ปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อ 1) ศึกษาความสัมพันธ์ของปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ 2) สร้างสมการพยากรณ์ปัจจัยที่ทำนายความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 สัดกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ โดยมีตัวแปรพยากรณ์ ได้แก่ การรับรู้ความสามารถตนเอง, การสนับสนุนจากครอบครัว, แรงจูงใจ, พฤติกรรมการสอนของครู และมโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์ ตัวแปรเกณฑ์ คือ ความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 กลุ่มตัวอย่างคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ปีการศึกษา 2565 ในสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ จำนวน 250 คน โดยใช้การสุ่มแบบสัดส่วน เครื่องมือที่ใช้ คือ แบบสอบถามปัจจัยที่ส่งผลต่อความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 และการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ค่าเฉลี่ย  ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบขั้นตอน ผลการวิจัยพบว่า 1) ความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์มีความสัมพันธ์กับการรับรู้ความสามารถตนเอง (SE) ในทิศทางบวกระดับต่ำอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ส่วนความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์มีความสัมพันธ์กับการสนับสนุนจากครอบครัว (SF) แรงจูงใจ (MO) มโนทัศน์ทางคณิตศาสตร์ (MC) ในทิศทางบวกระดับต่ำอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ และความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการสอนของครู (BT) ในทิศทางลบระดับต่ำอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ 2) สมการพยากรณ์ความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ มีรายละเอียด ดังนี้

               สมการพยากรณ์ความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ ในรูปคะแนนดิบ ได้แก่

Y = 6.800 + 1.942SE*

               สมการพยากรณ์ความฉลาดรู้ด้านคณิตศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ในสังกัดเทศบาลนครนครสวรรค์ ในรูปคะแนนมาตรฐาน ได้แก่ Zy = .148SE*