สามีข่มขืนภรรยา-ภรรยาข่มขืนสามี: การพินิจพิเคราะห์ตามหลักเบญจศีลข้อ 3 กาเมสุมิจฉาจาร

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร ใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหาจากคัมภีร์พระไตรปิฎก อรรถกถา หนังสือ และงานวิจัยต่าง ๆ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ประเด็นเรื่องชายข่มขืนหญิงและหญิงข่มขืนชาย 2) ชายข่มขืนชายและหญิงข่มขืนหญิง และ 3) สามีข่มขืนภรรยาและภรรยาข่มขืนสามี ทั้งในบริบทสังคมอินเดียและสังคมไทย ผลการศึกษาพบว่า ประเด็นแรก ทั้ง 2 กรณีแรกนี้ต้องพิจารณาตามองค์ประกอบ 3 ประการของเบญจศีลข้อ 3 ในฐานการมีเพศสัมพันธ์โดยพลการ คือ การข่มขืน ทั้งในบริบทสังคมอินเดียและสังคมไทย และหากพิจารณาในด้านการถูกละเมิดในสังคมอินเดียถือว่าบุคคลที่ 3 เช่น สามี หรือผู้พิทักษ์ดูแล เป็นผู้ถูกละเมิด ฉะนั้นชายข่มขืนหญิง ชายนั้นย่อมผิดศีล ส่วนหญิงย่อมไม่ผิด สำหรับหญิงข่มขืนชาย หญิงและชายนั้นย่อมไม่ผิด ส่วนในสังคมไทยถือว่า ชายหญิงผู้ถูกกระทำ ซึ่งเป็นบุคคลที่สอง และเป็นผู้ถูกละเมิดโดยตรง ผู้กระทำจึงชื่อว่าประพฤติผิดศีลข้อนี้ ส่วนประเด็นที่สอง สังคมอินเดียถือว่า กรณีชายข่มขืนชาย หรือหญิงข่มขืนหญิง ทั้งสองฝ่ายย่อมไม่ผิดศีล ส่วนในสังคมไทยย่อมถือว่าผู้กระทำประพฤติผิดศีลแต่ฝ่ายเดียว และประเด็นสุดท้าย สังคมอินเดียถือว่า สามีข่มขืนภรรยา หรือภรรยาข่มขืนสามีไม่เป็นการประพฤติผิดศีล แต่ถือว่าไม่เหมาะสมเพราะสามีภรรยาควรมีคุณธรรมและน้ำใจต่อกัน ส่วนในสังคมไทยย่อมถือว่าผู้กระทำประพฤติผิดศีลฝ่ายเดียว