การรู้ดิจิทัล: ความต้องการจำเป็น แนวทางการพัฒนาในมิติด้านบทบาท อารมณ์ การรับรู้ เจตคติและพฤติกรรมของครูสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการรู้ดิจิทัลของครู และ 2) ศึกษาแนวทางในการพัฒนาการรู้ดิจิทัลในมิติด้าน บทบาท อารมณ์ การรับรู้ เจตคติ และพฤติกรรมของครู รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสานวิธี กุล่มตัวอย่าง คือ ครู จำนวน 450 คน ใช้วิธีคัดเลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน ดังนี้ 1) สุ่มแบบชั้นภูมิ โดยใช้ขนาดโรงเรียนตามเกณฑ์ สพฐ. เป็นหน่วยการสุ่ม 2) สุ่มแบบแบ่งกลุ่ม โดยสุ่มโรงเรียนที่ได้จากขนาดในขั้นที่ 1 และ 3) สุ่มแบบชั้นภูมิ โดยใช้กลุ่มสาระการเรียนรู้เป็นหน่วยในการสุ่ม จากนั้นเลือกกลุ่มตัวอย่างด้วยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 2 ชนิด คือ 1) แบบประเมินความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการรู้ดิจิทัล 2) แบบสัมภาษณ์กึ่งมีโครงสร้าง วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงบรรยาย ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ใช้เทคนิค Modified Priority Needs Index (PNI Modified) ในการจัดลำดับความต้องการจำเป็นในกรณีการวิจัยเชิงปริมาณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิเคราะห์เนื้อหาแล้วเขียนบรรยายเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า 1. ความต้องการจำเป็นในการพัฒนาการรู้ดิจิทัลของครูสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2 มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็น เรียงลำดับจากมากไปหาน้อย ได้แก่ 1) ด้านการใช้โปรแกรมสร้างสื่อดิจิทัล (0.554) 2) ด้านการใช้โปรแกรมนำเสนอ (0.518) 3) ด้านการใช้โปรแกรมตารางคำนวณ (0.379) 4) ด้านการใช้โปรแกรมประมวลผลคำ (0.375) 5) ด้านการใช้ดิจิทัลเพื่อความมั่นคงปลอดภัย (0.339) 6) ด้านการใช้สื่อสังคมออนไลน์ (0.300) 7) ด้านการใช้งานคอมพิวเตอร์เบื้องต้น (0.258) 8) ด้านการใช้งานอินเทอร์เน็ตเบื้องต้น (0.218) และ 2. แนวทางการพัฒนาการรู้ดิจิทัลนั้นควรใช้รูปแบบ 3P โดยมีขั้นตอนดังนี้ 1) P-Planning การวางแผน 2) P-Practice การดำเนินกิจกรรมฝึกอบรม 3) P- Post-Evaluation การประเมินผล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
เกรียงศักดิ์ เจริญวงศ์ศักดิ์. (2563). กระชากเปลี่ยนอนาคต: วิเคราะห์ปฏิวัติโควิค. กรุงเทพฯ: ซัคเชส พับลิชชิ่ง.
ธนาภา งิ้วทอง. (2560). การประยุกต์ใช้การวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้และการวิจัยอิงการออกแบบเพื่อพัฒนาต้นแบบการส่งเสริม การเรียนรู้ด้านการวิจัยแบบร่วมมือของครู(วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธานินทร์ ศิลปจารุ. (2555). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรม SPSS และ AMOS. (พิมพ์ครั้งที่ 13). กรุงเทพฯ: บิสซิเนสอาร์แอนด์ดี.
นิตยา วงศ์ใหญ่. (2560). แนวทางการพัฒนาทักษะการรู้ดิจิทัลของดิจิทัลเนทีฟ. Veridian E-Journal, Silpakorn University, ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 10(2), 1630-1642.
พรชนิตว์ ลีนาราช. (2560). ทักษะการรู้ดิจิทัลเพื่อพัฒนาคุณภาพการเรียนรู้. วารสารห้องสมุด, 61(2), 76-92.
พิศุทธิภา เมธีกุล. (2561). โปรแกรมพัฒนาการรู้เท่าทันดิจิทัลและพฤติกรรมการใช้ดิจิทัลในการจัดการเรียนรู้แก่ผู้เรียนของนักศึกษาวิชาชีพครูในศตวรรษที่ 21(วิทยานิพนธ์ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
พีรวิชญ์ คำเจริญ และ วีรพงษ์ พลนิกรกิจ. (2561). การรู้เท่าทันดิจิทัล: วิวัฒนาการ ความหมาย และการสังเคราะห์ทักษะ. วารสารวิทยาการสารสนเทศและเทคโนโลยีประยุกต์, 1(2), 72-81.
ไพฑูรย์ สินลารัตน์. (2559). คิดเพื่อครู: คำบรรยายระหว่างดำรงตำแหน่งประธานกรรมการคุรุสภา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วัชรศักดิ์ สุดหล้า. (2560). การพัฒนาเครื่องมือวัดและส่งเสริมบรรยากาศโรงเรียน เพื่อสุขภาวะและความยึดมั่นผูกพันกับงานของครู: การวิจัยประสบการณ์ผู้ใช้กล่มพหุ(วิทยานิพนธ์ปริญญาครุศาสตร์มหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิจารณ์ พานิช. (2556). การสร้างการเรียนรู้สู่ศตวรรษที่ 21. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสยามกัมมาจล.
