The Application of the Noble Eightfold Path for Quality of Life Development in Accordance with Buddhist Economics
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This qualitative research aimed to (1) explore the components of the Noble Eightfold Path in Theravada Buddhist philosophy, (2) analyze the application of the Eightfold Path within the framework of Buddhist Economics, and (3) propose approaches to quality of life development through the Eightfold Path at individual, communal, and societal levels. The research was conducted using a documentary analysis method, drawing upon Buddhist scriptures, academic literature, and relevant research. The theoretical framework is based on Buddhist philosophy and Buddhist Economics. The findings revealed that: 1. The Noble Eightfold Path serves as a profound ethical framework that transforms human behavior from material attachment to inner development. 2. Buddhist Economics employs the Eightfold Path to reorient economic thinking toward sufficiency, compassion, and non-attachment. 3. Applying the Eightfold Path to life development emphasizes self-discipline, craving reduction, and cultivating a genuine appreciation of life’s intrinsic values. This research contributes to ethical policymaking, curriculum design, and personal transformation by promoting sustainable inner development.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Views and opinions appearing in the Journal it is the responsibility of the author of the article, and does not constitute the view and responsibility of the editorial team.
References
ฉันทนา รวงผึ้ง. (2563). การสร้างความสุขอย่างยั่งยืนเชิงพุทธบูรณาการ. วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 7(3), 1–16. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JMA/article/view/212548
พระเกตุสำฤทธิ์ ฐิตสีโล (ศรีดอกบัว) และ ปารินันท์ ปรางทิพย์อำไพ. (2566). เศรษฐศาสตร์เชิงพุทธในประเทศไทย. วารสารธรรมเพื่อชีวิต, 29(1), 37–49. สืบค้นจาก https://so08.tci-thaijo.org/index.php/dhammalife/article/view/1445
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2546). สู่การศึกษาแนวพุทธ. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2551). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระประภาส ปญฺญาคโม, พระครูภาวนาโพธิคุณ และ อุดม บัวศรี. (2561). การบูรณาการหลักพุทธเศรษฐศาสตร์กับทฤษฎีเศรษฐศาสตร์ของอี เอฟ ชูเมกเกอร์. วารสารวิชาการธรรมทรรศน์, 18(2), 63-72 สืบค้นจาก https://so06.tci-thaijo.org/index.php/dhammathas/article/view/106754
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฏกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2555). คัมภีร์วิสุทธิมรรคภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2556). อรรถกถาภาษาไทย ฉบับมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
สุรดา กาลวิบูลย์. (2565). พุทธศาสนากับพลวัตทางความเชื่อในสังคมไทย. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์, 14(3), 12–23. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/nakboot/article/view/249635
อภิชัย พันธเสน. (2564). เศรษฐศาสตร์แบบพุทธ: การผลิต ความสุข และความยั่งยืน. กรุงเทพฯ: แสงธรรม.
Bauman, Z. (2007). Consuming life. Cambridge: Polity Press.
Boonsri, P. (2023). The Production of Quantitative Buddhist Economics. Journal of International Buddhist Studies, 14(2), 94–131. Retraveled from https://so09.tci-thaijo.org/index.php/jibs/article/view/2881
Brown, C. (2015). Buddhist economics: An enlightened approach to the dismal science. Challenge, 58(1), 23-28.
https://doi.org/10.1080/01603477.2015.990826
Fisher, Y. (2011). The sense of self-efficacy of aspiring principals: Exploration in a dynamic concept. Social Psychology of Education, 14(1), 93-107. https://doi.org/10.1007/s11218-010-9136-9
Gotsis, G. (2023). Buddhist economics: Philosophical premises and environmental policy implications. In N. Singh, M. C. Vu, I. Chu, & N. Burton (Eds.), Faith traditions and sustainability (pp. 109–126). Springer. https://doi.org/10.1007/978-3-031-41245-5_6
Insuk, R., Kongkon, P., & Rojanatrakul, T. (2020). The Human Capital Management according to Buddhism. Journal of Modern Learning Development, 5(4), 218–226. Retrieved from https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jomld/article/view/243759
Loy, D. R. (1999). The religion of the market. Journal of the American Academy of Religion, 65(2), 275–290. https://doi.org/10.1093/jaarel/65.2.275
Payutto, P. A. (2014). Buddhist economics: A middle way for the market place. Futures, 66(1), 94–103. https://doi.org/10.1016/j.futures.2014.09.003
Schumacher, E. F. (1973). Small is beautiful: Economics as if people mattered. New York: Harper & Row.
Zsolnai, L. (2011). Buddhist economics for a caring economy. Socio-Economic Review, 9(1), 211-217. https://doi.org/10.1016/j.socec.2004.09.010
