ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและภาคกลางชนบท
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาเปรียบเทียบความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานครและเขตภาคกลางชนบท จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล 2) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งส่งผลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานครและเขตภาคกลางชนบท และ 3) เพื่อศึกษาความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบาย
แบงกิ้งส่งผลต่อการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งทางการเงินของผู้สูงอายุ ในเขตกรุงเทพมหานครและภาคกลางชนบท การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้สูงอายุ ที่มีอายุตั้งแต่ 60 ปีขึ้นไป จำนวน 400 คน สถิติที่ใช้ในการวิจัย คือ ค่าร้อยละ ค่าความถี่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า
1. ผลการเปรียบเทียบความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงิน ในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล พบว่า ปัจจัยส่วนบุคคลไม่มีอิทธิพลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงิน
2. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งส่งผลต่อความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุ คือ ด้านการนำไปใช้ และด้านคุณลักษณะความซับซ้อนแต่ละบุคคล อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01 และ p<.05) กับตัวแปรตาม (ความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและเขตภาคกลางชนบท) เท่ากับ .841 สัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2) เท่ากับ .708 และสัมประสิทธิ์การอธิบาย (Adjusted R2) เท่ากับ .702 โดยมีความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานครและเขตภาคกลางชนบท ร้อยละ 70.2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .01 และ .05 ตามลำดับ
3. ความตั้งใจเชิงพฤติกรรมการใช้งานทางการเงินในโมบายแบงกิ้งส่งผลต่อการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งทางการเงินของผู้สูงอายุในด้านระยะเวลาในการใช้บริการ ด้านจำนวนเงินที่ใช้ในการการทำธุรกรรมทางการเงินผ่าน Mobile banking ด้านความถี่ในการใช้บริการทางการเงินดิจิทัล และด้านการรู้จักการใช้จากสื่อและช่องทางประเภทธุรกรรมที่ใช้ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<.01 และ p<.05) กับตัวแปรตาม (การยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งทางการเงินของผู้สูงอายุ) เท่ากับ .832 สัมประสิทธิ์การตัดสินใจ (R2) เท่ากับ .692 และสัมประสิทธิ์การอธิบาย (Adjusted R2) เท่ากับ .688 โดยมีการยอมรับการใช้งานโมบายแบงกิ้งทางการเงินของผู้สูงอายุในเขตdรุงเทพมหานครและภาคกลางชนบท ร้อยละ 68.8 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ .01 และ .05 ตามลำดับ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
ณัฐปภัสร์ ดาราพงษ์. (2563). ปัจจัยที่มีผลต่อความน่าเชื่อถือในการทำธุรกรรมการเงินทางออนไลน์ผ่านธนาคารทางอินเตอร์เน็ตของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารนวัตกรรมธุรกิจ การจัดการ และสังคมศาสตร์, 1(1), 60-94. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/jibim/article/view/242628/170377
นพพงศ์ เกิดเงิน, สุทธาทิพย์ กำธรพิพัฒนกุล และ นรินทร สมทอง. (2564). ปัจจัยการยอมรับนวัตกรรมที่ส่งผลต่อความตั้งใจในการสั่งซื้ออาหารแบบออนไลน์เดลิเวอรีของผู้ใช้บริการในประเทศไทย. วารสารบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยแม่โจ้, 3(2), 1-19. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/MJBA/article/view/253587
พนม คลี่ฉายา. (2564). การใช้เทคโนโลยีดิจิทัลของผู้สูงอายุและข้อเสนอเพื่อการเสริมสร้างภาวะพฤฒิพลังและผลิตภาพของผู้สูงอายุไทย. Journal of Communication Arts, 39(2), 56-78. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jcomm/article/view/247470
พรรณิภา วิชัยพล และสุรินทร์ มรรคา. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมของผู้ใช้บริการธุรกรรมทางการเงินผ่านระบบอิเล็กทรอนิกส์ Mobile Banking ในอำเภอลานสกาจังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารศิลปการจัดการ, 7(2), 727-748. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/download/263495/176658
รังสินี ชาสุวรรณ, สมนึก เอื้อจิระพงษ์พันธ์ และ สุพิศ ฤทธิ์แก้ว. (2565). การยอมรับเทคโนโลยีแอปพลิเคชัันโมบายแบงก์กิ้งของผู้้สูงอายุในเขตพื้นที่ภาคใต้ตอนบน. วารสารวิชาการบริหารธุรกิจ สมาคมสถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย, 11(1), 159-174. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/apheitvu/article/view/255925
ศรัญญา วงศ์กำปั่น และ รุ้งนภา ผาณิตรัตน์. (2566). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศด้านสุขภาพของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสภาการพยาบาล, 38(3), 182-199. สืบค้นจาก https://he02.tci-thaijo.org/index.php/TJONC/article/view/263587
ศุภิสรา เดชะชาติ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการใช้บริการโมบายแบงก์กิ้งแอปพลิเคชัน ของผู้สูงอายุในเขตกรุงเทพมหานคร. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(7), 1-10. สืบค้นจาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/PMR/article/view/2707
สารัช สุธาทิพย์กุล และ พิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). สภาพปัญหา และการเรียนรู้การใช้เทคโนโลยีของผู้สูงอายุกรณีศึกษา ผู้สูงอายุที่ใช้สมาร์ทโฟนในพื้นที่บริเวณโดยรอบพระปิ่นเกล้า เขตบางกอกน้อย จังหวัดกรุงเทพมหานคร. สืบค้นจาก https://repository.rmutr.ac.th/bitstream/handle/123456789/760/rmutrconth_114.pdf?sequence=1&isAllowed=y
สุทิพย์ ประทุม และ สรัญณี อุเส็นยาง. (2565). การยอมรับเทคโนโลยีสารสนเทศในยุควิถีชีวิตใหม่. วารสารลวะศรีมหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 6(1), 1-18. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawasrijo/article/view/257078
สำนักงานสถิติแห่งชาติ. (2566). รายงานสถิติประชากรและเศรษฐกิจประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
สำนักทะเบียนกลาง. (2567). จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.
