การบริหารจัดการร้านค้าชุมชนแบบมีส่วนร่วม กรณีศึกษา บ้านเขตขันธ์ ตำบลมะอึ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาแนวทางการบริหารร้านค้าชุมชนแบบมีส่วนร่วม กรณีศึกษา     บ้านเขตขันธ์ ตำบลมะอึ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด 2. เสนอแนะแนวทางการบริหารร้านค้าชุมชนแบบมี     ส่วนร่วม กรณีศึกษา บ้านเขตขันธ์ ตำบลมะอึ อำเภอธวัชบุรี จังหวัดร้อยเอ็ด เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ มีเครื่องมือในการวิจัย ได้แก่ แบบการสัมภาษณ์เชิงลึก โดยมีกลุ่มเป้าหมาย 6 กลุ่ม คือ 1) แกนนำกลุ่มกองทุนหมู่บ้าน จำนวน 3 คน 2) ปราชญ์ชุมชน จำนวน 4 คน 3) ผู้ใหญ่บ้าน จำนวน 1 คน 4) ประชาชนที่อยู่ในชุมชนจำนวน 5 คน          5) นักวิชาการ จำนวน 1 คน และ 6) เจ้าหน้าที่รัฐ จำนวน 1 คน รวมทั้งสิ้น จำนวน 15 คนแล้วนำข้อมูล             ที่รวบรวมได้จากเอกสาร วรรณกรรม และแบบสัมภาษณ์มาวิเคราะห์แบบเชิงเนื้อหา ผลการศึกษาประเด็น      แนวทางการบริหารร้านค้าชุมชนแบบมีส่วนร่วม พบว่า แนวทางการบริหารร้านค้าชุมชน แบ่งออกเป็น 4 ด้าน     คือ 1) ด้านการวางแผนการดำเนินงาน เริ่มจากการหาความต้องการของคนในชุมชนในการใช้สิ่งอุปโภคบริโภค        เพื่อจำกัดขอบเขตในการนำสินค้ามาจำหน่าย ระดมหาผู้ร่วมสนใจเป็นหุ้นส่วนหรือสมาชิกเพื่อรับผลตอบแทน   หลังการใช้บริการ 2) ด้านการปฏิบัติงาน คณะกรรมการหรือสมาชิกต้องบริหารงานให้สอดคล้องกับหลัก           ธรรมาภิบาล 3) ด้านการตรวจสอบ มีคณะกรรมการตรวจสอบสินค้า 3 คน คณะกรรมการตรวจสอบบัญชี 2 คน ตรวจเช็คสินค้าทุก 3 เดือน หรือ 4 ครั้งต่อปี  4) ด้านวิธีหรือขั้นตอนการปรับปรุง จะเป็นไปตามมติของการประชุมระหว่างสมาชิก และคณะกรรมการด้วยการโหวตเสียงข้างมากเพื่อให้เกิดความพึงพอใจและความต้องการของคนส่วนมาก ผลการการศึกษาประเด็นเสนอแนะทางการบริหารร้านค้าชุมชนแบบมีส่วนร่วม พบว่า ร้านค้าชุมชนควรจะได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง เช่น ด้านความความรู้ งบประมาณ เงินทุน รวมไปถึงอุปกรณ์เทคโนโลยีที่ทันสมัยและเป็นมาตรฐานสากล เพื่อให้ร้านค้าชุมชนสามารถรองรับสมาชิกและพัฒนาเพื่อรับสินค้าหรือผลิตภัณฑ์จากคนในชุมชนมาร่วมจำหน่ายในร้านค้าชุมชนได้อย่างมีประสิทธิภาพและประสิทธิผล