ศาลยุติธรรม. (2562). แนวทางการพัฒนาทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการศาลยุติธรรม พนักงานราชการศาลยุติธรรม และลูกจ้าง. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2564, จาก https://ojoc.coj.go.th/th/content/category/detail/id/1388/iid/149454
สถาบันพัฒนาข้าราชการพลเรือน. (2560). ทักษะด้านดิจิทัลของข้าราชการและบุคลากรภาครัฐเพื่อการปรับเปลี่ยนเป็นรัฐบาลดิจิทัล. สืบค้นเมื่อ 18 มีนาคม 2564, จาก https://www.ocsc.go.th/digital_skills2
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2553). การพัฒนาวิชาชีพครูสู่ยุคปฏิรูปการศึกษาในทศวรรษที่สอง. ใน เอกสารประกอบการประชุมสัมมนาทางวิชาการ เรื่อง “การพัฒนาครูทั้งระบบตามยุทธศาสตร์การปฏิรูปการศึกษาทศวรรษที่สอง (พ.ศ. 2552-2561)” ของครูและบุคลากรทางการศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2, (หน้า 1-12). วันที่ 28-29 ธันวาคม 2553. แพร่: สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาแพร่ เขต 2. สืบค้นจาก https://www.dla.go.th/upload/ebook/column/2012/7/1860_5273.pdf
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2563). การวิจัยออกแบบทางการศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. (2564). ทิศทางการขับเคลื่อนสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. สืบค้นเมื่อ 20 ตุลาคม 2565, จาก http://www.sesao2.go.th/data_16402
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ และสาระภูมิศาสตร์ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้สังคมศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พ.ศ. 2551. กระทรวงศึกษาธิการ. กรุงเทพฯ: ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
สำนักงานคณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา. (2564). คู่มือ การดำเนินการตามหลักเกณฑ์และวิธีการประเมินตำแหน่งและวิทยฐานะข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา ตำแหน่งครู. สืบค้นเมื่อ 17 มีนาคม 2564, จาก https://otepc.go.th/images/00_YEAR2564/03_PV1/1Mv9-2564.pdf
สำนักงานเลขานุการของคณะกรรมการยุทธศาสตร์ชาติ. (2562). ยุทธศาสตร์ชาติ พ.ศ. 2561 – 2580. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2564, จาก https://infocenter.nationalhealth.or.th/Ebook/NationalStrategy/book.html
สำนักงานเลขาธิการคุรุสภา. (2564). สารพลเอกประยุทธ์ จันทรโอชา นายกรัฐมนตรี. สืบค้นเมื่อ 19 มีนาคม 2564, จาก https://www.ksp.or.th/ksp2018/2021/01/26609/02-สารนายกรัฐมนตรี
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). สภาวะการศึกษาไทยปี 2559/2560 แนวทางการปฏิรูปการศึกษาไทยเพื่อก้าวสู่ยุค Thailand 4.0. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2562). แนวปฏิบัติของการสร้างและส่งเสริมการรู้ดิจิทัลสำหรับครู. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). การพัฒนากระบวนทัศน์ รูปแบบและกลไกการพัฒนาครูในลักษณะเครือข่ายเชิงพื้นที่ 5 พื้นที่. กรุงเทพฯ: พริกหวานกราฟฟิค.
อรรณพ จีนะวัฒน์. (2559). การพัฒนาตนของผู้ประกอบวิชาชีพครู Self-Development of Professional Teacher. Veridian E-Journal, Silpakorn University, ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์ และศิลปะ, 9(2), 1379 -1395.
Arhippainen, L., & Tahti, M. (2003). Empirical evaluation of user experience in two adaptive mobile application prototypes. MUM 2003. In Proceedings of the 2nd International Conference on Mobile and Ubiquitous Multimedia, 011, 27-34.
Aviram, A., & Eshet-Alkalai, Y. (2006). Towards a theory of digital literacy: Three scenarios for the next steps. Retrieved from http://www.eurodl.org/materials/contrib/2006/Aharon_Aviram.htm
Hassenzahl, M., & Tractinsky, N. (2006). User experience-a research agenda. Behaviour & Information Technology, 25(2), 91-97. http://dx.doi.org/10.1080/01449290500330331
Kumari, V., & D'Souza, F. (2016). Secondary School Teachers' Digital Literacy and Use of ICT in Teaching and Learning. International Journal of Computational Research and Development, 1(1), 141-146.
Law, E. L. C., van Schaik, P., & Roto, V. (2014). Attitudes towards user experience (UX) measurement. International Journal of Human-Computer Studies, 72(6), 526-541. DOI: 10.1016/j.ijhcs.2013.09.006
Martin, A. (2008). Digital literacy and the “Digital society”. (pp.151-175). In Lankshear, C., & Knobel, M. (Eds.) Digital literacy: Concepts, policies and practices. New York: Lang Pub.
Ng, W. (2012). Can we teach digital natives digital literacy?. Computers & Education, 59(3), 1065-1078. https://doi.org/10.1016/j.compedu.2012.04.016
Partala, T., & Saari, T. (2015). Understanding the most influential user experiences in successful and unsuccessful technology adoptions. Computers in Human Behavior, 53(1), 381-395.
Stern, C. (2014). About the CUBI UX Model. Retrieved March 16, 2022, from http://www.cubiux.com/about.php.
White, J. (2015). Digital Literacy Skills for FE Teachers. London: Learning Matters.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Statistics. (2nd ed.). New York: Harper & Row.