การพัฒนาผู้เรียนกับการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะ กรณีศึกษา มะขามเตี้ยแห่งความสุข ตำบลมะขามเตี้ย อำเภอเมือง จังหวัดสุราษฎร์ธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะเพื่อสร้าง “มะขามเตี้ยแห่งความสุข” เป็นกรณีศึกษาจริงในการจัดการเรียนการสอนรายวิชานโยบายสาธารณะ (925-211) ผ่านห้องปฏิบัติการสังคม เพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้และฝึกปฏิบัติการออกแบบนโยบายอย่างมีส่วนร่วม เชื่อมโยงกระบวนการวางแผน การจัดการ และการพัฒนานวัตกรรมเพื่อสุขภาวะชุมชน มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาผู้เรียนให้เข้าใจการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะ โดยใช้รูปแบบวิจัยเชิงปฏิบัติการ ที่เน้นกระบวนการเรียนรู้ร่วมกันระหว่างผู้เรียนกับชุมชน ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษา 125 คน ประชาชนตำบลมะขามเตี้ย 500 คน และชมรมมะขามเตี้ยแห่งความสุข 25 คน เครื่องมือวิจัย คือ แบบสอบถาม แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แบบประเมินโครงการ และแบบสังเกตการมีส่วนร่วม เก็บข้อมูลเดือนกรกฎาคม 2567 – มิถุนายน 2568 โดยนักศึกษาได้พัฒนาโครงการนโยบาย จำนวน 10 โครงการ ลักษณะห้องเรียนปฏิบัติการทางสังคม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา และการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงคุณภาพ ผลการศึกษา พบว่า (1) การเปลี่ยนแปลง “องค์ความรู้” ของผู้เรียนเกี่ยวกับกระบวนการนโยบายสาธารณะ โดยเฉพาะการมีส่วนร่วมกับพื้นที่ ชุมชน และกระบวนการเชิงปฏิบัติจริง (2) ห้องเรียนปฏิบัติการทางสังคมส่งเสริมการเรียนรู้แบบประสบการณ์ เชื่อมโยงกับการวางแผนและการขับเคลื่อนนโยบายสาธารณะ และ (3) แนวทางและ “ตัวแบบมะขามเตี้ยแห่งความสุข” ช่วยให้นักศึกษาสามารถออกแบบนโยบายสาธารณะเพื่อความสุขของประชาชนตำบลมะขามเตี้ยได้จริง โครงการนโยบาย จำนวน 10 โครงการ ผ่านวงจรการออกแบบนโยบาย ประกอบด้วย (1) สำรวจปัญหา (2) จัดเรียงปัญหา (3) ก่อตัวนโยบาย (4) กำหนดนโยบาย (5) ตัดสินใจนโยบาย (6) นโยบายไปสู่การปฏิบัติ และ (7) ประเมินผลนโยบายสู่การขับเคลื่อนอย่างยั่งยืน “ตัวแบบมะขามเตี้ยแห่งความสุขโดยการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมกับพื้นที่” เพื่อเป็นต้นแบบการเรียนรู้และการพัฒนานโยบายสาธารณะแบบมีส่วนร่วมอย่างมีประสิทธิภาพระหว่างผู้เรียนและชุมชนอย่างมีประสิทธิภาพ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
- ผู้เขียนต้องยินยอมปฏิบัติตามเงื่อนไขที่กองบรรณาธิการวารสารกำหนด และผู้เขียนต้องยินยอมให้บรรณาธิการ แก้ไขความสมบูรณ์ของบทความได้ในขั้นตอนสุดท้ายก่อนเผยแพร่
- ลิขสิทธิ์บทความเป็นของผู้เขียน แต่วารสารเทคโนโลยีภาคใต้คงไว้ซึ่งสิทธิ์ในการตีพิมพ์ครั้งแรก โดยเหตุที่บทความนี้ปรากฏในวารสารที่เข้าถึงได้จึงอนุญาตให้นำบทความไปใช้เพื่อประโยชน์ทางการศึกษา แต่มิใช่เพื่อการพาณิชย์
เอกสารอ้างอิง
Department of Provincial Administration. (2022). Population and Housing Statistics as of December 2022. Ministry of Interior. Retrieved from https://stat.bora.dopa.go.th. [in Thai]
Hattakam, R. (2017). Development of components and indicators of gross happiness. Journal of Interdisciplinary Management, 1(1), 104–105. [in Thai]
Hogwood, B.W., & Gunn, L.A. (1984). Policy Analysis for the Real World. Oxford, Oxford University Press.
Kemmis, S., & McTaggart, R. (2005). Participatory Action Research: Communicative Action and the Public sphere. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The Sage handbook of qualitative research (3rd ed., pp. 559–603). Thousand Oaks, CA: Sage.
Krabuanprakan, U. (2020). Social Lab Process for Driving Systemic Change from Within Bangkok. Bangkok, 10160. [in Thai]
Local Development Institute. (2021). Knowledge of Public Policy Development and Advocacy for Participatory Health: Driving Policy from the National Level to Area-Based Implementation (Research Report), National Health Commission Office, Nonthaburi, 11000, Thailand. [in Thai]
Makhamtia Subdistrict Administrative Organization. (2016). Strategic Plan of Makhamtia Subdistrict Administrative Organization, Makhamtia Subdistrict Administrative Organization. Surat Thani, 84000, Thailand. [in Thai]
Prince of Songkla University, Surat Thani Campus. (2023). Course Description 925-211: Public Policy. Faculty of Liberal Arts and Management Sciences. [in Thai]
Uwanno, B., & Thawilwadee, B. (2005). Participatory Democracy. Chulalongkorn University Press, Bangkok, 10330, Thailand. [in Thai]
