การเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน และ 2) เพื่อศึกษาหาแนวทางในการแก้ไขปัญหากฎหมายเกี่ยวกับการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ  โดยรวบรวมข้อมูลจากหนังสือ บทความ วิทยานิพนธ์ รายงานการวิจัย และเอกสารที่เกี่ยวข้องผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัญหาที่สำคัญเกี่ยวกับการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมเกิดจากสถาบันอุดมศึกษาเอกชนบางแห่งไม่ได้กำหนดการเกษียณอายุไว้ในสัญญาหรือข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ส่งผลให้ผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนนั้นต้องทำงานไปจนสภาพร่างกายไม่สามารถทำงานต่อไปได้ต้องลาออกเองและทำให้ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชย 2) แนวทางแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมเอกชน ควรแก้ไขเพิ่มเติมกฎกระทรวงว่าด้วยการคุ้มครองการทำงานและผลประโยชน์ตอบแทนของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชน พ.ศ. 2549 โดยกำหนดให้การเกษียณอายุตามที่สถาบันและผู้ปฏิบัติงานตกลงกันหรือตามที่สถาบันกำหนดไว้ให้ถือว่าเป็นกรณีที่สถาบันบอกเลิกสัญญาจ้างและสถาบันมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าชดเชยไม่น้อยกว่าอัตราค่าชดเชยที่ผู้ปฏิบัติงานพึงมีสิทธิได้รับตามกฎหมาย และในกรณีที่สถาบันมิได้มีการตกลงหรือกำหนดการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานไว้ หรือตกลงหรือกำหนดการเกษียณอายุของผู้ปฏิบัติงานไว้เกินกว่า 60 ปี ให้ผู้ปฏิบัติงานที่มีอายุครบ 60 ปีขึ้นไปมีสิทธิแสดงเจตนาเกษียณอายุเพื่อขอรับค่าชดเชยจากสถาบันได้ องค์ความรู้ที่ได้จากการศึกษาปัญหาการเกษียณของผู้ปฏิบัติงานในสถาบันอุดมศึกษาเอกชนเกิดจากการที่ไม่มีการกำหนดอายุเกษียณ ทำให้ผู้ปฏิบัติงานไม่ได้รับค่าชดเชยเมื่อจำเป็นต้องลาออกหรือเมื่อร่างกายไม่พร้อมทำงานต่อ แนวทางแก้ไขคือการปรับปรุงกฎกระทรวงให้รองรับสิทธิในการเกษียณและค่าชดเชยตามกฎหมายอย่างเป็นธรรม ผู้มีอายุ 60 ปีขึ้นไปควรมีสิทธิแสดงเจตนาเกษียณและรับค่าชดเชยได้ แม้ไม่มีการตกลงล่วงหน้า