การส่งเสริมความประพฤตินักเรียนและนักศึกษาตามแนวหลักศีล 5

Warinthon Chindawong

Authors

Warinthon Chindawong Independent Scholar

Keywords:

Moral Development, Psychology, Five precepts

Abstract

This academic article aimed to study the concept of ethical development theory. concept of cognitive education and the promotion of student behavior according to the 5 precepts through the synthesis of documents, textbooks, and research results.

Findings were found that education inquiry to know responsibility to have the knowledge to live a sanctified life through Dharma through psycho-educational activities. This is a paradigm for learning activities, training, and cultivating inner wisdom of pupils and students. to conduct one's life according to the five precepts, consisting of 5 aspects:1) Metta – karuna,loving kindness, 2) Samma – ajiva, right speech, 3) Kama-samvara, sexual restraining, 4) Sacca, truth, and 5) Sati – sampajanna. Mindfulness and alertness, that affected the behavior of pupils and students resulting in being good members of society, continuously behave according to the traditions and customs appropriately.

References

กีรติ บุญเจือ. (2538). จริยศาสตร์สำหรับผู้เริ่มเรียน. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.

______. (2551). คู่มือจริยศาสตร์ตามหลักวิชาการสากล. กรุงเทพฯ: ศูนย์ส่งเสริมและพัฒนาพลังแผ่นดินเชิงคุณธรรม.

จิรัฐกาล พงศ์ภคเธียร. (2553). จิตตปัญญาศึกษา: การเรียนรู้สู่จิตสำ นึกใหม่. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.

ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2539). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

นีออน พิณประดิษฐ์. (2555). จริยธรรม: ทฤษฎีและรูปแบบการพัฒนา. ขอนแก่น: โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

บุญมี แท่นแก้ว. (2541). จริยธรรมกับชีวิต (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ: โอเอส พริ้นติ้งเฮาส์.

ประกาศ เรื่อง ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2561- 2580). (2561, 13 ตุลาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 135 ตอนที่ 82 ก. หน้า 1

ประเวศ วะสี. (2551). หนังสือรวบรวมบทความการประชุมวิชาการประจำ ปี 2551 เรื่องจิตตปัญญาศึกษา การศึกษาเพื่อพัฒนาความเป็นมนุษย์. กรุงเทพฯ: โครงการศูนย์จิตตปัญญาศึกษามหาวิทยาลัยมหิดล.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2540). พระพุทธศาสนากับการพัฒนาคนและสังคม. กรุงเทพฯ: การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป. อ. ปยุตโต). (2548). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ: สำนักพัฒนานวัตกรรมการจัดการศึกษา สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.

พระเมธีวราภรณ์ (ประยูร ธมฺมจิตฺโต). (2534). ความสัมพันธ์ระหว่างจริยธรรม จริยศาสตร์และจริยศึกษา ความรู้คู่คุณธรรม. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

ราชบัณฑิตยสถาน. (2546). พจนานุกรมไทยฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542. กรุงเทพฯ: นานมีบุ๊คส์ พับลิเคชั่นส์.

วศิน อินทรสระ. (2541). พุทธจริยศาสตร์. กรุงเทพฯ: ทองกวาว.

วิจักขณ์ พานิช. (2551). เรียนรู้ด้วยใจอย่างใคร่ครวญ: การศึกษาดังเส้นทางแสวงหาจิตวิญญาณ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.

วิเชียร ไชยบัง. (2554). จิตศึกษากับการบ่มเพาะปัญญาภายใน. บุรีรัมย์: สำนักพิมพ์โรงเรียนลำปลายมาศพัฒนา.

สำนักนายกรัฐมนตรี. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566 – 2570. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

สุชาติ ประสิทธิ์รัฐสินธุ์. (2542). จริยธรรมทางวิชาการ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

สุมน อมรวิวัฒน์. (2551). ชุดโครงการเพิ่มขีดความสามารถของคณะครุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์สู่การเป็นสถาบันพัฒนาบุคลาการทางการศึกษาที่มีความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) (อัดสำเนา).

Victor, G.C. (1973). Dictionary of Education. New York: McGraw-Hill.

Kabat Z.J. (1994). Catalyzing movement towards a more contemplative/ sacredappreciating/non-dualistic society. The contemplative mind in society meeting group. New York: Pocantico.