การห้ามถ่ายภาพในสถานพยาบาลและการบังคับใช้พระราชบัญญัติ สุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 มาตรา 7

บทคัดย่อ

กรณีสถานพยาบาลหลายแห่งได้ติดประกาศห้ามมิให้มีการถ่ายภาพหรือบันทึกภาพและเสียงภายในสถานพยาบาล โดยให้เหตุผลว่าเป็นการกระทำที่ขัดต่อพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ.2550 มาตรา 7 และมีการตีความว่าเป็นการห้ามมิให้ถ่ายภาพในสถานพยาบาลโดยเด็ดขาด จึงมีข้อพิจารณาว่าบทบัญญัติดังกล่าวจะสามารถบังคับใช้ในการห้ามถ่ายภาพในสถานพยาบาลได้ภายใต้ขอบเขตเพียงใด

            จากการศึกษาพบว่าความผิดตามพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ มาตรา 7 เป็นความผิดอาญาที่มีวัตถุประสงค์เพื่อคุ้มครองข้อมูลด้านสุขภาพอันเป็นความลับส่วนบุคคล มิได้มุ่งเน้นการกระทำในการถ่ายภาพหรือบันทึกภาพและเสียงในสถานพยาบาลโดยเฉพาะ แต่ต้องมีการกระทำอันเป็นการเปิดเผยข้อมูลด้านสุขภาพในประการที่น่าจะทำให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูล นอกจากนั้นหากเป็นการใส่ความต่อบุคคลที่สามโดยประการที่น่าจะทำให้ผู้อื่นนั้นเสียชื่อเสียง ถูกดูหมิ่น หรือถูกเกลียดชัง อาจมีความรับผิดทางอาญาในเรื่องหมิ่นประมาท และหากเป็นการละเมิดให้บุคคลอื่นเกิดความเสียหายก็อาจมีความรับผิดในทางแพ่งได้ แต่อย่างไรก็ตามกรณีการถ่ายภาพส่วนตัว หรือถ่ายภาพเพื่อบันทึกข้อมูลสุขภาพของตน หรือกระทำโดยผู้มีอำนาจกระทำการแทน หรือได้รับความยินยอม ย่อมสามารถกระทำได้ และได้รับความคุ้มครองตามรัฐธรรมนูญตราบเท่าที่การใช้สิทธิเสรีภาพนี้ไม่กระทบกระเทือนความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน และไม่ละเมิดสิทธิเสรีภาพของผู้อื่น 

            ดังนั้น เพื่อไม่ให้เกิดปัญหาในการตีความ และเกิดความเข้าใจที่ถูกต้องตรงกัน ลดความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจระหว่างบุคลากรทางการแพทย์และผู้เข้ารับการบริการในสถานพยาบาล เพื่อคุ้มครอง สิทธิของผู้ป่วย การปฏิบัติงานของบุคลากรทางการแพทย์ และไม่เป็นการจำกัดสิทธิเสรีภาพในการกระทำของบุคคล จึงเสนอให้มีการกำหนดมาตรการหรือแนวปฏิบัติที่ชัดเจนในการถ่ายภาพในสถานพยาบาล ระบุถึงข้อห้ามและข้อยกเว้นที่สามารถกระทำได้ และอาจกำหนดมาตรการทางกฎหมายในกรณีที่การถ่ายภาพหรือบันทึกเสียงเป็นการขัดขวางการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ โดยอาจเทียบเคียงกับมาตรการในการห้ามบันทึกภาพและเสียงในบริเวณศาลและการพิจารณาคดี หรืออาจเพิ่มความรับผิดทางอาญาในกรณีที่การบันทึกภาพหรือเสียงนั้นเป็นการละเมิดสิทธิส่วนบุคคล