แนวทางการจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรน้ำของชุมชนแบบมีส่วนร่วม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้นำเสนอแนวทางการจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรน้ำของชุมชนแบบมีส่วนร่วม มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาแนวทางการจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรน้ำของชุมชนแบบมีส่วนร่วม อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูล ได้แก่ การสนทนากลุ่ม ผู้ให้ข้อมูลในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่ ผู้ใหญ่บ้าน อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ จำนวน 8 คน กำนัน จำนวน 1 คนและนายกเทศมนตรี จำนวน 1 คน รวมทั้งสิ้นจำนวน 10 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ ได้แก่
วิธีวิเคราะห์ สังเคราะห์ข้อมูล แล้วนำมาเขียนบรรยายสรุปผลเชิงพรรณนา
ผลการวิจัยพบว่า แนวทางการจัดการสารสนเทศด้านทรัพยากรน้ำของชุมชนแบบมีส่วนร่วม อำเภอบึงบูรพ์ จังหวัดศรีสะเกษ พบว่า แนวทางการใช้ทรัพยากรน้ำให้มีการประชาสัมพันธ์ห้ามไม่ให้มีการนำสารเคมีลงในแม่น้ำ แนวทางการพัฒนาทรัพยากรน้ำ จัดกิจกรรมพัฒนาแหล่งน้ำและสร้างจิตสำนึกในการรักษาความสะอาดแหล่งน้ำ แนวทางการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำตั้งกฎระเบียบในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำร่วมกันและมีผลบังคับใช้ได้และขุดสระน้ำเพิ่ม แนวทางการบำรุงรักษาทรัพยากรน้ำ ให้ความรู้วางแผนและกำหนดวิธีการดูแลรักษาแหล่งน้ำและประสานเครือข่ายอื่น ๆ ในการบำรุงรักษาทรัพยากรน้ำ แนวทางการฟื้นฟูทรัพยากรน้ำ สร้างจิตสำนึกและให้ความรู้ด้านการฟื้นฟูทรัพยากรน้ำ สร้างฝายกั้นน้ำตามแหล่งน้ำของชุมชน และแนวทางการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำ ให้ความรู้ด้านการอนุรักษ์ทรัพยากรน้ำปลูกต้นไม้ตามบริเวณแหล่งน้ำ ร่วมมือกันขุดลอกน้ำที่ตื้นเขิน และออกกฎระเบียบการอนุรักษ์โดยการช่วยกันไม่ทิ้งสิ่งปฏิกูลลงในแม่น้ำ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กัญญาวีร์ วุฒิศิริพรรณ, อิทธิพัทธ์ สุวทันพรกูล และ พนิดา ศกุนตนาค. (2566). การรู้ดิจิทัล: ความต้องการจําเป็น แนวทางการพัฒนาในมิติด้านบทบาท อารมณ์ การรับรู้ เจตคติและพฤติกรรมของครูสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษากรุงเทพมหานคร เขต 2. วาสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 6(4), 2057-2075. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org /index.php/jmhs1_s/article/view/264762
เกรียงศักดิ์ พราวศรี. (2544). การจัดระบบสารสนเทศในการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษา. กรุงเทพฯ: บุ๊คพอยส์.
คนิฐตรา แก้วคำ, อิทธิพล ราศรีเกรียงไกร, ดุษฎี เจริญสุข และ นฤชิต ดำปิน. (2557). กระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชนริมฝั่งแม่น้ำท่าจีนที่มีต่อการอนุรักษ์แม่น้ำท่าจีน. วารสารวิจัย มข, 14(3), 24-33. สืบค้นจาก https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/gskku/article/view/30007
ทวีทอง หงส์วิวัฒน์. (2527). การมีส่วนร่วมของชุมชน: นโยบายและกลวิธี. กรุงเทพฯ: ศักดิ์โสภาการพิมพ์.
