หลักสูตรยกระดับทักษะ (Up-Skill) ในการสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ปราศจากส่วนเหลือหรือของเสียโอ่งมังกรราชบุรี

Somchai Chumung; Phrakrupalạd Suruvut Sirivaddhako; Wanneesa Seefa

Authors

Somchai Chumung Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Phrakrupalạd Suruvut Sirivaddhako Mahachulalongkornrajavidyalaya University
Wanneesa Seefa Mahachulalongkornrajavidyalaya University

Keywords:

Courses, Upskilling, Product Creation, Ratchaburi Dragon Jars

Abstract

This academic article aimed to examine the development of an upskilling curriculum for the creative production of zero-waste or waste-free products, with specific reference to Ratchaburi dragon jar craftsmanship. The study sought to establish educational directions that provided knowledge, foster appropriate attitudes, and develop practical skills to enhance the competencies of course participants. The curriculum was designed based on the fundamental principles of the 3R framework as a creative approach to product development, namely: 1. reducing resource consumption, 2. extending product lifespan through continued and repeated use, and 3. recycling or reusing materials.

References

กาญจน์กมล พรมเหลา. (2564). เศรษฐกิจหมุนเวียน เพื่อเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม Circular Economy. สืบค้น 1 เมษายน 2568, จาก https://shorturl.asia/JzImj

ชวลิต ชูกำแพง. (2559). การวิจัยและพัฒนาหลักสูตร: แนวคิดและกระบวนการ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การพัฒนาหลักสูตรและการวิจัยเกี่ยวกับหลักสูตร. กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.

วรสุดา ขวัญสุวรรณ และสาทินี วัฒนกิจ. (2564). การสร้างมูลค่าเพิ่มให้กับวัสดุเหลือทิ้งสู่ผลิตภัณฑ์ออกแบบตกแต่ง: ชุมชนต้นแบบเทศบาลเมืองเขารูปช้าง. วารสารสถาปัตยกรรม การออกแบบและการก่อสร้าง, 3(2), 13-27.

ศักดิ์ศรี ปาณะกุล และคณะ. (2559). หลักสูตรและการจัดการเรียนรู้. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยรามคำแหง.

สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม. (2562). แนวทางการใช้หลักเศรษฐกิจหมุนเวียนในองค์กร สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม (ข้อกำหนดเล่ม 2). กรุงเทพฯ: สำนักงานมาตรฐานผลิตภัณฑ์อุตสาหกรรม.

สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2561). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561-2580. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.

อรุณ รักธรรม. (2540). การพัฒนาและการฝึกอบรมบุคคล: ศึกษาเชิงพฤติกรรม. กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์.

Bobbitt, F. (1918). The Curriculum. Boston: Houghton Mifflin.

Ornstein, A. C. & Hunkins, F. P. (2013). Curriculum: Foundations, Principles, and Issues (6th ed.). Boston, MA: Pearson.

Sarocha, C. S. (2025). “People” is The Heart: 8 Strategies to Develop “People” for Success in The Era of AI Disruption. Retrieved April 1, 2025, from https://www.disruptignite.com/blog/human-first

Taba, H. (1962). Curriculum Development: Theory and Practice. New York, NY: Harcourt, Brace & World.

Wu, H. Q. et al. (2014). Effectiveness of The Policy of Circular Economy in China: A DEA-Based Analysis for The Period of 11th Five-Year-Plan. Resources, Conservation and Recycling, 83, 163-175.

Yoshida, H. (2007). 3R Strategies for The Establishment of An International Sound Material-Cycle Society. Journal of Material Cycles and Waste Management, 9(2), 101-111.

Zhu, Q. et al. (2010). Circular Economy Practices Among Chinese Manufacturers Varying in Environmental-Oriented Supply Chain Cooperation and The Performance Implications. Journal of Environmental Management, 91(6), 1324-1331.