แนวทางการพัฒนาศักยภาพและยกระดับผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวเพื่อหนุนเสริม การท่องเที่ยวทางราง วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การท่องเที่ยวทางรางในพื้นที่วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช มีศักยภาพในการดึงดูดนักท่องเที่ยวด้วยเสน่ห์ของธรรมชาติและวัฒนธรรมท้องถิ่น อย่างไรก็ตาม ยังขาดการศึกษาที่ครอบคลุมเกี่ยวกับพฤติกรรม ความพึงพอใจ และปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจท่องเที่ยวของนักท่องเที่ยว ซึ่งเป็นข้อมูลสำคัญในการพัฒนาผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวและยกระดับการให้บริการให้สอดคล้องกับความต้องการของนักท่องเที่ยวยุคใหม่ นอกจากนี้ การท่องเที่ยวทางรางยังต้องเผชิญกับข้อจำกัดด้านโครงสร้างพื้นฐาน สิ่งอำนวยความสะดวก และการสื่อสารการตลาดที่ยังไม่เพียงพอ ส่งผลให้การพัฒนาการท่องเที่ยวในพื้นที่ยังไม่บรรลุศักยภาพอย่างเต็มที่ โดยมีวัตถุประสงค์การวิจัย ได้แก่ 1) เพื่อศึกษาพฤติกรรมการท่องเที่ยวทางรางของนักท่องเที่ยวในพื้นที่วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช 2) เพื่อศึกษาความพึงพอใจด้านส่วนประสมการตลาดบริการการท่องเที่ยวทางรางในพื้นที่วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช 3) เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อส่วนประสมการตลาดบริการการท่องเที่ยวทางรางในพื้นที่วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช และ 4) เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาศักยภาพและยกระดับผลิตภัณฑ์การท่องเที่ยวทางรางในพื้นที่วิถีถิ่นเขาหลวง จังหวัดนครศรีธรรมราช การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถาม จากกลุ่มตัวอย่างนักท่องเที่ยวชาวไทย จำนวน 370 คน โดยใช้การสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมถึงสถิติไคสแควร์ เพื่อทดสอบความสัมพันธ์ของตัวแปร ผลการวิจัย พบว่า นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นพนักงานเอกชนเพศหญิง อายุระหว่าง 31-40 ปี การศึกษาระดับปริญญาตรี สถานภาพสมรส และมีรายได้เฉลี่ย 20,001-30,000 บาทต่อเดือน ด้านพฤติกรรมการท่องเที่ยวพบว่า ส่วนใหญ่เคยเดินทางมาแล้วมากกว่า 1 ครั้ง โดยรับทราบข้อมูลจากครอบครัวและคนใกล้ชิด นิยมเดินทางคนเดียว พักค้าง 1 คืน และชื่นชอบการท่องเที่ยวแหล่งธรรมชาติ ด้านความพึงพอใจโดยรวมอยู่ในระดับปานกลาง (= 3.33) โดยมีความพึงพอใจสูงสุดในด้านสินค้าและบริการ (
= 3.81) และต่ำสุดในด้านลักษณะทางกายภาพ (
= 2.97) การวิเคราะห์ความสัมพันธ์พบว่า อายุ อาชีพ รายได้ ประสบการณ์การท่องเที่ยว แหล่งข้อมูล วัตถุประสงค์การเดินทาง ช่วงเวลา และลักษณะการเดินทางมีความสัมพันธ์กับความพึงพอใจในระดับปานกลาง โดยผลการวิจัยนำไปสู่การเสนอแนวทางการพัฒนา 5 ด้าน ประกอบด้วย การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งอำนวยความสะดวก การพัฒนาการสื่อสารการตลาดและประชาสัมพันธ์ การพัฒนาศักยภาพบุคลากร การส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชน และการสร้างเครือข่ายความร่วมมือ แนวทางดังกล่าวจะช่วยยกระดับศักยภาพการท่องเที่ยวทางรางในพื้นที่ให้มีการพัฒนาอย่างยั่งยืน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผู้เขียนต้องยินยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กองบรรณาธิการวารสารกำหนด และผู้เขียนต้องยินยอมให้บรรณาธิการ แก้ไขความสมบูรณ์ของบทความได้ในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเผยแพร่
- ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารเทคโนโลยีภาคใต้คงไว้ซึ่งสิทธิ์ในการตีพิมพ์ครั้งแรก โดยเหตุที่บทความนี้ปรากฏในวารสารที่เข้าถึงได้จึงอนุญาตให้นำบทความไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการศึกษา แต่มิใช่เพื่อการพาณิชย์
เอกสารอ้างอิง
Andriotis, K., & Vaughan, R. D. (2020). Urban residents’ attitudes towards tourism development: The case of Crete. Journal of Sustainable Tourism, 28(4), 531-552. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1678920
Anderson, J., Smith, B., & Wilson, C. (2023). Community participation in sustainable tourism development. Journal of Sustainable Tourism, 31(2), 145-162.
