ปัญหากฎหมายในการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ของเจ้าอาวาสในฐานะเป็นเจ้าพนักงานตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 157

พระครูวิมลสุวรรณกร (สมพงษ์ จนฺทวโร); Worapote  Thanomkul

Authors

พระครูวิมลสุวรรณกร (สมพงษ์ จนฺทวโร) Wat Ku, Nonthaburi Province
Worapote Thanomkul Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Law, Abbot, Official, Criminal Code Section 157

Abstract

This research aimed: 1. To study the concept and evolution of the power and duties of the abbot according to the Sangha Act B.E. 2505 (Amendment No. 2) B.E. 2535 (1992) and related Thai laws; 2. To study foreign laws related to the power and duties of the abbot; 3. To study and analyze legal problems in the exercise of the power and duties of the abbot as an official under the Criminal Code; and 4. To propose improvements and amendments to the law in the exercise of the power and duties of the abbot as an official under the Criminal Code, conducted by the . This qualitative research is by collecting data and related documents from academic textbooks, articles, theses, research works, and related legal provisions. The data were analyzed by descriptive content interpretation.

The research results were found that: 1. The power and duties of the abbot according to the Sangha Act have been developed according to the social and political context, especially the amendment in B.E. 2535 which expanded the scope of temple administration to be more comprehensive. In addition, the power and duties of the abbot must be consistent with other laws, such as civil and commercial laws related to the management of monastery property. 2. The laws of Laos, Cambodia and Japan were found that no country stipulates that the abbot is an official under the criminal law. However, all countries allow the abbot to play a role in governing the Sangha, education, dissemination of Buddhism, public utilities and welfare. They were responsible for overseeing and managing the monasteries for prosperity and peace. 3. The Sangha Act of B.E. 2505, Section 45, stipulates that the abbot is an official under the criminal law. However, Sections 37 and 38 lack clarity, which creates a risk of improper performance of duties. Therefore, it was necessary to amend the law to be more comprehensive. 4. Recommendations included improving the law by increasing clarity in the roles and duties of abbots, setting guidelines for the administration of temple assets, reducing redundancy in laws, and providing legal training for abbots.

References

กุสุมา รัตนโสภา. (2557). การปรับปรุงกฎหมายสงฆ์สมัยใหม่: มุมมองเชิงเปรียบเทียบ. วารสารการบริหารพระพุทธศาสนา, 10(3), 76-94.

ชลวิจารณ์ ศุภมิตร. (2552). การบริหารคณะสงฆ์ไทยและกฎหมายสงฆ์. วารสารเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา, 47(2), 123-145.

ธรรมธิราช กิตติวงศ์. (2558). ความซับซ้อนทางกฎหมายในหน้าที่ของเจ้าอาวาสตามประมวลกฎหมายอาญา. วารสารกฎหมายพระพุทธศาสนา, 8(2), 85-102.

ประเวศ วะสี. (2542). การพัฒนาระบบกฎหมายเพื่อสนับสนุนบทบาทของเจ้าอาวาสในสังคมไทย. วารสารกฎหมายและสังคม, 6(2), 33-51.

พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2538). การบริหารจัดการวัดและบทบาทของเจ้าอาวาสในสังคมไทย. วารสารพระพุทธศาสนาไทย, 12(1), 45-67.

พระใบฎีกาคทาวุธ คเวสกธมฺโม. (2567). เจ้าพนักงานตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 257 กับเจ้าพนักงานที่เป็นเจ้าอาวาสบริบทของความรับผิดชอบและหน้าที่ต่างกัน. สืบค้น 27 มกราคม 25667, จาก https://deka.in.th/view-509236.html.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2563). หลักแม่บทของการพัฒนาตน (พิมพ์ครั้งที่ 20). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

เอกชัย นพจินดา. (2544). ความท้าทายในการใช้กฎหมายของรัฐกับบทบาททางศาสนา. วารสารกฎหมายและศาสนาไทย, 3(1), 58-74.

Robson, D. (2002). Buddhist Monastic Organization in Sri Lanka. Asian Journal of Religion and Law, 5(3), 112-130.