รูปแบบการบริหารจัดการที่มีประสิทธิผลในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือกลาง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์ 1)เพื่อศึกษาประสิทธิผลของรูปแบบการบริหารจัดการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 2)เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิผลรูปแบบการบริหารจัดการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนา 3)เพื่อเสนอแนะแนวทางการบริหารจัดการองค์กรการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือกลาง การดำเนินการวิจัยเป็นการวิจัยแบบผสาน การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ พระสังฆาธิการในพื้นที่ศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงตอนกลาง ได้แก่ จังหวัดกาฬสินธุ์ จังหวัดขอนแก่น จังหวัดมหาสารคาม และจังหวัดร้อยเอ็ด จำนวน 120 รูป มาจากจำนวนประชากร544 รูป และการวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้วิธีการสัมภาษณ์ จำนวน 20 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการพรรณนา สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลจากแบบสอบถาม ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบความแปรปรวนแบบทางเดียว โดยกำหนดค่านัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการวิจัยพบว่า1) ประสิทธิผลการบริหารจัดการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง โดยรวมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับมาก2) การเปรียบเทียบประสิทธิผลการบริหารจัดการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง โดยรวมทั้ง 4 ด้าน จำแนกตามอายุ พรรษา วุฒิการศึกษา ประสบการณ์ทำงานพบว่า พระสังฆาธิการที่มีอายุต่างกันมีความคิดเห็นต่อประสิทธิผลการบริหารจัดการในการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง โดยรวมทั้ง 4 ด้าน ไม่แตกต่างกัน 3)ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการบริหารจัดการองค์กรการเผยแผ่พระพุทธศาสนาของศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัด ภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลาง เรียงลำดับตามความถี่จากมากไปหาน้อย ดังนี้ เจ้าหน้าที่ควรให้บริการอย่างเท่าเทียมกันและ มาตรฐานเดียวกันโดยไม่คำนึงถึงขนาดของงาน รองลงมา คือศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดควรได้รับการขยายอาคารสถานที่ของสำนักงาน เพื่อให้การทำงานมีความคล่องตัวและอำนวย ความสะดวกได้มากขึ้น และน้อยสุด คือ ศูนย์การเผยแผ่พระพุทธศาสนาจังหวัดมีการวางแผนประจำปีให้มากขึ้น และชี้แจงให้ พระสงฆ์เข้าใจกว่าที่เป็นอยู่