ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะซึมเศร้าของนักเรียน โรงเรียนไกรในวิทยาคมรัชมังคลาภิเษก

บทคัดย่อ

การศึกษาพบว่าวัยรุ่นไทยอายุ15-29 ปี มีความเสี่ยงเป็นโรคซึมเศร้าสูงร้อยละ 44 หรือ มีประมาณ 3 ล้านกว่าคนจากวัยรุ่นที่มีทั้งหมด ประมาณ 8 ล้านคน และมีอัตราป่วยเป็นโรคนี้ ร้อยละ 18 คาดว่าขณะนี้ทั่วประเทศมีวัยรุ่น ป่วยด้วยโรคซึมเศร้าแล้วกว่า 1 ล้านคน การศึกษาครั้งนี้เพื่อศึกษาปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัย ด้านสังคม ปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม และภาวะ ซึมเศร้าของนักเรียน เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง ปัจจัยส่วนบุคคล ปัจจัยด้านสังคม และปัจจัย ด้านสิ่งแวดล้อมกับภาวะซึมเศร้า การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนที่มีอายุระหว่าง 14-16 ปี จำนวน 80 คน จากการเปิดตารางสำเร็จรูปของ R.V.Krejcie&D.W.Morgan เก็บรวบรวมข้อมูลโดยการตอบแบบสอบถามโดยตนเอง ระหว่างวันที่ 28  2564 ถึงวันที่ 12 เมษายน เก็บรวบร่วมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามทั้งหมด 5 ส่วนคือข้อมูลส่วนบุคคล ของกรมสุขภาพจิต 2Q 9Q 8QและST-5วิเคราะห์ สถิติเชิงพรรณนา หาค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ภาวะซึมเศร้า เป็นความผิดปกติของสมอง ที่มีผลกระทบต่อความนึกคิด อารมณ์ ความรู้สึก พฤติกรรมและสุขภาพกาย เป็นผลมาจากความผิดปกติของจิตใจภาวะซึมเศร้าสามารถเกิดขึ้นได้ในทุกเพศทุกวัยร่วมไปถึง นักเรียนที่ มีช่วงอายุ 14-16 ปี วัยรุ่นตอนกลาง ระยะนี้มีการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ คือการเปลี่ยนแปลงทางร่างกาย การรู้คิดศีลธรรมและอารมณ์ อัตมโนลักษณ์ ความสัมพันธ์กับผู้อื่น และเพศ ซึ่งนำมาสู่ภาวะซึมเศร้าของนักเรียนได้ ปัญหาเล่านี่ส่งผลเสียคุณภาพชีวิตและอาจนำไปสู่ความรุนแรงของภาวะซึมเศร้าอาจนำไปสู่การคิดฆ่าตัวตายและทำร้ายร่างกายตนเองให้ได้รับบาดเจ็บจนถึงแก่ความตาย ดั่งนั้นควรให้ความสำคัญต่อภาวะซึมเศร้ากับทุกเพศทุกวัยควรมีการส่งเสริมและป้องกันภาวะซึมเศร้ามีการคัดกรองเบื้องต้น ทางสถานศึกษาควรมีแนวทางในการพัฒนาการส่งเสริมสุขภาพจิตให้กับนักเรียนต่อไป สถาบันการศึกษาควรวางแนวทางในการจัดการปัญหาดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ของนักศึกษาโดยเริ่มจากการส่งเสริมการรับรู้มาตรการควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ให้ครอบคลุมและเหมาะสมต่อไปกรมสุขภาพจิต จึงขอแนะนำเทคนิควิธีการจัดการกับความเครียดที่เหมาะสมสำหรับวัยรุ่น