อิทธิพลการพัฒนาบุคลากรฝ่ายผลิตแบบโมโนซุคุริ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การสื่อสารแบบญี่ปุ่นที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานระดับพนักงาน
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของประสิทธิภาพการดำเนินงานของพนักงาน และ 2. ศึกษาอิทธิพลทางตรงและทางอ้อมของการพัฒนาบุคลากรฝ่ายผลิตแบบโมโนซุคุริ การปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง การสื่อสารแบบญี่ปุ่น และประสิทธิภาพการดำเนินงาน ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือ เก็บรวบรวมข้อมูลจากบุคลากรฝ่ายผลิตระดับพนักงานจำนวน 238 ตัวอย่าง ด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบหลายขั้นตอน วิเคราะห์เส้นทาง และการวิเคราะห์ตัวแบบความสัมพันธ์เชิงโครง ผลการตรวจสอบโมเดลประสิทธิภาพการทำงาน ได้ค่าสถิติดังนี้ χ2 = 238.62, df = 89, χ2/df = 2.692, p = 0.00, CFI = 0.97, GFI = 0.92, RMR = 0.02, RMSEA = 0.05 ผลการวิจัยพบว่า การพัฒนาบุคคลกรในโรงงานแบบโนซุคุริมีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการดำเนินงานโดยผ่านกิจกรรมการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องและการสื่อสารแบบญี่ปุ่นโดยมีค่าอิทธิพลทางตรงเท่ากับ 0.25 ค่าอิทธิพลทางอ้อมเท่ากับ 0.69 และมีค่าอิทธิพลรวม 0.94
ดังนั้น อุตสาหกรรมการผลิตที่ต้องการสร้างความได้เปรียบในการแข่งขันควรผลักดันพนักงานฝ่ายผลิตที่รับผิดชอบการผลิตสินค้าในโรงงานให้มีการพัฒนาบุคคลากรแบบโมโนซุคิรุ ใช้การสื่อสารแบบญี่ปุ่น มีการดำเนินกิจกรรมปรับปรุงอย่างต่อเนื่องเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงาน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
บุญญาดา นาสมบูรณ์. (2563). อิทธิพลตัวแปรคั่นกลางของกิจกรรมการปรับปรุงอย่างต่อเนื่องระหว่างการบริหารแบบญี่ปุ่นกับการลดต้นทุนในเขตนิคมภาคเหนือของประเทศไทย. วารสารเศรษฐศาสตร์และกลยุทธ์การจัดการ, 7(2), 140-156. สืบค้นจาก https://kuojs.lib.ku.ac.th/index.php/jems/article/view/3148
วิฑูรย์ สิมะโชคดี. (2555). Productivity for SMEs การเพิ่มผลผลิตและลดต้นทุนสำหรับผู้ประกอบการ SMEs. (พิมพ์ครั้งที่ 3). กรุงเทพฯ: สมาคมส่งเสริมเทคโนโลยี (ไทย-ญี่ปุ่น).
Aoki, K. & Staeblein, T. (2018). Monozukuri Capability and Dynamic Product Variety: An Analysis of Design-Manufacturing Interface at Japanese and German Automaker. International Journal of Operation & Production Management, 28(6), 518-539. https://doi.org/10.1016/j.technovation.2017.10.008
Berhe, H. H., Gebremichael, H. S., & Beyene, K. T. (2023). Development, Validity and Verification of Innovative Integrated Kaizen Philosophy (CI) Framework and Its Implementation Procedure for Enhancing Manufacturing Industry Sustainable Competitiveness. International Journal of Quality and Reliability Management, 40(10), 2463-2518. https://doi.org/10.1108/ijqrm- 08-2022-0258
Byrne, B. (2009). Structural Equation Modeling with AMOS: Basic Concepts, Applications, and Programming. (2nd ed.). New York: Taylor and Francis.
Chau, V. S., & Nacharoenkul, T. (2023). Japanese Business Communication Practice in Thailand: Tales from an Electronic Components Manufacturer. Management Decision. 61(8), 2467-2490. https://doi.org/10.1108/MD-08-2022-1092
Habidin, N. F., Hashim, S., Fuzi, N. M., & Salleh, M. I. (2018). Total Productive Maintenance, Kaizen Event, and Performance. International Journal of Quality & Reliability Management, 35(9), 1853-1867. https://doi.org/10.1108/IJQRM-11-2017-0234
Hata T. (2016). Personnel Development Manoukian Style. Bangkok: TPA Publishing.
Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R.E. (2014). Multivariate Data Analysis. (7th ed.). New York: Pearson.
Imai, M. (1986). KAIZEN, The Key to Japan’s Competitive Success. New York: McGraw-Hill.
Kannan, K. S., & Garad, A. (2021). Competencies of Quality Professionals in The Era of Industry 4.0: A Case Study of Electronic Manufacturer in Malaysia. International Journal of Quality & Reliability Management, 38(3), 839-871. https://doi.org/10.1108/IJQRM-04-2019-0124
Kline, R. B. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling. (3rd ed.). New York: The Guilford Press.
Kumar, S., Dhingra, A., & Singh, B. (2018). Lean-Kaizen Implementation. A Roadmap for Identifying Continuous Improvement Opportunities in Indian Small and Medium Sized Enterprise. Journal of Engineering Design and Technology, 16(1). 143-160. https://doi.org/10.1108/JEDT-08-2017-0083
Musheke, M., & Phiri, J. (2021). The Effects of Effective Communication on Organizational Performance Based on System Theory. Open Journal of Business and Management, 9(2), 659-671. https://doi.org/10.4236/ojbm.2021.92034
Neely, A., Mills, J., Platts, K., Richards, H., Gregory, M., Bourne, M., & Kennerley, M. (2007). Performance Measurement System Design: Developing and Testing a Process-Based Approach. International Journal of Operations & Production Management, 20(10), 1119-1145. https://doi.org/10.1108/01443570010343708
Noguchi, S. (2007). Horenso no Kihon & Jissenryoku ga Ichi Kara Minitsuku Hon: Dekiru Hito ni Naru Tameno Hissu Sukiru. Tokyo: Subarusha.
Shrafat, D. F., & Ismail, M. (2019). Structural Equation Modeling of Lean Manufacturing Practices in a Developing Country Context. Journal of Manufacturing Technology Management, 30(1), 122-145. https://doi.org/10.1108/JMTM-08-2017-0159
Suárez-Barraza, M. F., Ramis-Pujol, J., & Kerbache, L. (2011). Thoughts on Kaizen and Its Evolution-Three Different Perspectives and Guiding Principles. International Journal of Lean Six Sigma, 2(4), 288-308. https://doi.org/10.1108/20401461111189407
Voss, C., Tsikriktsis, N., & Frolich, M. (2002). Case Research in Operations Management. International Journal of Operations & Production Management, 22(2), 195-219. https://doi.org /10.1108/01443570210414329
