ยุวชนคุณธรรม : แนวทางลดปัจจัยเสี่ยงของชุมชนกระทิง  อำเภออัมพวา จังหวัดสมุทรสงคราม

Phrakhru Phisit Prachanat  (Prayoon Nonthiyo); Somchai  Lamphu; Phramaha Krisada  Kittisobhano; Phrapalad Rapin  Bhuddhisaro; Suphatchai  Sisabai

Authors

Phrakhru Phisit Prachanat (Prayoon Nonthiyo) Wat Intharam, Samut Songkhram Province
Somchai Lamphu Wat Intharam, Samut Songkhram Province
Phramaha Krisada Kittisobhano Wat Intharam, Samut Songkhram Province
Phrapalad Rapin Bhuddhisaro Wat Intharam, Samut Songkhram Province
Suphatchai Sisabai Wat Intharam, Samut Songkhram Province

Keywords:

Virtue Youth, Guidelines for Reducing Risk Factors, Krating Community

Abstract

This article is part of a research on virtue youth: guidelines for reducing risk factors of Krating Community, Amphawa District, Samut Songkhram Province. Study on the using of participatory observation, interviews and a study of relevant papers and research. Write presentations in the form of reflecting, recording and recording what has been found in the form of academic articles

The results of the study showed that Monks of Wat Intharam play a role in promoting virtue youth activities by arranging the ordination of novices to be a practice, refining, cultivating, good belief, far away from intrigue to be a model for the campaign to promote the abstention of alcohol reduce smoking for health for 3 days and 3 nights during Father's Day. There is a promotion for youth which is a risk group, ordained as a novice to do a campaign to promote the reduction of alcohol and smoking. Encourage youth to interact with the community with distribution of consumer goods, Provide scholarships and a scholarship for school lunches where a novice came to ordain both schools. It is an interaction and immunity in health. Campaign to promote can eat principle (Sila), Novices (Samanera) to eat. Reduce the risk of alcohol smoking among people in the Krating community, Amphawa District, Samut Songkhram Province.

References

ธีระศักดิ์ บึงมุม. (2558). การพัฒนาจริยธรรมนักเรียนโดยอาศัยกระบวนการบรรพชาสามเณรภาคฤดูร้อนศูนย์พัฒนาคุณภาพชีวิตชุมชน อำเภอน้ำพอง จังหวัดขอนแก่น. วารสารธรรมทัศน์, 15 (1), 143-150.

บุญร่วม คำเมืองแสน และคณะ. (2560). รูปแบบการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของพระธรรมทูตไทยในประเทศอินเดีย.วารสารสถาบันวิจัยญาณสังวร, 8(2), 231-244.

พระชินภัทร ชินภทโท และคณะ. (2556). กระบวนการพัฒนาการสร้างเสริมสุขภาพสามเณรโรงเรียนสมเด็จพระพุทธชินวงศ์. พยาบาลสาร, 40(พิเศษ), 57-66.

พระนิพนธ์ โกวิโท (แลเชอะ) และคณะ. (2562). ปัจจัยทางจิตวิทยาเชิงบวกที่มีต่อพฤติกรรมการปรับตัวของสามเณรในโรงเรียนพระปริยัติธรรมแผนกสามัญศึกษาจังหวัดปทุมธานี. วารสาร มจร มนุษศาสตร์ปริทรรศน์, 5(1), 259-269.

พระบารมี นนฺทธมฺมิโก และพระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2562). ศึกษาวิเคราะห์รูปแบบการพัฒนาสามเณรช่อสะอาด. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์. 7(ฉบับเพิ่มเติม), S208-S223.

พระมหาจิรศักดิ์ คำลาย และวรรณวีร์ บุญคุ้ม. (2561). บทบาทพระเทพสุธี (สมควร ปิยสีโล) เจ้าคณะภาค 14 เจ้าอาวาสวัดนิมมานรดี กับงานพัฒนาเด็กและเยาวชน. วารสาร มจร มนุษศาสตร์ปริทรรศน์, 4(1), 119-128.

พระมหาบุญศรี ญาณวุฑฺโฒ. (2555). การศึกษาวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อการพัฒนาพุทธศาสนทายาทให้ยั่งยืน.วารสาร สถาบันวิจัยญาณสังวร มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย. 3(1), 20-31.

พระมหาสุวิทย์ ธมฺมิกมุนิ (ธีรเนตร) และธวัช หอมทวนลม. (2561). วิธีการสร้างแรงจูงใจในการบรรพชาเป็นสามเณรในสังคมไทย. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์, 14 (2),55-65.