การพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวทางวัฒนธรรม เพื่อออกแบบกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงประสบการณ์ ชุมชนวัฒนธรรมวิถีตาลโตนด ตำบลบางเขียด อำเภอสิงหนคร จังหวัดสงขลา

Manassawas  Kullawong; Nootchanate  Kansamut; Tidaporn  Ruangroengkulrit

Authors

Manassawas Kullawong Rajamangala University of Technology Srivijaya
Nootchanate Kansamut Rajamangala University of Technology Srivijaya
Tidaporn Ruangroengkulrit Rajamangala University of Technology Srivijaya

Keywords:

Tourist Attractions Development, Cultural Tourism, Palmyra Palm Cultural Community

Abstract

This research aims to 1. Study the potential of cultural tourist attractions, 2. Design experiential tourism activities, and 3. Propose development strategies for cultural tourism in the palmyra palm cultural community, bangkeiad subdistrict, singhanakhon district, songkhla province. The research employs a mixed-method approach, combining quantitative and qualitative research methods. The sample group for the quantitative research consists of 50 tourists, with a confidence level of 0.977 for the questionnaire. The data is analyzed using percentage, mean, and standard deviation. For the qualitative research, in-depth interviews are conducted with 20 key informants, including representatives from government agencies, private sector, community leaders, residents, and stakeholders involved in tourism development. The data are analyzed using descriptive content analysis.

The study findings reveal the following 1. Cultural tourism potential the overall potential of the palmyra palm cultural community in bangkeiad subdistrict, singhanakhon district, songkhla province is at a high level. When considering specific aspects, the potential for tourism attractions and activities is high, the accessibility and facilities for tourists are high, the tourism routes have high potential, and the management capacity is also high. 2. The research designs two tourism programs the “Noad Na Le Te Bangkeiad” program and the “Noad Na Tha Bangkeiad” program, both focusing on experiential tourism in the Palmyra Palm community. 3. development strategies for cultural tourism the proposed strategies for the development of cultural tourism in the palmyra palm cultural community, bangkeiad subdistrict, singhanakhon district, songkhla province, include improving tourist services, enhancing tourism communication, promoting community-based tourism, developing human resources, and ensuring safety management.

References

จิราภรณ์ แก้วมณี. (2557). แนวทางการจัดการการท่องเที่ยวโดยชุมชนตามปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงชุมชน บ้านหัวเขาจีน (วิทยานิพนธ์ปริญญาศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาพัฒนศึกษา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

เทิดชาย ช่วยบำรุง. (2564). ความปกติสุขในความปกติใหม่ การท่องเที่ยวไทยในสถานการณ์ฉุกเฉิน. กรุงเทพฯ: สุพีเรีย พริ้นติ้งเฮาท์.

นรินทร์ สังข์รักษา และคณะ. (2561). รูปแบบความหลากหลายของการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยววิถี ชุมชนริมแม่น้ำแม่กลองอย่างสร้างสรรค์เพื่อรองรับนักท่องเที่ยวกลุ่มศักยภาพสูงของจังหวัดสมุทรสงคราม. วารสาร Veridian E-Journal Silpakorn University, 11(2). 1756-1774.

บุญชม ศรีสะอาด. (2556). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

บุญเลิศ จิตตั้งวัฒนา. (2548). การพัฒนาการท่องเที่ยวแบบยั่งยืน. กรุงเทพฯ: เพรส แอนด์ ดีไซน์.

ปาริฉัตร สิงห์ศักดิ์ตระกูล และพัชรินทร์ เสริมการดี. (2556). การศึกษาศักยภาพและแนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์ของชุมชนบ้านทุ่งมะปรัง อำเภอควนโดนและบ้านโตนปาหนัน อำเภอควนกาหลง จังหวัดสตูล. วารสารสุทธิปริทัศน์, 27(83), 97-112.

ปรัชญากรณ์ ไชยคช และคณะ. (2559). ศักยภาพการจัดการท่องเที่ยวโดยชุมชนกรณีศึกษาหมู่บ้านจุฬาภรณ์พัฒนา 10 อำเภอเบตง จังหวัดยะลา. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติ และนานาชาติ ครั้งที่ 7 สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.

เสกสรรค์ สนวา และคณะ. (2563).การจัดการแหล่งท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมตามวิถีชีวิตของคนในชุมชน. วารสารการบริหารการปกครองและนวัตกรรมท้องถิ่น, 4(1), 259-276.

เพียงฤทัย เสงี่ยมศิลป์ และคณะ. (2561). การศึกษาแนวทางการส่งเสริมการท่องเที่ยวเชิงเกษตรตำบลวังยาว อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี (รายงานวิจัย). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.