การส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่นของพระสงฆ์ ในอำเภอเมืองจังหวัดประจวบคีรีขันธ์

Phrakhru Prakankhirirak   (Prasert Satcawaro); Phrakhru Wateeworawat; Phramaha Kangwal   Dhiradhammo

Authors

Phrakhru Prakankhirirak (Prasert Satcawaro) Mahachulalongkornrajavidyala University
Phrakhru Wateeworawat Mahachulalongkornrajavidyala University
Phramaha Kangwal Dhiradhammo Mahachulalongkornrajavidyala University

Keywords:

Efficiency, Management, Educational Welfare

Abstract

The Article was to study the encouragement, comparison of the opinions, problems, obstacles, and suggestions for the local culture advancement of sangha in Muang district, Prachuap Khiri Khan province. This mix-method research found that the local culture advancement of sangha had an overall opinion at high level, age as a personal factor to be significantly different at the statistical level of 0.05.Problems and obstacles were lack of personnel, budget, and cooperation since everyone separately does one’s task. The suggestions are to increase the number of personnel who have knowledge and understanding about cultural conservation and have the ability to propagate, to coordinate with government and private sectors for the budget to substantially support the conservation of local culture, and to establish the working network between temples and external institutes to cooperatively perform the sustainable local culture conservation.

Author Biographies

Phrakhru Prakankhirirak (Prasert Satcawaro), Mahachulalongkornrajavidyala University

Phramaha Kangwal Dhiradhammo, Mahachulalongkornrajavidyala University

References

คณาจารย์มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2551). วัฒนธรรมไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

งามนิจ กุลกัน. (2556). การจัดการองค์ความรู้ทางวัฒนธรรมท้องถิ่นของตำบลอ้อมเกร็ด อำเภอปากเกร็ด จังหวัดนนทบุรี (รายงานการวิจัย). ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

ชนกพร ไผทสิทธิกุล. (2555). การอนุรักษ์ชุมชนและสภาพแวดล้อมทางวัฒนธรรมท้องถิ่นริมแม่น้ำกก จังหวัดเชียงราย (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีปทุม.

ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2551). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ SPSS (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.

นิยพรรณ วรรณศิริ. (2540). มานุษยวิทยา สังคมและวัฒนธรรม. (กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ผจงจิตต์ อธิคมนันทะ. (2543). สังคมและวัฒนธรรมท้องถิ่นไทย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

พระพชรพร โชติวโร. (2554). ศึกษากระบวนการอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรมท้องถิ่น: กรณีศึกษาวัดร้องเม็ง จังหวัดเชียงใหม่ (วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพระพุทธศาสนา). พระนครศรีอยุธยา:มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

สรรเกียรติ กุลเจริญ. (2558). การเปลี่ยนแปลงของวัฒนธรรมท้องถิ่น: ศึกษากรณีงานประเพณีสงกรานต์พระประแดง อำเภอพระประแดง จังหวัดสมุทรปราการ (วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิตสาขาวิชาไทยศึกษา). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

สุปาจรีย์ คัจฉสุวรรณมณี. (2554). แนวทางการมีส่วนร่วมของประชาชนในการส่งเสริมวัฒนธรรมท้องถิ่น ตำบลเขาทอง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ (วิทยานิพนธ์ศิลปศาสตรมหาบัณฑิตสาขายุทธศาสตร์การพัฒนา). นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.

Klausner, W. J. (1997). Reflections on Thai Culture. Bangkok: Amarin Printing Group.