กลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณ กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับกลยุทธ์การตลาดแหล่งท่องเที่ยวและระดับผลสัมฤทธิ์ ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณ กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ และศึกษาความสัมพันธ์กลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณ กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ ประชากรที่ใช้ในวิจัย คือ นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวยังกลุ่มอารยธรรมขอมโบราณของกลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ ในปี พ.ศ.2563 จำนวนนักท่องเที่ยวทั้ง 4 จังหวัด รวมทั้งหมด 15,124,390 คน กลุ่มตัวอย่างได้มาโดยใช้สูตรของยามาเน่ คือ นักท่องเที่ยวที่เดินทางเข้ามาท่องเที่ยวในจังหวัดนครราชสีมา  จังหวัดชัยภูมิ จังหวัดบุรีรัมย์ และจังหวัดสุรินทร์ จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม หาค่าความเชื่อมั่นแบบสอบถามได้เท่ากับ .91 สถิติที่ใช้ทดสอบสมมุติฐาน ได้แก่ ค่าสหสัมพันธ์เพียร์สัน ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการศึกษาระดับกลยุทธ์การตลาดและผลสัมฤทธิ์ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณกลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ พบว่า ระดับกลยุทธ์ทางการตลาดแหล่งท่องเที่ยวอารยธรรมขอมโบราณ โดยภาพรวมและรายด้าน อยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงเป็นอันดับ 1 คือ ด้านการส่งเสริมการตลาดทางการท่องเที่ยว และระดับผลสัมฤทธิ์ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณ โดยภาพรวม และรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน ด้านที่ค่าเฉลี่ยสูงเป็นอันดับ 1 คือ ด้านการรับรู้คุณภาพการท่องเที่ยวอารยธรรมขอมโบราณ 2) ผลการศึกษาความสัมพันธ์กลยุทธ์การตลาดที่ส่งผลต่อผลสัมฤทธิ์ด้านการท่องเที่ยวตามรอยอารยธรรมขอมโบราณ กลุ่มจังหวัดนครชัยบุรินทร์ โดยภาพรวม พบวา มีความสัมพันธกันในทางบวกกับตัวแปรเกณฑในระดับสูง อยางมีนัยสําคัญทางสถิติที่ระดับ .05 คือ มีตัวแปรพยากรณ์ที่ดีที่ส่งผล 4 ตัว คือ          ด้านการจัดจำหน่ายการท่องเที่ยว ด้านการส่งเสริมการตลาดทางการท่องเที่ยว ด้านกระบวนการให้บริการและด้านสิ่งแวดล้อมทางกายภาพ