การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนและความพึงพอใจต่อวิชาภาษาไทยของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ที่เรียนโดยแบบฝึกเสริมทักษะ

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อสร้างและหาประสิทธิภาพของแบบฝึกเสริมทักษะ ให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 80/80 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักเรียน ก่อนและหลังเรียน ที่เรียนโดยแบบฝึกเสริมทักษะ 3) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของนักเรียน ที่มีต่อวิชาภาษาไทยที่เรียนโดยแบบฝึกเสริมทักษะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการทดลอง ได้แก่ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 โรงเรียนวัดวังเลน ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2564 จำนวน 16 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยได้แก่ 1) แผนการจัดการเรียนรู้ 2) แบบฝึกเสริมทักษะ 3) แบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แบบปรนัยเลือกตอบ 3 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ 4) แบบประเมินความพึงพอใจที่มีต่อวิชาภาษาไทยที่เรียนโดยแบบฝึกเสริมทักษะ สถิติที่ใช้ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่า t – test (Dependent Samples) ผลการวิจัยพบว่า 1) ผลการหาประสิทธิภาพในการจัดการเรียนสอนโดยใช้แบบฝึกเสริมทักษะ เรื่อง การอ่าน การเขียนคำที่ประสมด้วยสระเสียงยาว ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 มีประสิทธิภาพเท่ากับ 80.33/82.17 ซึ่งเป็นไปตามเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 80/80 2) การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนก่อนเรียนและหลังเรียนของวิชาภาษาไทย พบว่า คะแนนหลังเรียนสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.5 3) นักเรียนมีความพึงพอใจต่อวิชาภาษาไทยที่เรียนโดยแบบฝึกเสริมทักษะ อยู่ในระดับมากที่สุด