ภาวะผู้ตามกับการทำงานในองค์การ

ผู้แต่ง

  • ปรเมศวร์ ยศปัญญา หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • ปิยะกุล จันทะคุณ หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • มานพ ณัฐาศิริพร หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์ วิทยาลัยการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • รุ่งนิรัญ กระฉ่อน วิทยาลัยการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม
  • จุฑาธิป ประดิพัทธ์นฤมล วิทยาลัยการจัดการและพัฒนาท้องถิ่น มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

คำสำคัญ:

การทำงาน, ภาวะผู้ตาม, องค์การ

บทคัดย่อ

ภาวะผู้ตามเป็นบทบาทสำคัญในการขับเคลื่อนองค์การให้บรรลุตามเป้าหมายขององค์การ องค์การจะประสบความสำเร็จได้จำเป็นที่จะต้องอาศัยการปฏิบัติงานของฝ่ายปฏิบัติการหรือผู้ตาม ซึ่งในแต่ละองค์การจะต้องพบกับผู้ตามหลากหลายรูปแบบคือ ผู้ตามแบบแปลกแยก ผู้ตามแบบยอมตาม ผู้ตามแบบวางเฉย และผู้ตามแบบมีประสิทธิภาพ ซึ่งผู้ตามแบบมีประสิทธิภาพมีลักษณะของภาวะผู้ตามที่ดีที่สุด กล่าวคือ ผู้ตามแบบมีประสิทธิภาพ เป็นผู้ตามที่รู้จักการคิด วิเคราะห์และมีความคิดที่เป็นอิสระของตนเองในการทำงานในองค์การ เป็นปัจจัยสำคัญที่ส่งผลให้การทำงานในองค์การมีประสิทธิภาพ และองค์การสามารถดำเนินการต่างๆได้ตามเป้าหมาย โดยใช้ทรัพยากรปัจจัยต่างๆ รวมทั้งกำลังคนอย่างคุ้มค่า เกิดความผิดพลาดหรือการสูญเสียเพียงเล็กน้อย ที่มาจากความสามารถของผู้ตามเองทั้งเรื่องความคิด ความสัมพันธ์ การแลกเปลี่ยนความรู้ และการสื่อสารในองค์การ

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2022-10-10

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิชาการ (Academic Articles)