การประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาทักษะการจัดการภาวะวิกฤติของผู้บริหารโรงเรียนขนาดเล็ก สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2

Intuon Prakankaew; Nawaphorn Wannathong; Waro Phengsawat

Authors

Intuon Prakankaew Sakhon Nakhon Rajabhat University
Nawaphorn Wannathong Sakhon Nakhon Rajabhat University
Waro Phengsawat Sakhon Nakhon Rajabhat University

Keywords:

Crisis Management Skills, Development of Crisis Management Skills of School Administrators, Needs Assessment

Abstract

This research article aimed: 1. To examine the components of crisis management skills of small school administrators; 2. To study the current and desired states of those skills; 3. To assess the priority needs for developing crisis management skills; and 4. To explore approaches for developing crisis management skills among small school administrators. The study involved a total of 275 participants selected through multi-stage sampling. The research instruments included: 1. a synthesized component assessment form; 2. a component evaluation form; 3. a questionnaire assessing the current and desired states, with content validity ranging from 0.60 to 1.00, discrimination power from 0.71 to 0.93 for the current state, and from 0.63 to 0.92 for the desired state, with reliability coefficients of 0.99 and 0.98 respectively; and 4. a questionnaire on strategies for developing crisis management skills. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, standard deviation, and Priority Needs Index (PNI).

The findings revealed that: 1. crisis management skills for school administrators consist of four key components: 1. communication skills, 2. analytical and creative thinking skills, 3. problem-solving skills, and 4. technological and digital skills all rated at the highest level of appropria teness; 2. the overall current state of crisis management skills was at a high level, while the desired state was at the highest level; 3. The overall Priority Needs Index was 0.194, with technological and digital skills identified as the highest priority; and 4. the development approach for technological and digital skills was considered both highly appropriate and highly feasible.

References

กาญจนา นามวงศ์. (2566). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัลที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาสังกัดสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาบึงกาฬ (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). สกลนคร: มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร.

ชญาภรณ์ เอกธรรมสุทธิ์. (2559). รูปแบบการเรียนการสอนที่ส่งเสริมการแก้ปัญหาอย่าง สร้างสรรค์. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล, 32(3), 1-13.

ชัชวาลย์ ทองดีเลิศ. (2555). โรงเรียนขนาดเล็ก ปัญหาและทางออก. วารสารวิจัยและพัฒนาหลักสูตร, 2(1), 1-12.

ชุติภา มหาศิริมงคล. (2560). บทเรียนที่ได้รับจากการศึกษาการจัดการภาวะวิกฤติบนสื่อดิจิทัล กรณีศึกษาตราสินค้า Korea King และการนาเสนอแนวทางแก้ไข ตามแนวคิดทฤษฎีการใช้้สื่อดิจิทัลเพื่อการจัดการภาวะวิกฤต (การค้นคว้าอิสระนิเทศศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการตลาดดิจิทัล). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยกรุงเทพ.

นิภาธร มุลกุณี. (2561). การพัฒนาทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเขต 1 กรุงเทพมหานคร ในยุคไทยแลนด์ 4.0 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

นิภาพร รอดไพบูลย์. (2565). ทักษะการบริหารในศตรวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสระแก้ว (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.

บุญเกียรติ วิสิทธิกาศ และสุนันทา เสียงไทย. (2562). สมรรถนะความเป็นผู้นำในภาวะวิกฤติภาคการจัดการสิ่งอำนวยความสะดวกในประเทศไทย. วารสารภาคการจัดการสิ่งอำนวยความสะดวก, 37(2), 1-9.

บุญชม ศรีสะอาด. (2553). การวิจัยเบื้องต้น (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

พรสรัญ รุ่งเจริญกิจกุล. (2563). ผู้นำในภาวะวิกฤติ. สืบค้น 20 เมษายน 2567, จาก https://www.moneyandbanking.co.th/author/detail/13

มณฑาทิพย์ นามนุ. (2561). ทักษะของผู้บริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาปทุมธานีเขต 2 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). ปทุมธานี: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.

ยุทธพงษ์ จักรคม และวิยุทธ์ จำรัสพันธุ์. (2565). บทบาทภาวะผู้นำในการจัดการภาวะวิกฤตในสถานการณ์การแพร่ระบาดของเชื้อไวรัสโคโรนา 2019 ในประเทศไทย.วารสารการเมืองและการปกครอง, 13(2), 1-19.

วัณณิตา บุญกอง. (2563). ภาวะผู้นำในภาวะวกฤติ และการจัดการปัญหาในมุมมองของเยาวชนช่วงระยะเวลาเผชิญภัยพิบัติโควิด-19 (วิทยานิพนธ์บริหารธุรกิจบัณฑิต สาขาวิชาบริหารธุรกิจ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.

วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2551). วิธีวิทยาการวิจัย. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วิทยา คีรีกุลไพศาล และธีรศักดิ์ อุปไมยอธิชัย. (2565). ความต้องการจําเป็นด้านทักษะการบริหารของผู้บริหารสถานศึกษาในสถานการณ์โควิดสังกัดสำนักงานเขต พื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบูรณ์ เขต 2. วารสารวิชาการร้อยแก่นสาร, 7(2), 299-310.

สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. (2566). แผนพัฒนาคุณภาพการศึกษาขั้นพื้นฐาน 2566-2570 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2. สกลนคร: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสกลนคร เขต 2.

อภิสิทธิ์ ฉัตรทนานนท์. (2552). กลยุทธ์การบริหารภาวะวิกฤตสำหรับผู้นำองค์กร. วารสาร บริหารธุรกิจ, 32(122), 8-18.

อัญชิษฐา ประสันใจ. (2565). ทักษะการบริหารในภาวะวิกฤติของผู้บริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 1 (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการศึกษา). พะเยา: มหาวิทยาลัยพะเยา.