การพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการ ของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การบริหารงานวิชาของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงามีปัญหาและอุปสรรคที่คล้ายกัน คือ ขาดความเป็นระบบ ขาดแคลนครูเฉพาะด้าน ครูไม่ครบชั้น ครูมีจำนวนน้อย ภาระงานเหนืองานสอนมากจึงทำให้สอนได้ไม่เต็มที่ครูขาดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวชี้วัดการบริหารงานวิชาการ และมีอัตราการย้ายออกของครูไปยังโรงเรียนที่มีขนาดใหญ่กว่าค่อนข้างสูง ซึ่งทำให้ขาดความต่อเนื่องในการทำงาน การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพปัญหาในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงา 2) สร้างและพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการพร้อมทั้งคู่มือการใช้ และ 3) ประเมินความเหมาะสมของกระบวนการบริหารงานวิชาการ การวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน ดังนี้ (1) การศึกษาสภาพปัญหาในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน 6 คน ครู 70 คน รวมทั้งสิ้น 76 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น .89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (2) การสร้าง และพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการพร้อมทั้งคู่มือการใช้ โดยการสนทนากลุ่ม กับผู้ทรงคุณวุฒิ 7 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบบันทึกการสนทนากลุ่ม และ (3) การประเมินความเหมาะสมของกระบวน การบริหารงานวิชาการ กลุ่มเป้าหมาย ได้แก่ ผู้อำนวยการโรงเรียน 6 คน และหัวหน้าฝ่ายบริหารงานวิชาการ 6 คน รวมทั้งสิ้น 12 คน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าความเชื่อมั่น .89 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพื้นฐาน ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพปัญหาในการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงาโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง 2) การสร้าง และพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงาพร้อมทั้งคู่มือการใช้ พบว่า สามารถแบ่งออกเป็น 2 กระบวนการ ดังนี้ คือ กระบวนการหลักการบริหารงานวิชาการ 1 กระบวนการ และกระบวนการย่อยการปฏิบัติงานวิชาการ 10 กระบวนการซึ่งในแต่ละกระบวนการมีขั้นตอน และกิจกรรมปฏิบัติงานที่ครอบคลุม PDCA มีตัวชี้วัดคุณภาพเพื่อการบรรลุผลตามตัวชี้วัดคุณภาพทุกขั้นตอน และ 3) ผลประเมินความเหมาะสมของกระบวนการบริหารงานวิชาการของโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดเล็กในจังหวัดพังงา ระดับมากที่สุด เมื่อพิจารณาเป็นรายด้าน พบว่า อยู่ในระดับมากที่สุด 3 ด้าน เรียงตามลำดับ คือ ด้านความมีประโยชน์ ด้านความเป็นไปได้ในการนำไปใช้ และด้านความเหมาะสม ผลการวิจัยนี้จะเป็นประโยชน์ต่อผู้บริหารสถานศึกษา และครูจะสามารถใช้เป็นเครื่องมือในการพัฒนากระบวนการบริหารงานวิชาการ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผู้เขียนต้องยินยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กองบรรณาธิการวารสารกำหนด และผู้เขียนต้องยินยอมให้บรรณาธิการ แก้ไขความสมบูรณ์ของบทความได้ในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเผยแพร่
- ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารเทคโนโลยีภาคใต้คงไว้ซึ่งสิทธิ์ในการตีพิมพ์ครั้งแรก โดยเหตุที่บทความนี้ปรากฏในวารสารที่เข้าถึงได้จึงอนุญาตให้นำบทความไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการศึกษา แต่มิใช่เพื่อการพาณิชย์
เอกสารอ้างอิง
Apicha, P., Paladorn, S., & Sadayu, T. (2017). Problems and guided development of academic affairs administration of secondary schools in Samutprakarn under Secondary Educational Service Area Office 6. Rajapark Journal, 11(21), 210-219 [in Thai]
Chawanlax, R., Thanongsak, K., Waro, P., & Pornthep, S. (2016). The development of academic administration effectiveness for small schools under the office of secondary educational service area office in the Northeast Thailand. Ratchaphruek Journal, 14(3), 57-64. [in Thai]
Darbavasu, S., & Siritongthaworn, S. (2012). Development of Academic Administration Process of the Basic Education Schools based on the Quality Management Concept (Research Report). Bangkok: National Research Council. [in Thai]
Chinsaen, U. (2016). Developing Guidelines forAcademic Administration in Terms of Assessment, Evaluation, and Transfer of Academic Results for Educational Institutions, Educational Service Area Offices Mahasarakham Primary School District 3 (Master’s Thesis). Mahasarakham University, Mahasarakham Province. [in Thai]
Cronbach, L. J. (1970). Essentials of Psychological Testing. New York: Harper & Row.
Deming, W.E. (1986). Out of the Crisis. MIT Press.Kanade, K. (2016). School Performance Management System Development Elementary School under the Office of the Basic Education Commission (Doctoral Dissertation). Maha Sarakham Rajabhat University, Maha Sarakham Province. [in Thai]
Krejcie, R.V., & Morgan, D. W. (1970). Determining Sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
National Productivity Institute. (2015). PDCA is at the Heart of Continuous Improvement. Retrieved October 15, 2021, from https:// www.ftpi.or.th/2015/2125. [in Thai]
Tepa, D. (2019). Development of Academic Administration Manual of Ban Thao Boonruang School Hang Dong District, Chiang Mai Province (Master’s Thesis). Chiang Mai University, Chiang Mai Province. [in Thai]
The Secondary Educational Service Area Office Phangnga Phuket Ranong. (2020). Report on the Results of Self-assessment of Educational Institutions, Academic Year 2020. Phangng. [in Thai]
