การบริหารสถานศึกษาเพื่อองค์กรแห่งความสุข
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้เป็นบทความเชิงแนวคิด มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลสู่การเป็นองค์กรแห่งความสุข โดยใช้วิธีการทบทวนและสังเคราะห์วรรณกรรมอย่างเป็นระบบ เพื่อตอบโจทย์สำคัญในการลดช่องว่างด้านประสิทธิภาพการบริหาร และยกระดับคุณภาพชีวิตบุคลากรทางการศึกษาที่เผชิญภาวะกดดันจากการเปลี่ยนผ่านทางเทคโนโลยี เนื้อหาของบทความแบ่งออกเป็น 4 ส่วนหลัก ได้แก่ 1) แนวคิดการบริหารสถานศึกษายุคดิจิทัลในประเทศไทย
2) แนวคิดเชิงจิตวิทยาเกี่ยวกับความสุข 3) การบริหารการเปลี่ยนแปลง และ 4) แนวคิดองค์กรแห่งความสุข ผลจากการสังเคราะห์นำไปสู่การนำเสนอ “5H Organizational Happiness Model” ซึ่งเป็นกรอบแนวคิดสำหรับการขับเคลื่อนสถานศึกษาสู่ความยั่งยืน ประกอบด้วย 5 มิติสำคัญ ได้แก่ การส่งเสริมสุขภาพที่ดี, การสร้างความสัมพันธ์ที่ดี, การพัฒนาและการเรียนรู้, การสร้างส่วนร่วมและลงมือทำ และการสร้างเป้าหมายและแรงบันดาลใจ โมเดลนี้ถูกออกแบบเพื่อเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์สำหรับผู้บริหารในการสร้างสมดุลระหว่างประสิทธิภาพการทำงานและความเป็นอยู่ที่ดีของบุคลากรในบริบทสถานศึกษาไทยยุคดิจิทัล
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต. (2554). คู่มือความสุข 5 มิติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
ขวัญเมือง แก้วดำเกิง. (2554). องค์กรแห่งความสุข: แนวคิดการสร้างสรรค์ และการประเมิน. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
ทินกร เผ่ากันทะ และ กัลยารัตน์ เมธีวีรวงศ์. (2565). แนวทางการบริหารสถานศึกษาในยุคดิจิทัล. วารสารสมาคมพัฒนาวิชาชีพการบริหารการศึกษาแห่งประเทศไทย, 4(2), 37-45. สืบค้นจาก https://so04.tci-thaijo.org/index.php/JAPDEAT/article/view/252246
ประวิตร เอราวรรณ์. (2567). การบริหารการศึกษายุคใหม่: ความท้าทายและโอกาสในโลกดิจิทัล. กรุงเทพฯ: สำนักเลขาธิการคุรุสภา.
ปัญจาภา ส่งเสริม. (2566). ภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลงของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษาภาคตะวันออก. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(1), 387-400. https://doi.org/10.14456/iarj.2023.26
พิกุล นามฮุง. (2565). การบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21. วารสารวิชาการนวัตกรรมการบริหารการศึกษา, 1(2), 30–43. สืบค้นจาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/EAIJ/article/view/920
วัฒนา โอทาตะวงษ์. (2566). ทักษะการบริหารสถานศึกษาในศตวรรษที่ 21 ของผู้บริหารสถานศึกษาสังกัดอาชีวศึกษาจังหวัดอุดรธานี. Interdisciplinary Academic and Research Journal, 3(3), 271–284. https://doi.org/10.14456/iarj.2023.129
ศราวุธ ทาคำ. (2558). สรรสาระองค์กรแห่งความสุข เล่ม 1 กระบวนการเคลื่อนงานสร้างสุข. กรุงเทพฯ: พี.เอ. ลีฟวิ่ง.
สุกัญญา แช่มช้อย. (2566). ภาวะผู้นำทางวิชาการในยุคดิจิทัล: แนวคิดและการประยุกต์ใช้ในสถานศึกษา. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สุนันท์ รุ่งอรุณแสงทอง และ สงวน อินทร์รักษ์. (2561). การบริหารสถานศึกษาขั้นพื้นฐานให้เกิดประสิทธิภาพ. วารสารการบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยศิลปากร, 10(2), 934–943. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EdAd/article/view/241221
สุรศักดิ์ ปาเฮ. (2562). การศึกษาภควันตภาพเรียนได้ทุกหนทุกแห่งและทุกเวลา. แพร่: แพร่ไทยอุตสาหการพิมพ์.
สุวิทย์ ฝ่ายสงค์ และลำพอง กลมกูล. (2565). หลักธรรมสำหรับสร้างองค์กรแห่งความสุขในการทำงาน. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 9(6), 131–143. สืบค้นจาก https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/262054
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2554). มาสร้างองค์กรแห่งความสุขกันเถอะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ.
อติคุณ สินธนาปัญญา, อภิธีร์ ทรงบัณฑิตย์, ราชันย์ บุญธิมา และ วีระ สุภากิจ. (2557). การบริหารความสุขในสถานศึกษา. วารสารสุทธิปริทัศน์, 28(88), 15–32. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/DPUSuthiparithatJournal/article/view/244771
Bekhet, A. K. A., Zauszniewski, A. Z., & Nakhla, W. E. (2008). Happiness: Theoretical and empirical considerations. Nursing Forum, 43(1), 12–23. https://doi.org/10.1111/j.1744-6198. 2008.00091.x
Johannes, M. P., & Paul, S. G. (1977). Toward a workable framework in new perspectives on organizational effectiveness. New Jersey: Jossey-Bass.
Layard, R. (2007). Happiness: Lessons from a new science. London: Penguin Books.
Manion, J. (2003). Joy at work: Creating a positive workplace. JONA: The Journal of Nursing Administration, 33(12), 652–659.
OECD. (2023). Shaping digital education: Advancing school quality and equity through technology. Paris: OECD Publishing.
Seligman, M. E. P. (2011). Flourish: A visionary new understanding of happiness and well-being. New York: Free Press.
Spillane, J. P., & Kenney, A. W. (2012). School administration in a changing education sector: The US experience. Journal of Educational Administration, 50(5), 541–561. https://doi.org/10.1108/09578231211249817