A Study of the Needs of Japanese Enterprises in Japan Regarding Thai Interns: A Case Study of Business Japanese Majors at Chandrakasem Rajabhat University
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This qualitative research aimed to investigate the needs of enterprises in Japan regarding interns from the Business Japanese Program at Chandrakasem Rajabhat University. Data were analyzed from two primary sources: 1) open-ended questionnaires collected from five representatives of Japanese-style inn (Ryokan) enterprises, and 2) content analysis of 18 retrospective internship evaluation records of Thai students who participated in internships between 2019 and 2025. The findings revealed that the needs of enterprises in Japan comprise three primary areas: 1) integrated language application competency, which encompasses organizational coordination skills based on the “Ho-Ren-So” principle and the ability to conduct smooth conversational interactions in real work situations, rather than focusing solely on Japanese Language Proficiency Test scores; 2) adaptability to specific Japanese culture and discipline, particularly the internalized practice of business etiquette and communal living regulations; and 3) non-cognitive skills, including responsibility, flexibility, and a proactive attitude towards self-reliance to achieve goals according to Japanese standards. These findings serve as essential guidelines for analyzing and developing the learning outcomes of Japanese language programs in Thailand, as well as for preparing and enhancing the potential of interns to align with the actual needs of enterprises in Japan.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
References
กระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2563). นโยบายและยุทธศาสตร์การอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม พ.ศ. 2563-2570. สำนักงานสภานโยบายการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรมแห่งชาติ.
เจแปนฟาวน์เดชั่น กรุงเทพฯ. (2565). รายงานผลการสำรวจสถานภาพการเรียนการสอนภาษาญี่ปุ่นในประเทศไทย ประจำปี 2564. เจแปนฟาวน์เดชั่น.
ทัศนีย์ เมธาพิสิฐ, และยูมิโกะ ยามาโมโตะ. (2560). การพัฒนาบุคลากรให้มีศักยภาพการทำงานในระดับสากล: กรณีการเตรียมความพร้อมสำหรับฝึกงานในต่างประเทศ. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 7(2), 83-100.
ธวัช คำทองทิพย์. (2564). การประเมินผลโครงการส่งนักศึกษาไปฝึกงานที่ประเทศญี่ปุ่น: กรณีศึกษานักศึกษาวิชาเอกภาษาญี่ปุ่นธุรกิจ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม. วารสารญี่ปุ่นศึกษา, 38(1), 56-73.
ปนัดดา ศิริพานิช, และนูราฮิมะ โมเอ็ด ยูโซฟ. (2561). องค์ประกอบของความสามารถในการสื่อสารข้ามวัฒนธรรม: การศึกษาเชิงวิเคราะห์หลักสูตรการสอนวิชาภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวของมหาวิทยาลัยในภาคใต้ของประเทศไทย. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์, 10(1), 80-119.
รัตน์ติกุล บัวจันทร์. (2563). การศึกษาสภาพปัญหาการฝึกประสบการณ์วิชาชีพภาษาญี่ปุ่น ณ ประเทศญี่ปุ่น ของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. วารสารฟ้าเหนือ, 1(2), 60-88.
วราลี จันทโร, และธนภัส สนธิรักษ์. (2563). การวิเคราะห์ปัญหาด้านการใช้ภาษาญี่ปุ่นที่พบในการฝึกงาน: กรณีศึกษาผู้เรียนวิชาเอกภาษาญี่ปุ่น. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 10(1), 65-82.
ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2561). ปัญหาการฝึกงานและทักษะในการทำงานของนักศึกษาสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 8(3), 206-218.
ศิริวรรณ มุนินทรวงศ์. (2565). คุณลักษณะและทักษะที่สำคัญเพื่อการเตรียมความพร้อมก่อนการฝึกงาน กรณีศึกษานักศึกษาฝึกงานสาขาวิชาภาษาญี่ปุ่น. วารสารเครือข่ายญี่ปุ่นศึกษา, 12(2), 167-186.
Ang, S., Van Dyne, L., & Tan, M. L. (2011). Cultural intelligence. In R. J. Sternberg & S. B. Kaufman (Eds.), The Cambridge handbook of intelligence (pp. 582-602). Cambridge University Press. https://doi.org/10.1017/CBO9780511977244.030
Battelle for Kids. (2019). Framework for 21st century learning definitions. https://static.battelleforkids.org/documents/p21/p21_framework_definitionsbfk.pdf
Byram, M., Gribkova, B., & Starkey, H. (2002). Developing the intercultural dimension in language teaching: A practical introduction for teachers. Council of Europe.
Duckworth, A. L., Peterson, C., Matthews, M. D., & Kelly, D. R. (2007). Grit: Perseverance and passion for long-term goals. Journal of Personality and Social Psychology, 92(6), 1087-1101. https://doi.org/10.1037/0022-3514.92.6.1087
Harper, J. (2023). Using Byram's savoirs to ensure the incorporation of intercultural communicative competence into language teaching. Journal of English Language Teaching and Linguistics, 8(2), 227-236. http://dx.doi.org/10.21462/jeltl.v8i2.1131
Heckman, J. J., & Kautz, T. (2012). Hard evidence on soft skills. Labour Economics, 19(4), 451-464. https://doi.org/10.1016/j.labeco.2012.05.014
Trilling, B., & Fadel, C. (2009). 21st century skills: Learning for life in our times. John Wiley & Sons.
石井隆之. (2004). MタイムとPタイムの文化論. 近畿大学語学教育部紀要, 4(2), 1-17.
一般財団法人日本国際協力センター. (2020). 留学生の就職促進に関する周知及び調査研究（留学生就職促進プログラム）成果報告書 . 文部科学省. https://www.mext.go.jp/content/20200521-mxt_gakushi02-000007326_1.pdf
岡村郁子. (2023). 日本企業における外国人従業員の受入れー企業への聞き取り調査よりー. 国際学報, (2), 73-86.
株式会社キャリタス. (2025). 2026年卒 外国人留学生の就職活動に関する調査. https://www.career-tasu.co.jp/wp/wp-content/uploads/2025/09/gaikokujinryugakusei_202508.pdf
株式会社キャリタス. (2026). 「外国人留学生/高度外国人材の採用に関する調査」 (2025年12月調査). https://www.career-tasu.co.jp/wp/wp-content/uploads/2026/01/202512_kigyou-global-report.pdf
経済産業省. (2006). 社会人基礎力. https://www.meti.go.jp/policy/kisoryoku/index.html
国際おもてなし協会. (2019). 「おもてなし」とは？語源からひもとく本当の意味/サービス・ホスピタリティとの違い. https://omotenashi.fun/omotenashi/info
正路真一・福岡昌子・松岡知津子. (2019). 企業を対象とした留学生インターンシップ事業の実践：受け入れ企業へのアンケート結果から. 三重大学国際交流センター紀要, 15, 53-65.
デジタル大辞泉. (2025). もて成し. 小学館. https://www.weblio.jp/content/もて成し
日本学生支援機構. (2026). 外国人留学生のための就活ガイド 2027. https://www.jasso.go.jp/ryugaku/after_study_j/job/__icsFiles/afieldfile/2025/12/12/guide_2027_all.pdf
茂住和世. (2004). 異文化環境に適応する人材に求められるもの～日中合弁企業における社員研修の事例から～. 東京情報大学研究論集, 7(2), 93-104.
