การพัฒนาเทคนิคการสอนของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี

Phra Niwat  Suntajitto; Phra Suteeveerabundit (Show Tassaneeyo); Phramaha Krissada Kittisobhano

Authors

Phra Niwat Suntajitto Mahachulalongkornrajavidyala University
Phra Suteeveerabundit (Show Tassaneeyo) Mahachulalongkornrajavidyala University
Phramaha Krissada Kittisobhano Mahachulalongkornrajavidyala University

Keywords:

development, Teaching techniques, Morality Teaching Monks

Abstract

Objectives of this research article were to present the study of students' opinions level, opinions comparison of problems, obstacles and recommendations for the development of teaching techniques of Morality teaching monks in the Schools of Klong Luang District, Pathum Thani Province. Research methodology was the mixed methods.

The findings were as follows: 1.The students had opinions on the development of teaching techniques of morality teaching monks in the Schools of Klong Luang District, Pathum Thani Province, by overall, were at a high level. When considering each aspect, it was found at they were at high levels in all aspects. 2. Students with different sexes and ages did not have different opinions on the development of teaching techniques of morality teaching monks in the Schools of Klong Luang District, Pathum Thani province rejected the set research hypothesis. 3.Problems and obstacles of the development of teaching techniques of Morality teaching monks in the Schools of Klong Luang District, Pathum Thani Province were: 1) the teacher momks lacked the readiness to organize good training and were not punctual; 2)the place for practicing Dhamma was not convenient to practice. Recommendations: 1) The Sangha should train and develop the morality teaching monks abide by the Dhamma and Vinaya and to be punctual and 2) The schools should assign The schools should set up a meditation practicing rooms for convenient practice.

References

บัณฑิต ฉัตรวิโรจน์. (2550). การพัฒนารูปแบบการจัดการเรียนการสอนแบบการจัดความรู้เพื่อเสริมสร้างสมรรถนะการสอนของนักศึกษาครู (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาอุดมศึกษา). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ผกามาศย์ รักษ์นาค. (2547). การใช้ไตรสิกขาในการพัฒนาศีลธรรมของเยาวชนไทย ศึกษากรณี: โรงเรียน วิถีพุทธในจังหวัดสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พระครูเมตตามงคลวิศิษฏ์ (วัชรินทร อคฺควโร). (2553). ศึกษาความคิดเห็นนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายต่อบทบาทของครูพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน เขตพื้นทีกาศึกษากรุงเพหานคร เขต1 (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูสุตวุฒิคุณ (ปรีชา สุขหนุน). (2555). ศึกษาความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อครูสอนวิชาพระพุทธศาสนาระดับมัยมศึกษา โรงเรียนวัดอินทาราม เขตนบุรี กรุงเทพมหานคร (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิด). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระครูโสภณธรรมวิจารณ์ (ทรงพล สุกาโร). (2554). ความพึงพอใจของนักเรียนในการเผยแผ่ พระพุทธศาสนาของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนปาโมกข์วิทยาภูมิ จังหวัดอ่างทอง (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระปลัดเรวัต เรวตฺโต. (2554). การจัดการการเรียนการสอนในโครงการพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย : กรณีศึกษาโรงเรียนมัยมศึกษาตอนปลายในอำเภอดำเนินสะดวก จังหวังราชบุรี (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอำนาจ ปวฑฺฒโน. (2556). การพัฒนารูปแบบการจัดการการศึกษาพระปริยัติธรรม (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระสมชัย โชติโก (เหลืองเอี่ยม). (2558). บทบาทของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนต่อการจัดการเรียนการสอนในโรงเรียนมัธยมศึกษาอำเภอบางปลาม้าจังหวัดสุพรรณบุรี (วิทยานิพนธ์สังคมศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการเชิงพุทธ). พระนครศรีอยุธยา: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย