พุทธวิธีเสริมสร้างภาวะผู้นำของกำนันผู้ใหญ่บ้านเพื่อการจัดการความขัดแย้งของชุมชนในตำบลทุ่งฝาย อำเภอเมืองลำปาง จังหวัดลำปาง

Phra Chatupon Jittanto; Phramaha Bovornvit Ratanachoto; Silawat Chaiwong

Authors

Phra Chatupon Jittanto Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Phramaha Bovornvit Ratanachoto Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Silawat Chaiwong Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Buddhist Approach, Leadership, Village Headmen and Sub-District Heads, Conflict Management, Brahma Vihara

Abstract

Objectives of this research article were: 1. to study the level of leadership of kamnans and village headmen in managing community conflicts, 2. to compare their leadership classified by personal factors, and
3. to propose Buddhist methods for strengthening the leadership of kamnans and village headmen in managing community conflicts in Thung Fai Sub-District, Mueang Lampang District, Lampang Province. This study employed a mixed-methods research design. The quantitative research collected data from 377 samples using questionnaires. The data were analyzed by frequency, percentage, mean, and standard deviation. The qualitative research collected data through in-depth interviews with 10 key informants and analyzed using descriptive content analysis.

The research findings revealed that: 1. the overall level of leadership of kamnans and village headmen in managing community conflicts was at a high level ( $\bar{x}$ =3.53), The aspects of compromise, cooperation, forcing, avoidance, and reconciliation were ranked respectively; 2. comparison by personal factors showed that gender and age had no significant differences in opinions, whereas education level, occupation, and average monthly income showed statistically significant differences; and 3. the Buddhist methods for strengthening leadership in managing community conflicts were based on the Four Brahmavihara: Metta (loving-kindness), Karuna (compassion), Mudita (sympathetic joy), and Upekkha (equanimity), which contributed to peaceful coexistence and constructive conflict management in the community.

References

กิตติทัศน์ ผกาทอง. (2551). ภาวะผู้นำตามแนวพุทธ. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

จำนงค์ ทองประเสริฐ. (2546). พระพุทธศาสนากับสังคมและการเมืองของไทย. กรุงเทพฯ: ต้นอ้อ แกรมมี่.

พระนุกูล อธิวโร. (2567). ภาวะผู้นำของผู้ปกครองท้องที่ในการพัฒนาชุมชนตำบลหาดกรวด อำเภอเมืองอุตรดิตถ์ จังหวัดอุตรดิตถ์. วารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์, 2(4), 1-14.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). ภาวะผู้นำ : ความสำคัญต่อการพัฒนาคน พัฒนาประเทศ. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.

พระมหาวิเศษ กนฺตธมฺโม. (2561). บทบาทผู้นำฝ่ายปกครองในการจัดการปัญหาความขัดแย้งในชุมชน อำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสนตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสนตร์). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาอินทร์วงค์ วงค์ไชยคำ และคณะ. (2568).พุทธวิธีการส่งเสริมความปรองดองสมานฉันท์ในองค์กรของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น อำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปาง. วารสารปัญญา, 32(1), 94-107.

พระวัชระ สํวโร. (2561). กลยุทธ์การบริหารความขัดแย้งตามหลักพุทธบริหารการศึกษาสำหรับ สถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา (ดุษฎีนิพนธ์พุทธศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาพุทธบริหารการศึกษา). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

ไพศาล นพรัตน์ และคณะ. (2566). ภาวะผู้นำทางการเมืองของผู้บริหารท้องถิ่นในการพัฒนาชุมชนในเทศบาลตำบลแม่แตง อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มจร วิทยาเขตแพร่, 9(1), 1-14.

วันชัย เมธาอภินันท์. (2566). วิธีการแก้ไขความขัดแย้งในสังคมไทยปัจจุบันตามแนวพระพุทธศาสนา. Journal of Applied Education, 1(1), 55-78.

Yamane, T. (1973). Statistic: An Introductory Analysis (3rd ed.). New York: Harper and Row.