การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเสริมสร้างศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
คำสำคัญ:
การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์, ศักยภาพ, บุคลากรองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้มุ่งนำเสนอการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์เพื่อเสริมสร้างศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญในการยกระดับขีดความสามารถของบุคลากรให้สามารถปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพและสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของสังคม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ผ่านการสังเคราะห์แนวคิด ทฤษฎี และเนื้อหาที่เกี่ยวข้อง ประเด็นสำคัญของการศึกษา พบว่า การพัฒนาบุคลากรควรดำเนินการอย่างรอบด้าน ทั้งด้านความรู้ ทักษะวิชาชีพ และคุณธรรมจริยธรรม เพื่อให้สามารถให้บริการสาธารณะได้อย่างมีคุณภาพและตอบสนองความต้องการของประชาชนได้อย่างเหมาะสม โดยมุ่งเน้นแนวทางการพัฒนาใน 3 ด้านสำคัญ ได้แก่ การเสริมสร้างศักยภาพด้านการให้บริการสาธารณะ การพัฒนาทักษะและความเชี่ยวชาญในสายงาน และการปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรมในการปฏิบัติหน้าที่ ทั้งนี้ การพัฒนาทรัพยากรมนุษย์นับเป็นกลไกสำคัญในการเสริมสร้างความเข้มแข็ง ความโปร่งใส และประสิทธิภาพในการบริหารงานขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น
เอกสารอ้างอิง
กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น. (2557). คู่มือการกำหนดสมรรถนะสำหรับข้าราชการส่วนท้องถิ่น: คู่มือสมรรถนะหลัก. กรุงเทพฯ: กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น.
กรรณิการ์ สุวรรณศรี. (2563). เอกสารรายวิชาการบริหารทรัพยากรมนุษย์ 9011106. นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครปฐม.
กฤษณ์วริศ ชะนิดไทย และโชติ บดีรัฐ. (2565). แนวทางการพัฒนาศักยภาพบุคลากรขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น กรณีศึกษาในเขตอำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชพฤกษ์, 8(2), 159–174.
ณัทกวี ศิริรัตน์ และคณะ. (2565). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: การบริการสาธารณะ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี, 12(1), 131–142.
นงนุช วงษ์สุวรรณ. (2557). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ (พิมพ์ครั้งที่ 6). จันทบุรี: มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พิธาน โตตระกูลพิทักษ์. (2567). พุทธจริยธรรมเพื่อเสริมสร้างศักยภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรบริษัทหลักทรัพย์ในประเทศไทย (ดุษฎีนิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สมบัติ ธำรงธัญวงศ์. (2549). การเมืองไทย. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.
สมาน รังสิโยกฤษฎ. (2541). ความรู้ทั่วไปเกี่ยวกับการบริหารงานบุคคล (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: สวัสดิการสำนักงานข้าราชการพลเรือน.
อำนวย แสงสว่าง. (2540). การจัดการทรัพยากรมนุษย์. กรุงเทพฯ: อักษราพิพัฒน์.
อุทัย หิรัญโต. (2523). การปกครองท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
Dale S. B. (1980). Personnel: The Management of People at Work. New York: Macmillan Publishing Co.
Nadler, L. (1980). Corporate Human Resources Development: A Management Tool. USA: McGraw-Hill.
Pace, R. W. & Smith, P. C. (1991). Human Resource Development. New Jersey: Prentice Hall.
Williams, J. & Holloway, W. (1974). State And Local Government. London: George Allen & Unwin.
Wit, D. (1996). A Comparative Survey of Local Government and Administration. Bangkok: Prachandra Printing Press.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เพื่อให้เป็นไปตามกฎหมายลิขสิทธิ์ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องลงลายมือชื่อในแบบฟอร์มใบมอบลิขสิทธิ์บทความให้แก่วารสารฯ พร้อมกับบทความต้นฉบับที่ได้แก้ไขครั้งสุดท้าย นอกจากนี้ ผู้นิพนธ์ทุกท่านต้องยืนยันว่าบทความต้นฉบับที่ส่งมาตีพิมพ์นั้น ได้ส่งมาตีพิมพ์เฉพาะในวารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์ เพียงแห่งเดียวเท่านั้น หากมีการใช้ภาพหรือตารางหรือเนื้อหาอื่นๆ ของผู้นิพนธ์อื่นที่ปรากฏในสิ่งตีพิมพ์อื่นมาแล้ว ผู้นิพนธ์ต้องขออนุญาตเจ้าของลิขสิทธิ์ก่อน พร้อมทั้งแสดงหนังสือที่ได้รับการยินยอมต่อบรรณาธิการ ก่อนที่บทความจะได้รับการตีพิมพ์ หากไม่เป็นไปตามข้อกำหนดเบื้องต้น ทางวารสารจะถอดบทความของท่านออกโดยไม่มีข้อยกเว้นใดๆ ทั้งสิ้น