Best, J. W., & Kahn, J. V. (2006). Research in Education (10th ed.). Pearson Education.
Brown, R., & Davis, M. (2023). Stakeholder collaboration in tourism development: A case study approach. Tourism Management, 45, 78-92.
Chanatana, S. (2022). The potential of tourism and development strategies in Nakhon Si Thammarat. Journal of the Faculty of Humanities and Social Sciences, Rajabhat Phranakhon University, 6(1), 94-106. [In Thai]
Cohen, E., & Cohen, S. A. (2020). New directions in the sociology of tourism. Current Issues in Tourism, 23(9), 1000-1015. https://doi.org/10.1080/13683500.2019.1594715
Cochran, W. G. (1953). Sampling Techniques. John Wiley & Sons.
Gössling, S., & Higham, J. (2020). Tourism and carbon emission reduction: towards a critical research agenda. Journal of Sustainable Tourism, 28(2), 224-244. https://doi.org/10.1080/09669582.2019.1677070
Hjalager, A. M. (2021). Tourism Destination Development: Turns and tactics. Routledge.
Hudson, S., & Thal, K. (2022). The impact of social media on tourism consumer behavior. Journal of Travel Research, 61(2), 345-360. https://doi.org/10.1177/00472875211009860
Kaiyorawan, Y. (2022). Analysis of completely randomized block design plans. Journal of Industrial Technology Academic: Suan Sunandha Rajabhat University, 10(2), 23-36. [In Thai]
Martinez, S., & Johnson, K. (2024). Service quality enhancement through personnel development in tourism industry. International Journal of Hospitality Management, 52, 234-248.
Piboonrungroj, P., Wannapan, S., & Chaiboonsri, C. (2023). The Impact of Gastronomic Tourism on Thailand Economy: Under the Situation of COVID-19 pandemic. SAGE Open, 13(1), 1-10. https://dx.doi.org/10.1177/21582440231154803
Polit, D. F., & Beck, C. T. (2021). Nursing research: Generating and Assessing Evidence for Nursing Practice (11th ed.). Wolters Kluwer.
Porter, M. E. (2021). Competitive Advantage of nations: Creating and Sustaining Superior Performance. Free Press.
Purim, S., Zhang, W., Sukpatch, K., & Wichitphongsa, W. (2023). Tourist behavior and sustainable tourism policy planning in the COVID-19 era: insights from Thailand. Sustainability, 15(7), 5724. https://dx.doi.org/10.3390/su15075724
Richards, G. (2021). Cultural tourism: a review of recent research and trends. Journal of Tourism Futures, 7(1), 36-50.
Sangthong, M. T., Saephu, K. W., & Osarit, S. R. (2022). The relationship between perceived image and perceived service quality of the public using railway stations in Nakhon Si Thammarat Province. Journal of Management Technology, 3(2), 1-14. [In Thai]
Smith, M., & Richards, G. (2020). The Routledge Handbook of Cultural Tourism. Routledge.
Smith, M. K., & Yang, X. (2021). Gender differences in tourism experiences: a comparative analysis. Annals of Tourism Research, 89, 103198. https://doi.org/10.1016/j.annals.2021.103198
Tantivejakul, N. (2023). The state railway of Siam and the origin of tourism public relations in Thailand (1917–1941). Corporate Communications: An International Journal, 28(2), 123-140. https://dx.doi.org/10.1108/ccij-12-2022-0168
Taber, K. S. (2018). The use of Cronbach's alpha when developing and reporting research instruments in science education. Res Sci Educ, 48(6), 1273-1296. https://doi 10.1007/s11165-016-9602-2
Tourism Authority of Thailand. (2020). Annual Report on Tourism in Thailand 2020. Tourism Authority of Thailand. [In Thai]
Tourism Authority of Thailand. (2022). Strategic Plan for Tourism Development in Nakhon Si Thammarat 2022-2026. [In Thai]
Thompson, J. (2022). Infrastructure development and its impact on tourism growth. Journal of Infrastructure Development, 14(2), 89-104.
Thompson, R., & Williams, S. (2023). Infrastructure development and tourism attraction: a global perspective. Tourism Planning & Development, 18(4), 412-428.
Wilson, P., & Chen, L. (2022). Digital marketing strategies in tourism: Emerging trends and opportunities. Journal of Travel Research, 61(3), 289-304.
