การจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษาเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทยของผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) สร้างแผนการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษาเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทยของผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ 2) ศึกษาทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทยหลังการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษาของผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการในชั้นเรียน ใช้แนวคิดการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษา เป็นกรอบการวิจัย ผู้เข้าร่วมวิจัยคือผู้เรียนชาวต่างชาติที่เรียนในหลักสูตรภาษาและวัฒนธรรมไทยของสถาบันภาษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ปีการศึกษา 2567 จำนวน 13 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ประกอบด้วย 1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษาเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทย 2) แบบทดสอบวัดทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทย วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ร้อยละ และค่าสถิติที ผลการวิจัยพบว่า 1) แผนการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหาและภาษาเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทย ของผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ มีค่าเฉลี่ยดัชนี ความสอดคล้องของแผนการสอนเท่ากับ 0.96 2) ทักษะการอ่านภาษาไทยและความเข้าใจวัฒนธรรมไทยของผู้เรียนสูงขึ้น หลังการจัดการเรียนรู้ที่บูรณาการเนื้อหา และภาษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ทัศนะและความคิดเห็นที่ปรากฏในวารสาร ถือเป็นความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความนั้น และไม่ถือเป็นทัศนะและความรับผิดชอบของกองบรรณาธิการ
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ เลาหบูรณะกิจ คะตะกิริ. (2565). ภาษาศาสตร์ประยุกต์เพื่อการเรียนการสอนภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กิ่งกาญจน์ บูรณสินวัฒนกุล. (2561). กลวิธีการสอนภาษาไทยเพื่อการสื่อสารสำหรับผู้เรียนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วารสารศิลปศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์, 18(2), 164-178. https://doi.org/10.14456/lartstu.2018.17
นวลทิพย์ เพิ่มเกษร. (2016). การจัดหลักสูตรการสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. วรรณวิทัศน์, 9, 107–120. https://doi.org/10.14456/vannavidas.2009.5
นิธิอร พรอำไพสกุล. (2565). การสร้างบทอ่านเชิงวัฒนธรรมเพื่อพัฒนาทักษะการอ่านของนักศึกษาเวียดนาม. วารสารศิลปศาสตร์ปริทัศน์, 17(2), 132–149. https://doi.org/10.14456/lar.2022.18
พรประภา ชัยนา และ ลัดดา หวังภาษิต. (2564). การพัฒนาความสามารถในการอ่านเชิงรุกและความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 ตามแนวคิดการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 13(1), 336-352. สืบค้นจาก https://so05.tci-thaijo.org/index.php/suedureasearchjournal/article/view/249499
พรพิมล ประสงค์พร และ จิตรา จันทราเกตุรวิ. (2562). แนวคิดในการจัดการเรียนรู้แบบบูรณาการเนื้อหาและภาษา. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์, 20(1), 139–152. สืบค้นจาก https://ejournals.swu.ac.th/index.php/jedu/article/view/11850
พระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ. 2553. (2553). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 127 ตอนที่ 38 ก หน้า 1–8 (2 เมษายน 2553).
รุ่งฤดี แผลงศร. (2560). ศาสตร์การสอนภาษาไทยในฐานะภาษาต่างประเทศ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วงศ์วธู เฮงประเสริฐ, บุญสม ทับสาย และ จินตนา ศิริธัญญารัตน์. (2566). การพัฒนาความสามารถในการอ่านภาษาอังกฤษเพื่อความเข้าใจและความรู้ด้านเนื้อหาวิทยาศาสตร์ด้วยการจัดการเรียนการสอนกลวิธีเป็นฐานร่วมกับแนวคิดบูรณาการเนื้อหาและภาษาสำหรับนักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 4. วารสารสังคมศาสตร์วิจัย, 14(1), 38-56. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ssr/article/view/260024
วชิรญาณ์ พรหมมิ และ พงศธร มหาวิจิตร. (2566). การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ภาษาอังกฤษที่ส่งเสริมการเรียนรู้วัฒนธรรมไทยตามกรอบแนวคิดของ MORAN โดยใช้วิธีการบูรณาการเนื้อหาและภาษา (CLIL) สำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษา ปีที่ 4-6. วารสารครุศาสตร์ปริทรรศน์ คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, 10(3), 410–422. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDMCU/article/view/262952
ศิริวรรณ เสนาวงษ์. (2552). การพัฒนาทักษะการอ่านและกระบวนการคิดกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทยสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โดยใช้บทความ. วารสารศึกษาศาสตร์ ฉบับวิจัยบัณฑิตศึกษา, 32(3), 66-74. สืบค้นจาก https://so02.tci-thaijo.org/index.php/EDKKUJ/ article/view/50061
สถาบันภาษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่. (ม.ป.ป.). Why Choose Learn Thai CMU?. สืบค้นเมื่อ 10 กันยายน 2568, จาก https://www.learnthaicmu.com/
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2560). มาตรฐานการเรียนรู้และตัวชี้วัด กลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาไทย (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560) ตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. สืบค้นจาก https://academic.obec.go.th
Coonan, C. M. (2003). Planning for CLIL: A general outline and thoughts on two micro-features. In T. Barbero & T. Boella (Eds.), L’uso veicolare della lingua straniera in apprendimenti non linguistici (Quaderni 6, pp. 24-47). Torino: Ufficio Scolastico Regionale per il Piemonte.
Coyle, D., Hood, P., & Marsh, D. (2010). CLIL: Content and language integrated learning. Cambridge: Cambridge University Press.
Fisher, D., & Frey, N. (2008). Better learning through structured teaching: A framework for the gradual release of responsibility. Alexandria: ASCD.
Pearson, P. D., & Gallagher, M. C. (1983). The instruction of reading comprehension. Contemporary Educational Psychology, 8(3), 317-344. https://doi.org/10.1016/0361-476X(83)90019-X