นวรัตน์ เดชพิมล. (2554 ). สารสนเทศกับสังคม. มหาสารคาม: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564, 6 มกราคม). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 12. สืบค้นจาก http://plan.bru.ac.th/แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ-ฉบับที่-12/
พระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ. (2564, 8 มกราคม). พระราชบัญญัติทรัพยากรน้ำ พ.ศ. 2561. สืบค้นจาก https://library2.parliament.go.th/giventake/content_nla2557/law135-281261-44.pdf
พิมพ์นิภา จินตานพันธ์, พระมหาวีระศักดิ์ อภินนทเวที และ อำนาจ บัวศิริ. (2022). รูปแบบการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำเพื่อการบริโภคอุปโภคแบบครบวงจรโดยการมีส่วนร่วมภาคประชาชนเพื่อชุมชนสันติสุข: กรณีศึกษา อำเภอถลาง จังหวัดภูเก็ต. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 10(1), 175-185. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/journal-peace/article/view/249572
ไพรัตน์ เดชะรินทร์. (2527). หลักการและผลการวิจัยที่เกี่ยวข้องในชนบทไทย: การผันแปรในธนาคารภายหลังการพัฒนา. กรุงเทพฯ: พี.เอ.ลิฟวิ่ง.
พันธ์ศักดิ์ สายเกียรติวงศ์, ธนากร ลัทธิ์ถีระสุวรรณ, ปิยะพิศ ขอนแก่น และ ฑีฆา โยธาภักดี. (2565). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมการใช้ทรัพยากรน้ำ ของกลุ่มผู้ใช้น้ำพื้นที่ลุ่มน้ำเกี๋ยน. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 13(2), 181-193. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/humanjubru/article/view/250748
พันธุ์ทิพย์ นวานุช, บุศรินทร์ ใหม่รุ่งโรจน์, พัทธนันท์ สิรโชครตามณี และ พงศพล มหาวัจน์. (2565). การบริหารจัดการน้ำเพื่อการเกษตรโดยชุมชน. วารสารวิชาการวิทยาลัยสันตพล, 8(2), 182-190. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/scaj/article/view/257741
มาลี ลํ้าสกุล. (2546). สารสนเทศและสารสนเทศศาสตร์. ใน เอกสารการสอนชุดวิชา สารสนเทศศาสตร์เบื้องต้น (ฉบับปรับปรุง) หน่วยที่ 1. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมพร พุทธาพิทักษ์ผล. (2546). การจัดการสารสนเทศ. นนทบุรี: มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สมศักดิ์ ศรีบริสุทธิ์สกุล. (2556). การประเมินสารสนสนเทศ. ใน เอกสารการสอนชุดวิชาผู้ใช้และการบริการสารสนเทศ หน่วยที่ 12. สาขาวิชาศิลปะศาสตร์ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สุจิน บุตรดีสุวรรณ. (2546). การรู้สารสนเทศ (Information Literacy) สำหรับนักศึกษาในสถาบันอุดมศึกษา. วารสารห้องสมุด, (ฉบับพิเศษ), 73-80. สืบค้นจาก https://so06.tci-haijo.org/index.php/tla_bulletin/article/view/169321/124547
อธิศ แสงอาทิตย์. (2552). การจัดการน้ำของชุมชนแบบมีส่วนร่วม: กรณีศึกษาบ้านสวนกล้วยตำบลกกทอง อำเภอเมืองเลย จังหวัดเลย. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, (ฉบับพิเศษ), 95-102.
อรัญญา ภูโคกค้อย และ วิษณุ สุมิตสวรรค์. (2562). การบริหารจัดการน้ำอย่างยั่งยืนขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษาเทศบาลตำบลบ้านโต้น อำเภอพระยืน จังหวัดขอนแก่น. วารวสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 6(10), 5067-5078. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/download/225044/162270/805438
อาวุธ รื่นภาคพจน์. (2554). ความรู้ ทักษะ และทัศนคติขององค์กรปกครองท้องถิ่นต่อการตัดการสารสนเทศเพื่อวางแผน: กรณีศึกษาอำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. อินฟอร์เมชั่น, 18(1), 17-27. สืบค้นจาก https://infojournal.kku.ac.th/index.php/information/article/view/164
Balsong, W. (2021). Summary for Water Management Research Strategy Executives (2012-2016). Retrieved from http://www.research.nu.ac.th/th/uploads/files/Gov%20Budget%2061/3.pdf
Campbell, B. J. (1979). Understanding Information System Foundation for Control. New Delhi: Prentice-Hall of India.
