การพัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพและปัญหาการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และความต้องการพัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม 2) พัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม และ 3) การรับรองกลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย ผู้วิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพในการศึกษา กลุ่มเป้าหมายคือ นายอำเภอ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล สมาชิกกลุ่มท่องเที่ยว นักพัฒนาชุมชน ปราชญ์ชาวบ้าน ผู้นำและตัวแทนชาวบ้าน จำนวน 68 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบบันทึกเอกสาร แบบสัมภาษณ์ ประเด็นสนทนากลุ่มและการประชุม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา พบว่า
1) สภาพและปัญหาการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอำเภอท่าลี่ มีดังนี้ รูปแบบและการวางแผนการจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมไม่ชัดเจน เส้นทางและกิจกรรมการท่องเที่ยวไม่ท้าทาย การเรียนรู้ของนักท่องเที่ยว ขาดการสร้างเครือข่าย และขาดกลยุทธ์กิจกรรมการท่องเที่ยว กลุ่มการท่องเที่ยวชุมชน ต้องการพัฒนากลยุทธ์การกิจกรรมการท่องเที่ยว เพื่อสื่อสารอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม 2) การพัฒนากลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมมี 4 กลยุทธ์ที่สอดคล้องกับวัฒนธรรมและความต้องการของชุมชน 3) ผลการรับรองกลยุทธ์การจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม โดยผู้ทรงคุณวุฒิที่เข้าร่วมกิจกรรม ดังนี้ (1) ด้านการบริหารจัดการ มีการจัดการเป็นระบบ (2) ด้านบุคลากร มีทักษะ ความรู้และความเข้าใจในการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว (3) เนื้อหากิจกรรม สามารถสร้างความรู้ ความเข้าใจในคุณค่าวัฒนธรรม (4) ด้านโปรแกรมการท่องเที่ยว มีหลายรูปแบบและท้าทาย (5) ด้านระยะเวลาการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยว สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยว และ (6) ด้านค่าใช้จ่าย มีความเหมาะสม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กฤษณะ เนียมหอม และ กัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2564). การจัดการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยชุมชน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(1), 350-363.
ไกรฤกษ์ ปิ่นแก้ว. (2557). การพัฒนานโยบายการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยใช้หลักการจัดการโซ่อุปทานการท่องเที่ยว. มหาวิทยาลัยกรุงเทพ: กรุงเทพฯ.
จิตตานันท์ มีทิศ และ พัทธ์ธีรา ผัดวงศ์. (2564). การมีส่วนร่วมของประชาชนท้องถิ่นในการจัดการกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม: กรณีศึกษาชุมชนบ้านขุนสมุทรจีน จังหวัดสมุทรปราการ.วารสารมนุษยสังคมปริทัศน์ (มสป.), 23(2), 159-170.
ชณัฎฐ์ พงศ์ธราธิก, สุมนรตรี นิ่มเนติพันธ์และอนันต์ มาลารัตน์. (2564). การพัฒนากลยุทธ์การท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมในจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. วารสาร มจร พุทธปัญญาปริทรรศน์, 6(3), 77-91.
ธงชัย สันติวงษ์. (2540). พฤติกรรมผู้บริโภคทางการตลาด. กรุงเทพฯ: ไทยวัฒนาพานิช.
พยอม ธรรมบุตร. (2549). หลักการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ์. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาการท่องเที่ยวเพื่ออนุรักษ์สิ่งแวดล้อม.
มนตรี คำวัน. (2564). โอกาสและความท้าทายของการพัฒนาหมู่บ้าน OTOP เพื่อการท่องเที่ยว อำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย. Journal of Politics and Governance, 11(3), 240-258.
ยุบล เบ็ญจรงค์กิจ. (2554). สรุปผลการศึกษาและข้อเสนอแนะเพื่อการปฏิรูปสื่อในประเทศไทย. วารสารการประชาสัมพันธ์และการโฆษณา, 4(1), 1-17.
ลักษณา เกยุราพันธ์, วรรณวีร์ บุญคุ้ม และ นรินทร์ สังข์รักษา. (2559). การพัฒนารูปแบบการจัดกิจกรรมการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมชุมชนชาวไทยพวน เพื่อส่งเสริมการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ จังหวัดนครนายก. Veridian E-Journal,Silpakorn University, 9(2), 2192-.2201.
วรรณา ศิลปอาชา. (2545). การแบ่งส่วนตลาด การกำหนดเป้าหมาย และการกำหนดตำแหน่งผลิตภัณฑ์ ในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว หน่วยที่ 3. เอกสารการสอนชุดวิชากลยุทธ์การตลาดในอุตสาหกรรมท่องเที่ยว. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
วิกิพีเดีย. (2565). อำเภอท่าลี่. ค้นจาก https://district.cdd.go.th/thali/about-us/.
ศราวัสดี นวกัณห์วรกุล และ ดวงเงิน ซื่อภักดี. (2564). แนวทางการพัฒนาการจัดการการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมของเมืองเก่าสงขลาฝั่งบ่อยาง. วารสารนาคบุตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏนครศรีธรรมราช, 13(1), 80-98.
ศิริวรรณ เสรีรัตน์ และ ปริญ ลักษิตานนท์ศุภร. (2541). กลยุทธ์การตลาดและการบริหารการตลาด. กรุงเทพฯ: ธีระฟิล์มและไซเท็กซ์.
สำนักงานพัฒนาชุมชนอำเภอท่าลี่ จังหวัดเลย. (2565). ประวัติความเป็นมา. สืบค้นจาก https://district.cdd.go.th/thali
สมพิศ สุขแสน. (2556). การประเมินผลโครงการ. อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
สุภัทริภา ขันทจร. (2565). แนวทางการจัดการท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่ตำบลระเริง จังหวัดนครราชสีมา. Journal of Management Science Nakhon Pathom Rajabhat University, 9(1), 237-252.
สุวภัทร ศรีจองแสง และ เขมจิรา หนองเป็ด. (2562). การพัฒนาทรัพยากรการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมอย่างสร้างสรรค์ของชุมชนในพื้นที่กลุ่มจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนล่าง 2. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 10(พิเศษ), 72-101.
โอปอล์ รังสิมันตุชาติ และ ทิพาพร โพธิ์ศรี. (2564). การพัฒนากิจกรรมท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรมโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นคอรุม จังหวัดอุตรดิตถ์. อุตรดิตถ์: มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์.
