การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสมผสานหลายวิธี เก็บรวบรวมข้อมูลเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน โดยศึกษาข้อมูลพื้นฐานจากการศึกษาแนวทางการบริหารโรงเรียนคุณภาพ สังเคราะห์เอกสาร ศึกษาโรงเรียนที่มีวิธีปฏิบัติที่ดี (Best practice) การสัมภาษณ์ผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 6 คน และศึกษาสภาพปัจจุบันและสภาพที่คาดหวังของการบริหารโรงเรียนคุณภาพ โดยการสอบถามความคิดเห็นผู้ให้ข้อมูล จำนวน 133 คน กำหนดรูปแบบและจัดทำประเด็นในการบริหารโรงเรียนคุณภาพ สร้างและตรวจสอบความถูกต้องและความเป็นไปได้ด้วยตรวจสอบจากผู้ทรงคุณวุฒิ จำนวน 9 คน และประเมินความเหมาะสมและความเป็นประโยชน์ โดยผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย จำนวน 36 คน วิเคราะห์ข้อมูล โดยการวิเคราะห์เนื้อหา การหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าดัชนี PNI modified
ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนารูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน มีความเหมาะสมและความเป็นประโยชน์อยู่ในระดับมากที่สุด ได้รูปแบบการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน (5 Quality school Model) ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบ ดังนี้ องค์ประกอบที่ 1 หลักการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน องค์ประกอบที่ 2 วัตถุประสงค์ของการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน องค์ประกอบที่ 3 ขอบข่ายภารกิจการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน องค์ประกอบที่ 4 แนวทางการประเมินผลการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน และองค์ประกอบที่ 5 ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสำเร็จของการบริหารโรงเรียนคุณภาพของชุมชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
โกศล จิตวิรัตน์. (2562). ปัจจัยแห่งความสำเร็จในการเปลี่ยนแปลงสู่องค์การดิจิทัลไทยแลนด์ 4.0 ในศตวรรษที่ 21. Humanities, Social Sciences, and Arts, 12(6), 1,796-1,816.
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2558). เทคนิคการเขียนเค้าโครงการวิจัย : แนวทางสู่ความสำเร็จ. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: อมรการพิมพ์.
ธีระ รุญเจริญ. (2550). ความเป็นมืออาชีพในการจัดการและบริหารการศึกษาในยุคปฏิรูปการศึกษา. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
นรรัชต์ ฝันเชียร. (2562). การส่งเสริมการศึกษาไทยเพื่อรับมือกับโลกยุค VUCA. สืบค้นเมื่อ 17 เมษายน 2564, จาก https://www.trueplookpanya.com/blog/content/76134/
บุญชม ศรีสะอาด. (2554). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 9). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
เบญจนารถ อมรประสิทธิ์. (2557). รูปแบบการบริหารสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนอนุบาลประจำจังหวัด. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ปาณิสรา สิงหพงษ์. (2555). การบริหารตามแนวรางวัลคุณภาพแห่งชาติที่ส่งผลต่อการเป็นโรงเรียนมาตรฐานสากลในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษา เขต 14 จังหวัดปทุมธานี. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
มนต์นภัส มโนการณ์. (2561). การปฏิรูปการศึกษาขั้นพื้นฐานกับการจัดการศึกษาเชิงพื้นที่. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 19(1), 1-15.
รัตนะ บัวสนธ์. (2563). การวิจัยและพัฒนานวัตกรรมการศึกษา. (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วาโร เพ็งสวัสดิ์. (2553). การวิจัยพัฒนารูปแบบ. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, 2(14), 1-15.
วรวรรณ สังสัพพันธ์. (2560). การพัฒนาระบบการประเมินคุณภาพภายในที่เน้นการนำผลไปใช้พัฒนาคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน: การประยุกต์ใช้การประเมินแบบเสริมพลัง. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). สภาวะการศึกษาไทย 2561/2562 การปฏิรูปการศึกษาในยุคดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). ข้อเสนอระบบการเรียนรู้ที่ตอบสนองการเปลี่ยนแปลงของโลกอนาคตในปี 2040. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
สำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา (องค์การมหาชน). (2560). กรอบแนวทางการประเมินคุณภาพภายนอกรอบสี่ (พ.ศ. 2559-2563). ม.ป.ท.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2563). ร่างโรงเรียนคุณภาพของชุมชน สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. ม.ป.ท.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2564). คู่มือการจัดตั้งงบประมาณประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2564. ม.ป.ท.
สำนักงานรางวัลคุณภาพแห่งชาติ. (2560). เกณฑ์รางวัลคุณภาพแห่งชาติ ปี 2561-2562. TQA Criteria for Performance Excellence Framework 2561-2562. กรุงเทพฯ: ตะวันออก.
สำนักบริหารงานการมัธยมศึกษาตอนปลาย. (2553). คู่มือการบริหารจัดการระบบคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล. ม.ป.ท.
สุวดี อุปปินใจ. (2564). ระบบและกลไกการบริหารคุณภาพการศึกษาของสถานศึกษาขั้นพื้นฐานที่สามารถตอบสนองการเปลี่ยนแปลงในโลกอนาคต. วารสารศิลปการจัดการ, 6(3), 1369-1391.
สมกิต บุญยะโพธิ์. (2558). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสู่ความเป็นเลิศ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยศิลปากร.
สมาพร ลี้ภัยรัตน์. (2560). รูปแบบการบริหารคุณภาพโรงเรียนมาตรฐานสากล ระดับประถมศึกษา. นครสวรรค์: มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
สมาน อัศวภูมิ. (2558). รูปแบบการบูรณาการระบบการประกันคุณภาพภายในกับการบริหารสถานศึกษา สำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐานขนาดกลาง. วารสารบริหารการศึกษาบัณฑิต, 5(2), 185-192.
อร่าม วัฒนะ. (2561). รูปแบบการบริหารสถานศึกษาสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนสังกัดองค์การบริหารส่วนจังหวัด. (วิทยานิพนธ์ครุศาสตรดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏนครสวรรค์.
Brown, W.B., & Moberg, D.J. (1980). Organization Theory and Management: A Macro Approach. New York: John Wiley and Sons.
Creswell, J.W., & Plano Clark, V.L. (2011). Designing and Conducting Mixed Methods Research. (2nd ed.). Los Angeles: Sage Publications.
Deming, E.W. (1989). Out of The Crisis. USA: The Massachusetts Institute of Technology Center for Advanced Engineering Study.
Eisner, E. (1976). Educational Connoisseurship and Criticism: Their Form and Functions in Educational Evaluation. The Journal of Aesthetic Evaluation or Education, 10(3/4), 135-150.
Sammons, P., Hillman, J., & Mortimore, P. (1995). Key characteristics of effective school: A review of school effective research. London: Office for Standards in Education.
Tenner, A.R., & Detoro, L.J. (1992). Total quality management: Three steps to continuous improvement. Reading, MA: Addison-Wesley.
Willer, D. (1986). Theory and the experimental investigation of social structures. New York: Gordon and Breach Science.
