567). รายงานผลการดําเนินงานประจําปีงบประมาณ พ.ศ. 2567. สืบค้นเมื่อ 25 กรกฎาคม 2567, จาก https://drive.google.com/file/d/1b7hlEH3nPObl3DcGoIpi6d94vzECfSp6/view
อรวรรณ ศรีสุวรรณโณ และ รุจิราพรรณ คงช่วย. (2566). การบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาพัทลุง เขต 2. วารสาร AL-NUR บัณฑิตวิทยาลัย, 18(35), 289-311
อภิสรา ศรีบุศยกุล, เพลินพิศ ธรรมรัตน์ และ ภิญโญ ทองเหลา. (2566). ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารความขัดแย้งของผู้บริหารสถานศึกษากับประสิทธิผลของสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. วารสารการบริหารการศึกษาและภาวะผู้นำ มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 11(42), 265-275.
Alex, A., and Mukadi, M., (2022). Effectiveness of Conflict Resolution Strategies in a Public Secondary Schools’ Management in Morogoro Municipality in Tanzania. Asian Journal of Education and Social Studies, 2(2), 1-8.
Hoy, W. K., & Miskel, C. G., (2013). Educational administrations: Theory research and practice. (9th Ed.) New York: McGraw-Hill.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
Larasati, R., & Raharja, S. (2020). Conflict Management in Improving Schools Effectiveness. In Proceedings of the 3rd International Conference on Learning Innovation and Quality Education, 191-197.
Odohoedi, J., (2024). Conflict Management Strategies and Administrative Effectiveness: Issues in Public Secondary Schools in Akwa Ibom State. International Journal of Multidisciplinary Innovative Research, 4(3), 73-81.
