สังคหวัตถุ 4: กลไกเสริมสร้างเอกภาพในความพยายามของการปฏิบัติการร่วม/ผสมของกองทัพอากาศ

Dhonlhadireak Thongsopar

Authors

Dhonlhadireak Thongsopar Royal Thai Air Force Headquarters

Keywords:

Sangahavatthu 4, Joint Operations, Combined Operations, Unity of Effort, Royal Thai Air Force

Abstract

The application of Sangahavatthu 4, a Buddhist principle that helps bind, coordinate, and support people, can be linked to the concept of unity of effort in the Royal Thai Air Force’s joint/combined operations. Joint/combined operations involve multiple services, agencies, or nations with differences in command structures, roles and responsibilities, organizational cultures, resources, and operational limitations. Accomplishing a shared mission therefore does not depend solely on combat power, command systems, or military technology, but also requires cooperation, trust, clear communication, coordination, and mutual understanding among all relevant participants. This article proposes that Sangahavatthu 4 can be applied to strengthen unity of effort in joint/combined operations by linking it to the context of multi-party cooperation. Dana promotes mutual support, piyavaca promotes shared communication, atthacariya strengthens joint action, and samanattata fosters unity and cohesion. When these elements are coordinated, they help participants from different parties share common objectives, develop mutual understanding, coordinate minds and actions, and move toward mission success together. The “Jigsaw of Unity for Joint/Combined Operations” is used to explain the role of Sangahavatthu 4 in strengthening cooperation, trust, and the success of the Royal Thai Air Force’s joint/combined operations.

References

กวิรัศมิ์ นนท์จีรพัส และวิศรุฒ เอี่ยมอำไพ. (2563). มุมมองการสงครามสมัยใหม่ “Hybrid Warfare”. วารสารมุมมองความมั่นคง, (5), 43-48.

กองทัพอากาศ. (2566). หลักนิยมปฏิบัติการกองทัพอากาศ พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: กรมยุทธการทหารอากาศ.

แผนกเผยแพร่ กองทัพอากาศ. (2569). พิธีเปิดการฝึกร่วม/ผสม คอบร้าโกลด์ 2026 (COBRA GOLD 2026). สืบค้นเมื่อ 20 กรกฎาคม 2569 จาก https://shorturl.asia/pQAnJ.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2559). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 34). กรุงเทพฯ: มูลนิธิการศึกษาเพื่อสันติภาพ พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต).

พิชญ์ ชูกิจคุณ. (2566). การฝึกร่วมและผสมกองทัพอากาศไทยในฐานะเครื่องมือการกระจายความเสี่ยงทางทหารในบริบทความขัดแย้งของมหาอำนาจ (สารนิพนธ์ปริญญารัฐศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกฉบับภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

Chandler, G. (2023). Unity of command or unity of effort? Rethinking a fundamental principle of war. Retrieved May 29, 2026, from https://mwi.westpoint.edu/unity-of-command-or-unity-of-effort-rethinking-a-fundamental-principle-of-war/.

Department of the Army. (1982). FM 100-5: Operations. Retrieved May 28, 2026, from https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/7/70/US_Army_Field_Manual_100-5%2C_1982.pdf.

Glenn, R. W. (1998). No more principles of war?. Parameters, 28(1), 48–66.

Greco, T. F. (1995). Unity of Effort in Peace Operations. Fort Leavenworth, Kansas: School of Advanced Military Studies, United States Army Command and General Staff College.

Kingsley, R. (2017). The fundamental principle of “unity of effort” in multinational operations. Retrieved May 28, 2026, from https://shorturl.asia/54ViL.

North Atlantic Treaty Organization. (2022). AJP-01: Allied joint doctrine (Edition F, Version 1). NATO Standardization Office. Retrieved May 28, 2026, from https://shorturl.asia/mAKr9.

Sproles, N. (2002). The contribution of command and control to unity of effort. Retrieved May 28, 2026, from http://dodccrp.org/events/7th_ICCRTS/Tracks/pdf/083.PDF.

U.S. Department of Defense. (2009). The dictionary of military terms: Joint Pub 1-02. New York: Skyhorse Publishing.