การสำรวจความต้องการในการพัฒนาหลักสูตร รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยราชภัฏศรีสะเกษ

Witchuda Wongpanit

Authors

Witchuda Wongpanit Sisaket Rajabhat University

Keywords:

Needs, Curriculum Development, The Master of Public Administration (MPA) Program, Stakeholders, Expected Learning Outcomes

Abstract

This research aimed: 1. To explore the needs of stakeholders influencing the development of the Master of Public Administration (MPA) curriculum at Sisaket Rajabhat University, and 2. To identify approaches for developing the curriculum, teaching, and learning support to align with labor market demands. This qualitative study involved nine purposefully selected informants, including employers, alumni, current students, faculty members, administrators, and community representatives. Data were collected through structured in-depth-interview script and analyzed using descriptive research interpretation and systematic content analysis.

The findings indicated that the key factors influencing knowledge and skill demands included: understanding public administration theories; analyzing, developing, and presenting public policy; and possessing practical skills in management, analytical thinking, problem-solving, communication, and teamwork. Self-development needs focused on leadership, innovation, and lifelong learning, while personal attributes emphasized honesty, ethics, responsibility, and discipline. From a societal perspective, the needs involved collaboration with civil society, promotion of good governance, and sustainable development, along with the use of modern technology and management tools to enhance work efficiency. Curriculum development should begin with labor market analysis, identifying specific skill sets aligned with market needs such as communication, teamwork, and technology use. Curriculum design should incorporate problem-based learning, performance tasks, and work-based experiences. Instructional strategies should integrate local arts, culture, and social development, supporting both local and national development goals. Evaluation should employ diverse methods to assess learning outcomes and provide ongoing feedback for continuous curriculum improvement in response to labor market demands.

References

ไชยยศ เรืองสุวรรณ. (2553). Active Learning. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ปราโมทย์ สกุลรักความสุข และคณะ. (2564). การจัดการศึกษาภายใต้ปรัชญาพิพัฒนาการนิยมสู่กระบวนการจัดหลักสูตรสถานศึกษา บนฐานทฤษฎีพหุปัญญา : โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายมัธยม). กรุงเทพฯ: โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.

พรชัย มงคลวนิช. (2562). การพัฒนาหลักสูตรในศตวรรษที่ 21: แนวทางสำหรับอุดมศึกษาไทย. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา.

มานะ สินธุวงษานนท์ และนัฐยา บุญกองแสน. (2565). การจัดทำหลักสูตรที่มุ่งผลลัพธ์การเรียนรู้ของผู้เรียน (OBE) คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยวงษ์ชวลิตกุล : Implementing an Outcome-based Education (OBE) Curriculum in the Faculty of Education at Vongchavalitkul University. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 17(2), 470-482.

สมชาย เทพแสง และคณะ. (2566). การศึกษาที่เน้นผลลัพธ์ Outcome-based Education (OBE): กุญแจสำคัญในการจัดการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นนักเรียนเป็นหลัก. วารสารสหวิทยาการวิจัยและนวัตกรรมการศึกษา, 2(1), 39-52.

สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม. (2564). แนวทางการพัฒนาหลักสูตรระดับบัณฑิตศึกษา. กรุงเทพฯ: สำนักงานปลัดกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.

Anderson, L. W. & Krathwohl, D. R. (Eds.). (2001). A Taxonomy for Learning, Teaching, and Assessing: A Revision of Bloom's Taxonomy of Educational Objectives. New York: Longman.

Biggs, J. & Tang, C. (2011). Teaching for Quality Learning at University (4th ed.). New York: McGraw-Hill Education.

Bloom, B. S. (1956). Taxonomy of Educational Objectives: The Classification of Educational Goals. Handbook I: Cognitive Domain. New York: David McKay Company.

Spady, W. D. (1994). Outcome-Based Education: Critical Issues and Answers. Arlington, VA: American Association of School Administrators.