ประสิทธิภาพของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรี: การประยุกต์ใช้แบบจำลองล้อมกรอบข้อมูลและการวิเคราะห์โทบิต
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อวัดระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรี และ 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรี รูปแบบการวิจัยเป็นเชิงปริมาณ โดยใช้ข้อมูล
ทุติยภูมิของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรี จำนวน 74 โรงเรียน ซึ่งเก็บรวบรวมข้อมูลโดยสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (องค์การมหาชน) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้การวิเคราะห์แบบจำลองล้อมกรอบข้อมูล และการวิเคราะห์การถดถอยโทบิต
ผลการวิจัยพบว่า 1. โรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรีมีระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคอยู่ในระดับสูง (0.67-1.00 คะแนน) ร้อยละ 45.90 และโรงเรียนที่มีระดับประสิทธิภาพ
เชิงเทคนิคอยู่ในระดับปานกลาง (0.34-0.66 คะแนน) ร้อยละ 54.10 2. ผลการวิเคราะห์ปัจจัยที่ส่งผลต่อระดับประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรีด้วยการวิเคราะห์การถดถอยโทบิต พบว่า ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานของคะแนน O-NET วิชาภาษาไทยและขนาดชั้นเรียนเฉลี่ยส่งผลทางลบต่อประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาใน
จังหวัดชลบุรี ในขณะที่อัตราส่วนนักเรียนชายต่อนักเรียนหญิง อัตราส่วนนักเรียนต่างชาติต่อนักเรียนไทย มีนักเรียนที่มีความต้องการพิเศษในชั้นเรียน อัตราส่วนครูข้าราชการต่อครูอัตราจ้าง อัตราส่วนครูที่สำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาโทขึ้นไปต่อครูที่สำเร็จการศึกษาในระดับต่ำกว่าปริญญาโท อัตราส่วนครูที่มีวิทยฐานะในระดับชำนาญการขึ้นไปต่อครูที่มีวิทยฐานะต่ำกว่าระดับชำนาญการ ขนาดโรงเรียน และที่ตั้งของโรงเรียน ไม่ส่งอิทธิพลต่อประสิทธิภาพเชิงเทคนิคของโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษาในจังหวัดชลบุรีแต่อย่างใด
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ธีระ รุญเจริญ. (2553). ความเป็นมืออาชีพในการจัดและบริหารการศึกษายุคปฏิรูปการศึกษา (ฉบับปรับปรุง) เพื่อปฏิรูปรอบสองและประเมินภายนอกรอบสาม. กรุงเทพฯ: ข้าวฟ่าง.
นาซีฟะ เจ๊ะมูดอ. (2560). การประเมินประสิทธิภาพโรงเรียนตาดีกาในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยวิธีการ DEA (Data envelopment analysis). วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตปัตตานี, 28(3), 128-138.
วรรณพร เรืองรัตน์. (2556). การวัดประสิทธิภาพการจัดการศึกษาของโรงเรียนมัธยมศึกษาของรัฐกรณีศึกษาโรงเรียนระดับมัธยมศึกษาชั้นปีที่ 3. วารสารบริหารศาสตร์ มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(3), 38-48. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jms_ubu/article/ view/85926
ศรชัย มุ่งไธสง, ยุพิน จันทร์เรือง, สุทัศน์ คล้ายสุวรรณ์, ปฏิพันธ์ อุทยานุกูล, เบญจวรรณ สุขวัฒน์, วรรณวิรัตน์ ตุงคะเวทย์ และ สุกัญญา ขลิบเงิน. (2560). สภาพและปัญหาการจัดการเรียนการสอนภาษาไทยของนักเรียนบนพื้นที่สูงกลุ่มโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเชียงราย เขต 3 จังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์วิชาการ, 10(พิเศษ), 09-22. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/social_crru/article/view/134374
ศุภวัจน์ รุ่งสุริยะวิบูลย์. (2558). เศรษฐศาสตร์การผลิต: การวัดผลิตภาพและประสิทธิภาพ. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถาบันส่งเสริมการสอนวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี. (2558). ปัจจัยที่ทำให้ระบบโรงเรียนประสบความสำเร็จ ข้อมูลพื้นฐานจากโครงการ PISA 2012. กรุงเทพฯ: กระทรวงศึกษาธิการ.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ. (2535). แผนพัฒนาการศึกษาแห่งชาติ ฉบับที่ 7 (พ.ศ. 2535-2539). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2564). รายงานการศึกษาการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนจากผลการทดสอบ O-NET และ PISA. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
อรรถพล สืบพงศกร. (2555). ระเบียบวิธีการของ Data Envelopment Analysis (DEA) และการวัดประสิทธิภาพเชิงเทคนิค. วารสารเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่, 16(1), 50-88. สืบค้นจาก https://so01.tci-thaijo.org/index.php/CMJE/article/view/61209
อัครพงศ์ อั้นทอง. (2547). คู่มือการใช้โปรแกรม DEAP 2.1 สำหรับการวิเคราะห์ประสิทธิภาพด้วยวิธี Data Envelopment Analysis. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
Batool, T., & Chaudry, M. O. (2019). Determinants of Efficiency of Public Schools in Pakistan A Case Study of Multan District. Journal of Economics and Sustainable Development, 10(9), 15-22. https://doi.org/10.7176/JESD/10-9-03
Kantabutra, S., & Tang, J. C. (2006). Urban-Rural and Size Effects on School Efficiency: The Case of Northern Thailand. Leadership and Policy in Schools, 5(4), 355-377. https://doi.org/10. 1080/15700760600968416
Tobin, J. (1958). Estimation of Relationships for Limited Dependent Variables. Econometrica: Journal of the Econometric Society, 26(1), 24-36. https://doi.org/10.2307/1907382
Yahia, F. B., & Essid, H. (2019). Determinants of Tunisian Schools’ Efficiency: A DEA-Tobit Approach. Journal of Applied Management and Investments, 8(1), 44-56.
