ทิศทางและแนวโน้มพลวัตการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยในอนาคตกับผลกระทบเชิงสังคม

ผู้แต่ง

  • พระมหาปวรภัฏฐ์ งามการ วัดศรีโคมคำ พระอารามหลวง พะเยา

คำสำคัญ:

พลวัตการเปลี่ยนแปลง, การเมืองไทยในอนาคต, ผลกระทบเชิงสังคม

บทคัดย่อ

บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ทิศทางและแนวโน้มของพลวัตการเมืองไทยในอนาคต รวมถึงผลกระทบเชิงสังคมที่อาจเกิดขึ้น ซึ่งเป็นกระบวนการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องที่เชื่อมโยงกับบริบททางสังคม เศรษฐกิจ และวัฒนธรรมอย่างใกล้ชิด โครงสร้างอำนาจทางการเมืองประกอบด้วยหลายภาคส่วน ได้แก่ สถาบันหลักของชาติ กลุ่มข้าราชการ ชนชั้นกลาง และประชาชนในชนบท ซึ่งมีบทบาทร่วมกันในการกำหนดทิศทางการเมือง การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยยังได้รับอิทธิพลจากทั้งปัจจัยภายใน ได้แก่ ความคิด ความเชื่อ และค่านิยมของประชาชน และปัจจัยภายนอก เช่น โลกาภิวัตน์ เทคโนโลยี และความขัดแย้งระหว่างประเทศ ส่งผลให้ระบบการเมืองมีความซับซ้อนและไม่แน่นอนมากยิ่งขึ้น อีกทั้งยังต้องปรับตัวให้สอดคล้องกับบริบทโลกสมัยใหม่ที่เน้นความโปร่งใสและการมีส่วนร่วมของประชาชน ผลการศึกษาพบว่า แนวโน้มการเมืองไทยในอนาคตมีลักษณะเป็นการผสมผสานระหว่างการเปลี่ยนแปลงเชิงโครงสร้างสมัยใหม่กับวัฒนธรรมทางการเมืองแบบดั้งเดิม โดยเทคโนโลยีสารสนเทศและสื่อดิจิทัลจะมีบทบาทสำคัญในการขยายพื้นที่การมีส่วนร่วมของประชาชนและการตรวจสอบการใช้อำนาจรัฐมากขึ้น ขณะเดียวกัน ความแตกต่างทางความคิดและผลประโยชน์ของกลุ่มต่าง ๆ ในสังคมอาจนำไปสู่ความขัดแย้งทางการเมืองในรูปแบบใหม่ที่ซับซ้อนกว่าเดิม จึงจำเป็นต้องมีการพัฒนากลไกทางการเมืองที่เปิดกว้าง โปร่งใส และเอื้อต่อการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในด้านผลกระทบเชิงสังคม พบว่าการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองจะส่งผลต่อการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชน การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างความเหลื่อมล้ำทางสังคมและเศรษฐกิจ การปรับตัวของค่านิยมทางสังคม รวมถึงความสัมพันธ์ระหว่างรัฐกับประชาชน ส่งผลต่อระดับความไว้วางใจในสถาบันทางการเมือง ความเข้มแข็งของภาคประชาสังคม และเสถียรภาพของสังคมโดยรวม ดังนั้น การสร้างสมดุลระหว่างการพัฒนาทางการเมือง การรักษาความมั่นคงของสังคม และการส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชน จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่จะกำหนดทิศทางของการเมืองไทยในอนาคต

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ อนันต์สาธร. (2562). การเปลี่ยนแปลงทางสังคมและผลกระทบต่อความสัมพันธ์ในครอบครัวในสังคมไทย. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์, 34(2), 45-59.

กองบรรณาธิการ บริษัท ดิ วันโอวัน เปอร์เซนต์ จำกัด. (2569). การเมืองหันขวา-สองนครากลับขั้ว? มองภาพอนาคตการเมืองไทยหลังการเลือกตั้ง 69. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2569 จาก https://shorturl.asia/iBdaI.

คณาจารย์ภาควิชาสังคมและมานุษยวิทยา คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. (2547). สังคมและวัฒนธรรม. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บวรศักดิ์ อุวรรณโณ. (2552). พลวัตของการเมืองไทย. จุลนิติ, 6(3), 35–36.

_____. (2554). พลวัตของการเมืองไทย. วารสารสถาบันวัฒนธรรมและศิลปะ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 12(2), 19-25.

พจน์ พจนพาณิชย์กุล. (2563). พลวัตการเมืองการปกครองของไทย. นครปฐม: โรงพิมพ์มูลนิธิมหามงกุฎราชวิทยาลัยในพระบรมราชินูปถัมภ์.

พระครูวิรุฬห์วัชรธรรม และคณะ. (2568). รัฐบาลกับการเมืองไทยในอนาคต. วารสารสิทธิ์ทรรศน์, 3(1), 9-17.

พระเอกนรินทร์ เขมกาโม และคณะ. (2568). การเมืองและผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงสังคมปัจจุบัน. วารสารเสฏฐวิทย์ปริทัศน์, 5(1), 162-170.

วจนา วรรลยางกูร. (2564). การเมืองภาคประชาชน 2020: ปีแห่งการทำลายเพดาน. สืบค้นเมื่อ 4 เมษายน 2569 จาก https://www.the101.world/2020-thai-protests/.

วิเชษฐ์ เกษมทองศรี. (2560). นักการเมืองที่สังคมไทยต้องการจากการชุมนุมเรียกร้องของ กปปส. วารสารรัฏฐาภิรักษ์, 59(3), 87-98.

สุรชาติ บำรุงสุข. (2566). แนวโน้มการเมืองไทย. มติชนสุดสัปดาห์. สืบค้นเมื่อ 5 มิถุนายน 2569 จาก https://www.matichon.co.th/weekly/column/article_701848.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-25

รูปแบบการอ้างอิง

งามการ พ. (2026). ทิศทางและแนวโน้มพลวัตการเปลี่ยนแปลงทางการเมืองไทยในอนาคตกับผลกระทบเชิงสังคม. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 9(4), 226–233. สืบค้น จาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/290026