การเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี 2) เพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นของนักเรียนที่มีต่อการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี 3) เพื่อศึกษาปัญหา อุปสรรค และข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี ระเบียบวิธีวิจัยเป็นแบบผสานวิธี ระหว่างการวิจัยเชิงปริมาณ เป็นการสำรวจด้วยแบบสอบถามซึ่งมีค่าความเชื่อมั่นทั้งฉบับเท่ากับ 0.940 กับกลุ่มตัวอย่าง คือ เด็กนักเรียนจากสถานศึกษาในเขตพื้นที่ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี  จำนวน 182 คน ทำการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยโปรแกรมสำเร็จรูปทางสังคมศาสตร์ สถิติที่ใช้คือค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบค่าที และการทดสอบค่าเอฟ ด้วยวิธีวิเคราะห์ความแปรปรวนทางเดียว และการวิจัยเชิงคุณภาพด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 8 รูปหรือคน โดยใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนาสรุปเป็นความเรียง ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนมีความคิดเห็นเกี่ยวกับการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( =3.86, S.D.=0.498) 2. ผลการทดสอบสมมติฐานการวิจัย พบว่า นักเรียนที่มีเพศต่างกัน มีอายุต่างกันมีระดับการศึกษาต่างกัน มีความคิดเห็นต่อการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี โดยภาพรวม ไม่แตกต่างกัน จึงปฏิเสธสมมติฐานการวิจัย 3. ปัญหา อุปสรรคเกี่ยวกับการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชนของพระสงฆ์ ตำบลเจริญธรรม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี พบว่า 1. ผู้เรียนมีจำนวนมากและมีวัยที่แตกต่างกันเป็นอุปสรรคต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้ พระสงฆ์ยังขาดทักษะในการนำเอาธรรมะไปใช้ให้สอดคล้องกับเยาวชน พระสงฆ์ขาดแคลนงบประมาณที่จะให้ในการสนับสนุนการผลิตสื่อการเรียนการสอน เช่นบอร์ดให้ความรู้เกี่ยวกับคุณธรรม 2. พระสงฆ์ขาดทักษะในการสอน โดยเน้นสอนแบบท่องจำมากกว่าบูรณาการ พระสงฆ์ขาดการวงแผนการเรียนการสอนที่ดี ขาดระบบการเรีนการสอนตามวัตถุประสงค์ นึกอยากสอนอะไรก็สอน 3.ขาดแหล่งเรียนรู้ เพื่อพัฒนาการเสริมสร้างอัตลักษณ์ความเป็นไทยพุทธแก่เด็กและเยาวชน