ทัศนคติเรื่องเพศของคนไทยจากผลงานวิจัยชุดวรรณกรรมตำราเพศศาสตร์ของคนไทยภาคกลาง

Main Article Content

Sukanya Sujachaya

Abstract

This article aims to summarize the attitudes of the ancient central Thai people towards sexual intercourse by analyzing the sexology textbooks of central Thai people and related literary works in order to arouse correct understanding towards sexual culture in Thai society.
Thai sexology textbooks explained that the origin of male-female sexual desire or lust was natural instinct when they were in reproductive age which did not need to be taught, and it was the activity which satisfied men and women. Hence, if there was a problem from any side, it must be solved. Therefore, the herbal pharmacopoeia were assimilated in Thai sexology textbooks as well.
Thai society emphasizes male role as a leader in sexual intercourse and an actor in satisfying female desire. Thus, the sexology textbooks focused on educating men about various types of women, learning to copulate with various sex positions which was believed to satisfy women. Therefore, the sexology books were restricted to only male readers.
Furthermore, a sexual intercourse among elites was considered as a ritual for familial and state’s stability because of its main purpose which was obtaining a good heir. Thus, besides considering the physiognomy of a female partner, the knowledge of astrology was also employed in scheduling the date for copulating. Then the sexology textbooks were guidelines for the ancient elites’ copulation.
Even Thai people accept that the sexual intercourse is a natural behavior, however discussing or teaching about sex directly is still considered to be shameful. Sexology textbooks are considered to be specific for certain readers and the information were hidden within codes, metaphors, symbols and by employing Pali words instead of using Thai words in order to diminish its impoliteness.

Downloads

Download data is not yet available.

Article Details

Section
Cover Story
Author Biography

Sukanya Sujachaya

Mahidol University

References

จดหมายเหตุ ลา ลูแบร์ ราชอาณาจักรสยาม (พิมพ์ครั้งที่ 4). (2557). (สันต์ ท. โกมลบุตร, ผู้แปล). นนทบุรี: ศรีปัญญา.

ช้าม หอมจันทร์. เอกสารตำราเพลงต้นฉบับลายมือ.

เซอร์ จอห์น เบาว์ริ่ง. (2547). ราชอาณาจักรและราษฎรสยามเล่ม 1. (The Kingdom and People of Siam). ชาญวิทย์ เกษตรศิริ และกัณฐิกา ศรีอุดม, (บ.ก.), กรุงเทพฯ:มูลนิธิโตโยต้าประเทศไทย.

ถาวร สิกขโกศล. (2558). เสภาเรื่องขุนช้าง-ขุนแผนฉบับสมบูรณ์ สามภาค และ ฉบับต่างสำนวน เล่ม 1 และเล่ม 2. กรุงเทพฯ: ตถาตา.

ปาลเลกัวซ์. (2520). เล่าเรื่องกรุงสยาม (Description du Royaume Thai ou Siam) (พิมพ์ครั้งที่ 2). (สันต์ ท.โกมลบุตร, ผู้แปล). พระนคร: ก้าวหน้า.

ประจิน ฉะอ้อน และสุชิน ทับมี. (2507). เอกสารสมุดลำตัดของสะอาด.

ประถมจินดา เล่ม 1, เล่ม 3. มหาโชติรัตน์ เล่ม 2, เล่ม 3. (2542). ใน ตำราเวชศาสตร์ฉบับหลวง สมัยรัชกาลที่ 5. คณะกรรมการฝ่ายประมวลเอกสารจดหมายเหตุในคณะอำนวยการจัดงานเฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ 5 ธันวาคม 2542.

โปรแกรมพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่ม 11 หน้า 92. สืบค้นจาก http://www.84000.org.

พจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน. (2554). กรุงเทพฯ: ราชบัณฑิตยสถาน.

พระยาแพทยพงศาสุทธาธิบดี. (2547). ตำราแพทย์ตำบล. ใน หกในหนึ่ง. (วิชัย อภัยสุวรรณ, ผู้รวบรวม), กรุงเทพฯ: ชมรมธรรมชาติศึกษา.

พราหม ศรีหรั่งไพโรจน์. เอกสารตำราต้นฉบับลายมือ.

พันธ์ศักดิ์ ศุกระฤกษ์. (2542, 29 กรกฎาคม-4 สิงหาคม). ศาสตร์ของการมีความสุขด้วยตัวเอง. เนชั่นสุดสัปดาห์ 8, 370. พุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช, พระบาทสมเด็จพระ. (2553). บทละครเรื่องรามเกียรติ์ เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: บรรณกิจ.

พุทธเลิศหล้านภาลัย, พระบาทสมเด็จพระ. (2546). บทละครเรื่องอิเหนา (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพฯ: ศิลปาบรรณาคาร.

แพทยศาสตร์สงเคราะห์: ภูมิปัญญาทางการแพทย์และมรดกทางวรรณกรรมของชาติ. (2542). กรุงเทพฯ: สถาบันภาษาไทย.

วิไลวรรณ ขนิษฐานันท์. (2536). ความสุภาพในภาษาไทยกรุงเทพฯ. ใน เพ็ญศรี ดุ๊ก และคณะ, (บ.ก.), วัฒนธรรมพื้นบ้าน: ภาษา (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สิทธิพงค์ พรหมรส. (2511). เอกสารตำราเพลงต้นฉบับลายมือพิกุล ดอกรัก.

สุกัญญา สุจฉายา, บรรณาธิการ. (2561). ไขความลับวรรณกรรมตำราเพศศาสตร์. นครปฐม: โครงการวิจัยเรื่อง “ตำราวรรณกรรมเพศศาสตร์ของคนไทยภาคกลาง: ไขความลับเป็นความรู้” คณะศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.

สุกัญญา สุจฉายา. (2556). วรรณกรรมมุขปาฐะ. กรุงเทพฯ: โครงการเผยแพร่ผลงานวิชาการ คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

เอนก นาวิกมูล. (2526). บทเรียนเพลงฉ่อย. (เอกสารอัดสำเนา).